گفته‌اند حسین‌منصور حلاج را که به قربانگاه
می‌بردند، «هر کس سنگی می‌انداخت؛ شبلی را گِلی انداخت، حسین‌منصور آهی کرد. گفتند: از این همه سنگ هیچ آه نکردی؛ از گلی آه کردن چه معنی است؟ گفت: از آن که آنها نمی‌دانند، معذورند؛ از او سختم می‌آید که او می‌داند که نمی‌باید انداخت.» و این است شرح حال امروز «وطن امروز». بیش از یک‌سال است که «وطن امروز» به چوب جفای این و آن رانده می‌شود و هرکس و ناکسی اتهامی می‌زند و افترایی می‌بندد. آقازاده‌هایی که به لطف وطن آنها را نه اجری مانده و نه قربی، مستقیم و غیرمستقیم علیه ما پرونده می‌سازند و چشم می‌برند و می‌آورند تا مجالی رخ دهد و ضربه‌ای کاری‌تر به «وطن‌امروز» زنند. البته این تنها شیوه آقازاده‌ها نیست که آقایان هم چنین می‌کنند تا سایه‌روشن‌هایشان پنهان ماند و جریده‌ای از خلوتشان خبر ندهد. در این مدت سران فتنه هم با واسطه و بی‌واسطه برای «وطن‌امروز» پرونده ساخته‌اند تا همگان بفهمند به خون وطن تشنه‌اند و طاقتشان طاق شده است. لیک سران فتنه تنها کسانی نیستند که تاب وطن ندارند. عده‌ای نیز داعیه رفاقت دارند و از پشت خنجر می‌زنند تا درب وطن بسته شود و نفسی از سر راحتی بکشند. اما مگر جرم وطن چیست؟ جز آنکه در سال فتنه از فتنه‌گران دروغ‌پرداز نوشته و مجال بر آنها تنگ کرده است؟ در روزگاری که صدق و کذب و حق و باطل در هم تنیده‌اند، «وطن‌امروز» جانب صادق را گرفته و بر کاذب تاخته و حق و باطل را عیان کرده است و چه جرمی بزرگ‌تر از این، که مافیای قدرت و ثروت را خوش نمی‌آید. لیک زهی خیال باطل، تهدیدها و تحدیدها ذره‌ای از عزم وطن در صراطی که برگزیده است نخواهد کاست و اندکی مسیرش را تغییر نخواهد داد. همگان بدانند که شکایتنامه سران فتنه و عوامل و اذنابشان از «وطن امروز» تا ابد در ویترین افتخاراتمان خواهد ماند. آنان که ما را از سر بریده می‌ترسانند بدانند که «وطن‌امروز» برای بقا نیامده که برای جهاد آمده و تا آخرین لحظه خواهد جنگید و تا زمانی که درب روزنامه را باز گذارند، خواب را بر چشمان فتنه‌گران حرام خواهد کرد. «وطن امروز» برای ما طریقت و وطن، امروز و فردا و همیشه موضوعیت دارد. «وطن امروز» ابزاری است تا ظلم ظالمان به وطن را به یارای آن عیان کنیم و نقاب میش را از چهره گرگ‌ها برداریم. آقایان فتنه‌گر و ملازمانشان بدانند که ما را از دروغ‌هایشان واهمه‌ای نیست که همچو منصور خریدار سر دار شده‌ایم و به داد ستان هستی در دفاع از عهدمان «قالوا بلی» گفته‌ایم.