روزنامه کیهان در ستون یادداشت روز خود با اشاره به اینکه روند مذاکرات هسته‌ای ایران در حال چرخش‌های اساسی است و به زودی همه چیز با گذشته متفاوت خواهد شد، نوشت: بیشتر از یک سال است که طرف‌های غربی سعی می‌کنند با تغییر دادن ذهنیت و سپس محاسبات طرف ایرانی، پیش‌شرط‌های خود بر مذاکرات را تحمیل کنند. قطعنامه 1929 صادر نشد جز به این دلیل که پس از آن مذاکرات درباره برنامه هسته‌ای ایران به شکلی که غرب می‌خواهد دچار دگردیسی شود. غربی‌ها می‌دانستند -و می‌گفتند- که پس از صدور قطعنامه دوباره باید پای میز مذاکرات بازگردند؛ تنها چیزی که وجود داشت این بود که تصور می‌کردند قطعنامه، ایران را هم به اتاقی که آنها از پیش صندلی‌هایش را به دلخواه خود چیده‌اند خواهد کشاند و مهم‌تر از آن ایران را وادار خواهد کرد آنگونه که غرب می‌خواهد محاسبه و در نتیجه مذاکره کند. با این حال، اکنون ایران مصمم است به غرب نشان دهد نه‌تنها دستگاه محاسباتی خود را تغییر نخواهد داد بلکه خود را آماده کرده عناصر جدیدی به آن اضافه کند که آمریکایی‌ها فکرش را هم نمی‌کردند. غافلگیری تازه آغاز شده است.
به نوشته این روزنامه، وقتی غرب می‌گوید می‌خواهد محاسبات ایران را تغییر بدهد، تلویحا به این معناست که غربی‌ها خیال می‌کنند می‌دانند ایران چگونه محاسبه می‌کند. در حالی که مشکل دقیقا همین‌جاست که غرب قادر به درک محاسبات ایران نیست. نخستین محاسبه ایران این است که برنامه هسته‌ای یک اصل لاینفک از قدرت ملی آن است و اگر به هر دلیل آن را کنار بگذارد ساختار قدرت ملی و منطقه‌ای آن به سرعت فروخواهد پاشید. محاسبه دوم ایران این است که هرگونه فشار خارجی از هر نوع اجماع داخلی را بیشتر خواهد کرد. اما تصور غربی‌ها این بود که صدور 1929 و بعد اعمال تحریم‌های یکجانبه در چارچوب استراتژی «ضربات
پی‌درپی» انسجام داخلی ایران را به هم خواهد ریخت و مردم و نخبگان را در مقابل نظام قرار خواهد داد. محاسبه بعدی ایران این است که هیچ نوع تحریم موثری وجود ندارد، اگر وجود داشته باشد درباره آن اجماعی صورت نخواهد گرفت و اگر تحریمی با اجماع یا بی‌اجماع تصویب شود اجرا نخواهد شد چرا که کشورها مدت‌هاست منافع تجاری خود را به تبلیغات سیاسی ترجیح می‌دهند. 1929ششمین قطعنامه‌ای است که درستی این محاسبه ایران را تایید می‌کند.
كيهان در ادامه تصریح کرد: محاسبه دیگر ایران این است که غرب در هر حال پای میز مذاکره بازخواهد گشت و چاره‌ای جز تداوم مذاکره با ایران ندارد. هر قدم خصمانه‌ای که غرب علیه ایران برمی‌دارد تنها به این نتیجه منجر می‌شود که ایران «کف»های مذاکراتی خود را بالاتر ببرد. تا 6 ماه قبل غربی‌ها باید درباره غنی‌سازی 5/3 درصد و تاسیسات نطنز صحبت می‌کردند، امروز اما باید درباره غنی‌سازی 20 درصد و فردو حرف بزنند. غرب باید تصمیم بگیرد که بالاخره به دنبال راه‌حلی درون اتاق مذاکره هست یا نه، اگر نیست نباید از ایران انتظار داشته باشد که وارد این بازی بی‌مزه شود و اگر هست فشار بیشتر فقط شرایط گفت‌وگو را دشوارتر می‌کند.
به نوشته کیهان، محاسبه دیگر ایران این است که هرگونه حمله نظامی منتفی است و اسرائیلی‌ها در حال فروختن یک برگ سوخته به روسیه، چین، اروپا و غرب، آن هم به قیمتی گزاف هستند. ارزیابی ایران به عنوان یک تهدید موجودیتی برای غرب تنها زمانی صحیح است که موجودیت ایران مورد تهدید قرار گرفته باشد و واضح است که چنین تهدیدی اکنون وجود ندارد. نهایتا محاسبه آخر ایران این است که غرب پس از امتحان کردن همه گزینه‌ها، گزینه دیگری جز پذیرش ایران هسته‌ای و تلاش برای کنار آمدن با آن ندارد. شرایط داخلی ایران پس از انتخابات، غرب را به این نتیجه رساند که تحریم یک بار دیگر ارزش امتحان کردن دارد ولی غربی‌ها در سطح رسمی عمدا مایل به ورود به این بحث نیستند که اگر این گزینه هم جواب نداد -که نخواهد داد- گزینه بعدی آنها چیست؟ در سطح غیررسمی اما روشن است که آمریکایی‌ها به دنبال راهی برای بازدارندگی می‌گردند نه مهار و این در ادبیات استراتژیک یعنی تلاش برای کنترل تبعات هسته‌ای شدن ایران نه جلوگیری از ظهور اصل آن.
تجلیل پاریس از تروریست‌ها
روزنامه رسالت در مقاله‌ای به قلم محمد کاظم انبارلویی از حمایت علنی فرانسه از منافقین تحلیلی ارائه داد. به نوشته وی، دولت فرانسه در سالگرد حادثه خونین هفتم تیر که جنایتبارترین حادثه تروریستی در دوران انقلاب است، به منافقین تروریست اجازه داد یک میتینگ سیاسی در حومه پاریس برگزار کنند. دادن مجوز راهپیمایی و میتینگ به منافقین که به نوعی به رسمیت شناختن تروریسم و سهیم شدن در قتل عام72 تن از مسؤولان جمهوری اسلامی بویژه شهید مظلوم دکتر سيدمحمد حسینی بهشتی است بار دیگر دولت فرانسه را در شمار دولت‌های حامی تروریسم قرار داد. مفهوم این مجوز آن است که دولت فرانسه با وجود اینکه می‌داند این سازمان مرتکب چه جنایاتی شده حاضر به
به‌رسمیت شناختن آن شده است. رسالت تصریح کرد: اینکه فرانسوی‌ها برای پاداش چه کاری به منافقین این مجوز را دادند قابل تحلیل است. واقعیت این است که منافقین در آشوب‌های سال گذشته نقش پیاده‌نظام سران فتنه را بازی می‌کردند و با اقدامات افراطی و خشونت‌آمیز و شعارهای ساختارشکنانه، سران فتنه را به دنبال خود می‌کشیدند. این کار منافقین سخت مورد توجه استکبار جهانی قرار گرفت و فهمیدند به این جریان برای فشار از داخل و چانه‌زنی در بیرون سخت نیازمندند. اکنون سارکوزی تمام‌قد در برابر جمهوری اسلامی ایستاده و هیچ شرمی در دفاع از تروریسم علیه ملت ایران ندارد. از سوی دیگر پاریس در اجلاس جی هشت در کنار آمریکا و دیگر قدرت‌های استکباری در بیانیه‌ای روی 2 نکته در ایران انگشت نهاد؛ یک، توقف فعالیت‌های هسته‌ای و دو، احترام به حقوق بشر و دموکراسی! آنها فقط در فکر حمایت از تروریسم برای توقف پیشرفت ایران هستند. این همان پیامی است که ملت‌ها از مواضع جمهوری اسلامی درک می‌کنند و این درست چیزی است که غرب را آزار می‌دهد.