گروه سیاسی:
خبرنامه «کیبل» متعلق به نشریه فارین پالیسی با انتشار بخش‌هایی از طرح محرمانه رئیس‌جمهور آمریکا درباره ایران نشان داد آگاهی از ناکارآمدی تحریم‌ها علیه کشورمان صرفا محدود به سیاستمداران ایرانی نیست و دولتمردان آمریکایی و در راس آنها باراک اوباما به عنوان رئیس این مجموعه نیز خود از میزان اندک تاثیرگذاری انواع فشارها و تحریم‌ها در به انزوا کشیدن تهران و در نهایت توقف برنامه هسته‌ای ایران مطلع هستند. نشریه آمریکایی فارین پالیسی با استناد به بخش‌هایی از برنامه مذکور نوشت: «باراک اوباما بر این باور است که در صورت طفره رفتن شرکای واشنگتن در این روند دیپلماتیک، کارایی و تاثیرگذاری تحریم‌ها بعید به نظر می‌رسد». به نوشته این نشریه آمریکایی، باور اوباما درباره اثرگذاری تحریم‌ها بدان معناست که دولتمردان آمریکایی خود بر 3 موضوع واقفند؛ نخست اینکه برنامه تحریم‌ها کارساز نیست. دوم اینکه در صورت کارآمدی نیز تحریم‌ها به گونه‌ای نیست که عملا به سرعت، اهداف اولیه و اصلی آمریکا، یعنی توقف برنامه هسته‌ای ایران را تامین و محقق کند و در نهایت اینکه دور چهارم تحریم‌ها، بسیار ضعیف‌تر از تحریم‌های قبل است و از این رو، شایسته صفتی بیش از همان اصطلاح به کار رفته از سوی ایران یعنی «دستمال مصرف شده» نیست. به باور نویسنده نشریه فارین پالیسی، این باور اوباما پیام دیگری را نیز با این مضمون مخابره می‌کند که با همه این احوال، این تحریم‌های لعنتی ما، حتی اگر در حد یک شعار توخالی و کوبیدن بر طبلی خالی هم باشد، ما مجاز نیستیم از طریق آنها برنامه‌های بعدی خود را تحت‌الشعاع قرار دهیم زیرا این تحریم‌ها علاوه بر اینکه برنامه‌های ما را به حاشیه خواهد راند، بر بیهودگی تلاش‌های‌مان نیز مهر تایید خواهد زد. از این‌رو، حتی اگر مقوله توسل به قوه قهریه را برای توقف برنامه هسته‌ای ایران مطرح نکنیم، باید از طرح این مقوله برای حذف و خروج سایر برنامه‌هایی استفاده کنیم که در پی توقف برنامه هسته‌ای ایران است. براساس این گزارش، بخش دیگر طرح باراک اوباما، درباره ضرورت واکنش نظامی قدرتمندانه در صورت ناکارآمدی تحریم‌هاست که البته این بخش به صورت ناخوانا و خط خورده است و در حاشیه نویسی آن آمده است: چه کسی وراجی‌های ما را درباره خروج از عراق و افغانستان باور می‌کند؟ این امر درباره تکرار طوطی‌وار عبارت «مدنظر بودن همه گزینه‌ها» (درباره ایران) نیز مصداق دارد. به نوشته فارین پالیسی، بخش مهم دیگر این طرح شامل اقدامات احتمالی تحت عنوان «برنامه‌های تدریجی و گام به گام» است که صرفا در صورت شکست تحریم‌ها، در کاهش ضرباهنگ برنامه هسته‌ای ایران به مرحله اجرا در خواهد آمد. حضور سوزان رایس سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد در کنار هیات ایرانی در کافه تریای این سازمان - البته نشستن بر سر میزهای جدا- و سپس نشستن رایس با ترک‌ها برای نشان دادن «دوستی ما با جهان اسلام» بخشی از این برنامه‌های تدریجی است. نویسنده این مقاله در پایان مطلب خود آورده است: «قسمت پایانی قضیه جالب‌تر است. رابرت گیبس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا از خبرنامه «کیبل» فارین پالیسی بشدت انتقاد و گله خواهد کرد و در نهایت، اوباما در سخنانی موفقیت‌های خود را در زمینه «برنامه تعامل» در بوق و کرنا خواهد کرد». اما قضیه به همین جا ختم نمی‌شود چراکه در بخش دیگری از طرح اوباما درباره ایران آمده است؛ در صورت جواب ندادن هیچ یک از این ابتکارات، باید پذیرفتن و زیستن با ایران برخوردار از توان هسته‌ای را تمرین کنیم و بیاموزیم. انتشار طرح محرمانه باراک اوباما درباره ایران و تاکید وی بر آگاهی از ناکارآمدی تحریم‌ها علیه ایران در حالی صورت گرفت که پیش از این دیپلمات‌ها و حتی برخی رسانه‌های آمریکایی در اظهارنظرها یا گزارش‌های خود تلویحا به اختلاف دیدگاه رئیس‌جمهور آمریکا با وزیر خارجه‌اش بر سر تحریم ایران اشاره کرده و اعمال تحریم‌های اضافی بر ایران را بیشتر ناشی از فشارهای هیلاری کلینتون عنوان کرده بودند تا تمایل شخصی باراک اوباما؛ گمانه‌ای که نامه رئیس‌جمهور آمریکا به نخست‌وزیر ترکیه و رئیس‌جمهور برزیل درباره توافق با ایران بر سر مبادله سوخت هسته‌ای به تقویت آن کمک کرده است.
جغرافياي سياسي تغيير كرده است
لولا داسیلوا نیز در اظهارنظری درباره مغایرت تحریم شورای امنیت با تمایل اعضای این شورا برای گفت‌وگو با ایران گفت:«آنان چنین مساله مهمی را به دست معاونان یا کارمندان بلندپایه خود دادند و به سخنان رئیس‌جمهوری ایران گوش نکردند. تهران تعهد داد و پذیرفت که در کنار ما پشت میز مذاکره بنشیند اما حرافان تلاش کردند تا با دور چهارم تحریم تلاش‌های ما را ناکام گذارند.» رئیس‌جمهور برزیل با تاکید بر اینکه تحریم ایران هیچ اثری بر روابط تجاری کشورش با تهران ندارد، اظهار داشت: «جغرافیای سیاسی تغییر کرده زیرا سیاست تک قطبی در خدمت منافع یک قطب است. علاوه بر آن بحران مالی اخیر در آمریکا و اروپا ضرورت بازسازی نظام جهانی فعلی بویژه در زمینه مالی را نشان داده است». داسیلوا با تاکید بر اینکه اعمال کنندگان تحریم اسیر اندیشه‌های سیاسی سابق خود هستند و گفت‌وگو را نمی‌خواستند، گفت: «بیانیه تهران همسو با نامه اوباما بود اما عجیب آن بود که بعد از توافق و زمانی که باید گفت‌وگو شروع می‌شد تحریم‌های جدید را اعمال کردند». موضوعی که نخست‌وزیر ترکیه نیز در گفت‌وگوی تلویزیونی با شبکه پی‌بی‌اس به آن اشاره کرد و گفت كه«ترکیه به اتفاق برزیل در چارچوب نامه اوباما رئیس‌جمهور آمریکا به وی و داسیلوا رئیس‌جمهور برزیل حرکت کرده و گام‌های مشخصی در همین چارچوب برداشته و ایران را در زمینه تبادل سوخت هسته‌ای متقاعد کرده‌اند.» رجب طیب اردوغان سپس افزود: «ایران مبادله سوخت هسته‌ای را پذیرفت و می‌گوید که با سلاح هسته‌ای مخالف است و در ضمن به مفاد پیمان ان‌پی‌تی پایبند است اما اسرائیل حتی این پیمان را قبول نکرده و در عین حال سلاح هسته‌ای دارد اما کسی علیه اسرائیل تحریم اعمال نمی‌کند و این امر قابل توجیه نیست و لذا باید گفت که این دنیا، دنیای عادلانه‌ای نیست».
نامه متکی به اعضاي شورای امنیت
رئیس دستگاه دیپلماسی کشورمان در نامه‌های جداگانه به وزرای خارجه کشورهای عضو شورای امنیت ضمن انتقاد شدید از بانیان قطعنامه 1929، همراهی دیگر کشورها در شورای امنیت با این قطعنامه را مایه تأسف خواند. منوچهر متکی در نامه‌های خود به وزیران خارجه برزیل و ترکیه به نمایندگی از طرف دولت و ملت جمهوری اسلامی ایران، از درایت و منطق دولت و مردم این 2 کشور به خاطر ایستادگی در مقابل فشارهای سیاسی چند کشور خاص و رای منفی به قطعنامه قدردانی کرده است. وزیر امور خارجه کشورمان که در این نامه‌ها دیدگاه‌های اصولی جمهوری اسلامی ایران درباره قطعنامه 1929 را اعلام کرده، از اقدام عجولانه و اصرار آمریکا و چند همپیمانش برای صدور قطعنامه‌ای غیرعادلانه و غیرقانونی توسط شورای امنیت علیه ملت بزرگ ایران انتقاد کرده و آورده است: «در حالی که با صدور بیانیه تهران فضای مثبت و سازنده‌ای ایجاد شده و راه برای همکاری و آغاز یک دوره جدید از اعتماد متقابل گشوده شده بود، اقدام غیرمنطقی شورای امنیت تنها نشان‌دهنده عدم تمایل واقعی طرف‌های مقابل برای گفت‌وگو و تعامل است». متکی در بخش دیگری از این نامه‌ها آورده است: «شورای امنیت سازمان ملل که وظیفه‌اش رسیدگی به مسائل فوری همچون حمله وحشیانه نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی به کاروان‌های بشردوستانه است برخلاف انتظار جامعه بین‌المللی موضوعی را در دستور کار خود قرار داده که هیچ فوریتی نداشته و هیچ تهدیدی برای صلح و امنیت بین‌المللی نیست». متکی با تاکید بر صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان و اعلام اینکه سلاح‌های هسته‌ای هیچ جایگاهی در سیاست‌های امنیتی و دفاعی ایران ندارد، تاکید کرده است: «تصویب چنین قطعنامه‌هایی از دیدگاه ملت بزرگ ایران نه‌تنها خللی در برنامه کاملا صلح‌آمیز ایران وارد نمی‌کند بلکه عزم کشورمان را در ادامه راه فعلی برای توسعه فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز راسخ‌تر خواهد کرد».