حسین جوادی
«این تمام برزیل است»؛ شعاری که پسران سلسائو با آن به آفریقای‌جنوبی آمدند تا ثابت کنند می‌خواهند به ششمین ستاره تاریخ فوتبالشان، یعنی فتح جام نوزدهم برسند. شاگردان دونگا برای رسیدن به این منظور دوشنبه شب شیلی را قربانی کردند تا برای رسیدن به نیمه نهایی تنها هلندی‌ها را پیش رو داشته باشند. اما نکته اصلی اینجاست که چرا مردمان آمریکای جنوبی تا این اندازه عاشقانه تیم‌های ملی‌شان را ستایش می‌کنند؟
چرا فوتبال برای مردم آمریکای لاتین اینقدر اهمیت دارد؟ چطور ملتی که نان شب برای خوردن را به سختی فراهم می‌کنند، حاضرند کار و پیشه‌شان را تعطیل کنند و به تماشای یک مسابقه فوتبال که در ظاهر اهمیتی ندارد، بنشینند؟ یا چطور بازیکنانی چون دیه‌گو مارادونا و پله بدل به اسطوره‌هایی می‌شوند که هر کدامشان محبوبیتی فراتر از انسان عادی پیدا می‌کنند؟ چطور مورائس، خواننده محبوب سال‌های دور برزیل حاضر می‌شود ترانه‌ای نوستالژیک با تمی اسطوره‌ای را برای گارینشا، سلطان دریبلینگ برزیلی‌ها بسازد تا خاطره او و قهرمانی‌اش با برزیل در جام جهانی 58 را برای همیشه زنده نگه دارد؟ شاید بتوان جواب تمام این سوالات را در نوع نگاه مردم آمریکای لاتین به فوتبال جست‌وجو کرد؛ چیزی که با یک جور «ویژگی بازیچه درونی» همراه است یا در بیانی ساده‌تر «بازی به خاطر خود بازی». آنها همواره به فوتبال به عنوان کاوشی برای هیجان نگاه می‌کنند؛ نوعی پیروزی شادی و بازی فوتبال فراتر از تمام محدودیت‌های اقتصادی و سیاسی. در دید عوام این خطه، فوتبال و ناهمگونی‌اش با سیاست و اقتصاد همپای احساسات، شعف، خودجوشی، غریزه، ریتم و فاکتور غیرقابل پیش‌بینی بودن قدم برمی‌دارد و به لطف این فورانات درونی انسانی زنده است. در یک جمله فوتبال برای مردم آمریکای لاتین چشیدن طعم دنیایی جدید است؛ دنیایی سرشار از جادو، رنگ و شادی.
نقاط قوت سلسائو
بدون احتساب المپیک 2008 پکن، برزیل تمام مقام‌های ممکن را در جایگاه خود به دست آورده است. همه این مقام‌ها بعد از آغاز دوره مربیگری دونگا بوده‌اند که با هدف بازگرداندن این تیم به آرایش تیمی سابق به این سمت گماشته شد. از جمله این مقام‌ها می‌توان به قهرمانی در کوپا‌آمریکای 2007 و قهرمانی در جام کنفدراسیون‌های 2009 و همچنین صدرنشینی در مرحله انتخابی جام‌جهانی در منطقه آمریکای‌جنوبی اشاره کرد. همه این مقام‌ها «سلسائو» را به این واداشته که برای کسب ششمین مقام قهرمانی خود پای به آفریقای‌جنوبی بگذارد. اعتماد به نفس خوبی در این تیم در جریان است و برزیلی‌ها به خوبی به وظایفشان آشنا هستند. مهره‌های خوب با فیزیک بدنی مناسب، روحیه جنگندگی و بازیکنانی در سطح جهانی در پست‌های کلیدی که تلاش و توانایی‌های زیادی برای متوقف کردن آنها لازم است. آنها منحصرا در ضدحملات خطرناک هستند و مهره‌های زیادی برای استفاده از ضربات آزاد نیز در اختیار دارند. همچنین تمام‌کننده‌ها و بازیکنان سرزن زیادی هم در این تیم وجود دارند.
دونگا: هلند حریف سرسختی است
سرمربی تیم ملی فوتبال برزیل با تحسین عملکرد بازیکنانش هشدار داد بازی‌های آینده این تیم در مراحل بعدی بسیار دشوارتر خواهد بود. تیم‌های برزیل و شیلی در مرحله یک‌هشتم نهایی جام‌جهانی 2010 آفریقای‌جنوبی دوشنبه‌شب به مصاف هم رفتند که سلسائو در پایان با نتیجه 3 بر صفر از سد حریف خود گذشت و به جمع 8 تیم پایانی راه یافت. کارلوس دونگا در نشست خبری بعد از بازی در جمع خبرنگاران گفت: باید روز به روز بهتر شویم. البته از عملکرد بازیکنان در این دیدار راضی هستم ولی باز هم نقاط ضعفی وجود داشت که برای دیدارهای آینده باید آنها را برطرف کنیم. دونگا در ادامه افزود: از قبل می‌دانستم که بازی مقابل شیلی جذاب و تماشایی از آب درخواهد آمد زیرا 2 تیم تهاجمی بازی می‌کنند. دفاع کردن مقابل تیمی مانند شیلی بسیار خطرناک است. آنها در ضد حملات بسیار سریع و برق‌آسا عمل می‌کنند اما ما هم در دیدار مقابل این تیم منسجم و هماهنگ عمل کردیم و قدر موقعیت‌های ایجاد شده را به خوبی دانستیم. گل زدن در دیدارهای حذفی اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا باعث باز شدن بازی و افزایش روحیه و تمرکز بازیکنان می‌شود. خوشحالم که ما توانستیم گل اول را به ثمر برسانیم. آنها منتظر بودند توپ را از ما بگیرند و سریع به سمت دروازه حرکت کنند. برای مقابله با چنین تاکتیکی لازم بود از بازیکنانی سرعتی مانند دنی آلوس و رامیرس استفاده کنیم. اینکه در دیدار مقابل هلند هم از همین ترکیب استفاده کنم هنوز مشخص نیست زیرا هر بازی برنامه خاص خود را دارد. به هیچ‌وجه دوست ندارم بازیکنان احساس کنند که در قفس هستند. من به آنها آزادی داده‌ام تا در زمین به شکلی که دوست دارند فوتبال بازی کنند و حتی درباره سبک بازی با هم مشورت کنند. من تنها تاکتیک‌های کلی را قبل از بازی برای آنها شرح می‌دهم. در دیدار مقابل شیلی هم توانستیم با سرعت دادن به بازی و استفاده از بازیکنانی مانند کاکا و روبینیو فرصت‌های خوبی ایجاد کنیم. دونگا در پایان درباره دیدار مقابل هلند در مرحله یک‌چهارم نهایی گفت: از هر بازی تجربه‌های خوبی کسب می‌کنیم، شرایط با سال 1998 بسیار تفاوت کرده است. هلند هنوز سبک کلاسیک و سنتی خود را حفظ کرده است. آنها به هیچ‌وجه زیر توپ نمی‌زنند و بسیار با حوصله بازی می‌کنند. فکر می‌کنم دیدار دشواری پیش رو داشته باشیم.
اظهارنظر بازیکنان تیم‌های برزیل و شیلی
روبینیو، مهاجم برزیل
از اینکه سهمی در موفقیت تیم داشتم بسیار خوشحالم اما مسلما مهم‌ترین مساله پیروزی برزیل و صعود به جمع 8 تیم پایانی است. من همیشه مقابل شیلی عملکرد قابل قبولی داشته‌ام. خدا را شکر می‌کنم که امروز هم توانستم بازی خوبی از خودم به نمایش بگذارم. حالا با تیم سرسخت و پرمهره‌ای روبه‌رو هستیم. من فکر می‌کنم همیشه جا برای پیشرفت وجود دارد. اگر خودمان را باور داشته باشیم، می‌توانیم به اهداف خود دست پیدا کنیم.
روبینیو با درخشش در دیدار مقابل شیلی زننده يكي از گل‌هاي برزيل بود.
کلودیو براوو، دروازه‌بان و کاپیتان شیلی
در زمان‌های بسیاری از بازی بسیار شکننده و متزلزل نشان دادیم. تیم خوبی داشتیم اما مجبور بودیم مقابل برزیل دفاع کنیم. فکر می‌کنم با توجه به اینکه تیم ما بسیار جوان است با پیشرفت در سال‌های آینده می‌توانیم به یکی از قدرت‌های فوتبال تبدیل شویم. اکنون باید به خانه بازگردیم و از تلویزیون بازی‌ها را دنبال کنیم. این مساله بسیار سخت و دردناک است اما ما همه تلاشمان را کردیم و نباید افسوس بخوریم زیرا پتانسیل فعلی شیلی از این بیشتر نیست. تنها مساله ناراحت‌کننده این است که با بدشانسی روبه‌رو شدیم. شاید اگر با هر تیمی غیر از برزیل بازی می‌کردیم شانس بیشتری برای حضور در جمع 8تیم پایانی داشتیم.
لوئیس فابیانو، مهاجم برزیل
من فکر می‌کنم دیدار مقابل شیلی نقطه عطفی در فوتبال برزیل بود. بارها حرکات تیمی و ترکیبی را به خوبی انجام دادیم و روی ضدحملات بسیار خطرناک بودیم. اکنون به جمع 8 تیم راه یافته‌ایم و می‌خواهیم با ادامه این روند تا مراحل پایانی صعود کنیم. وظیفه من گلزنی است و به همین دلیل جلوتر از بقیه بازیکنان بازی می‌کنم. خوشحالم که توانستم وظیفه‌ام را به خوبی انجام دهم. با این پیروزی گام مهمی به سمت قهرمانی برداشتیم اما هنوز راه درازی پیش رو داریم.
گونزالو ژارا، مدافع شیلی
از قبل هم می‌دانستیم که مقابل چه تیم قدرتمند و پرمهره‌ای به میدان می‌رویم اما فکر می‌کنم نتیجه به دست آمده چندان عادلانه نبود. برزیل تیم برتر میدان بود و باید راهی مرحله بعد می‌شد اما ما مستحق این شکست سنگین نبودیم. سرنوشت بازی مقابل تیمی مانند برزیل در ثانیه‌ها رقم می‌خورد. باید به خوبی از موقعیت‌ها استفاده می‌کردیم. بعد از اینکه عقب افتادیم کار برای ما بسیار دشوار شد. مجبور بودیم برای جبران گل خورده حمله کنیم و این مساله باعث شد برزیل فضای بیشتری برای حمله کردن در اختیار داشته باشد.