كافي‌است چهره قشنگ يا پول و پارتي داشته باشي!

امیر جعفری از معدود بازیگرانی است که در انتخاب نقش وسواس زیادی دارد.همین خصیصه موجب شده کفه کارهای خوب و ارزشمند کارنامه این بازیگر جوان سنگین‌تر باشد. او که 5 بار از جشنواره تئاتر فجر برنده جایزه شده، فعالیت در سینما را با بازی در فیلم «نان و عشق و موتور 1000» آغاز کرد و با بازی در فیلم «قارچ سمی» ادامه داد.بازی او در مجموعه «بدون شرح» اولین حضور او در تلویزیون بود. زوج او و فتحعلی اویسی در 2 مجموعه «بدون شرح» و «کمربندها را ببندیم» با استقبال فراوان مخاطبان مواجه شد. او نوروز امسال با طنز «چاردیواری» بار دیگر نشان داد که در تلویزیون می‌تواند همچنان موفق ظاهر شود. او این روزها «لج و لج بازی» و «کیفر» را بر اکران سینماها دارد و در سریال «زیر هشت» مشغول بازی است. پستچی سه بار در نمی‌زند، بی‌پولی، تردست، مکس و نفوذی برخی از فیلم‌های سینمایی او است. جعفری اما شرایط این روزهای سینما و کلا عالم بازیگری را مناسب نمی‌داند. او با اعتقاد بر اینکه در حال حاضر تلویزیون نسبت به سینما وضع بهتری دارد، گفت که ترجیح می‌دهد در تئاتر و تلویزیون بماند و کار خوب انجام دهد چراکه اگر سینما این است، او این سینما را نمی‌خواهد. امیر جعفری درباره وضع بازیگران گفت: هیچ کارگردانی اول نمی‌رود تئاتر ببیند و از بین بازیگران تئاتر، بازیگرش را انتخاب کند اگر هم کارگردانی برود و از بازیگر تئاتر خوشش بیاید، صداوسیما می‌گوید، آیا بازیگری که انتخاب کرده‌ای چهره است یا سینما می‌گوید آیا این بازیگر بفروش است؛ به همین دلیل، دور یک دایره می‌چرخیم، بی‌آنکه بدانیم یکسری استعدادهای دیگر هم هستند.امیر جعفری در ادامه تصریح کرد: در حال حاضر سینمای ما احتیاج به بازیگر ندارد و کافی است تنها چهره‌ات قشنگ باشد یا پول و پارتی داشته باشی؛ چنین ویژگی‌هایی کفایت می‌کند. این بدان معناست که شما استعداد بازیگری هم نداشته باشید، چندان مهم نیست. وی ادامه داد: فرهنگ جامعه به گونه‌ای درباره بازیگری جا افتاده‌ و ارج و قرب بازیگری به حدی پایین آمده‌ که برخی افراد در خیابان به سراغ من می‌آیند و می‌گویند بچه من 3 ماه تابستان بیکار است، می‌تواند بیاید بازی کند. با چنین دیدگاهی بازیگری شغل نیست و اگر شغل نباشد، استعداد هم نمی‌خواهد؛ استعداد هم نخواهد، در باز است و هر کسی می‌تواند وارد شود.به گزارش ایسنا، او در پاسخ به این مطلب که اغلب افرادی که به واسطه پول، پارتی و چهره وارد سینما و تلویزیون می‌شوند، بعد از اندکی فراموش می‌شوند و دوام نمی‌آورند، گفت: اینگونه نیست. خیلی از این افراد هم باقی مانده‌اند و خیلی از این افراد حتی الان تز بازیگری می‌دهند و درباره متدهای مختلف بازیگری در دنیا صحبت می‌کنند و هیچ مشکلی هم ندارند. جعفری در ادامه تاکید کرد: آنهایی که بین بازی در تئاتر با سینما و تلویزیون تفاوت قائل می‌شوند، آدم‌های بی‌سوادی هستند. یکسری ظرايف وجود دارد که آن هم بازیگر بر اساس تجربه به دست می‌آورد. برای مثال پانته‌آ بهرام بازیگر تئاتر است اما شما کدام کارش در سینما و تلویزیون را می‌توانید بگویید تئاتری است؟ خسرو شکیبایی، پرویز پرستویی، آتیلا پسیانی، رضا کیانیان و ... هم همینطور. من تا صبح می‌توانم از بازیگران ماندگاری در سینما و تلویزیون نام ببرم که از تئاتر آمده‌اند. این بازیگر با تاکید بر اینکه اصلا مخالف حضور بازیگران سینما و تلویزیون در تئاتر نیست، افزود: من می‌گویم، این گوی و میدان هرکس می‌تواند بیاید بازی کند. در سینما و تلویزیون هم وضع همینطور است ولی اینکه صرفا شما برای پز روشنفکری، تئاتر بازی کنی، خودت را خراب کرده‌ای چراکه شاید عوام را بتوانی گول بزنی ولی نمی‌توانی از نگاه تیزبین بازیگران حرفه‌ای تئاتر دور بمانی. جعفری در ادامه توضیح داد: البته بعضی‌ بازیگران مانند شهاب حسینی ریشه تئاتری داشتند و زحمت می‌کشیدند؛ وضع اینها فرق می‌کند. شهاب حسینی ریشه تئاتری داشته و حالا یک مدت از تئاتر دور مانده ‌است. نمی‌توانید بگویید این بازیگر چهره بوده و به تئاتر آمده‌است، نه، خانه اصلی او تئاتر بوده‌ است. خیلی‌های دیگر هم وضع‌شان به همین منوال است. وی افزود: بازیگری مانند صابر ابر ریشه تئاتری دارد، این آدم زحمت‌ کشیده‌، تئاتر کارکرده، حالا رفته سینما چهره هم شده ‌است، دوباره‌ بازمی‌گردد و تئاترش را هم کار می‌کند. اینها بچه‌های تئاتر هستند، خانه‌شان تئاتر است. ممکن است چند سال از تئاتر دور شوند اما دوباره بازمی‌گردند. رضا کیانیان 5 سال از تئاتر دور بود، نمی‌توانی بعد از این مدت اگر در تئاتری کار کرد، بگویی کارگردان کار، چهره آورده ‌است. این بازیگر سپس با بیان اینکه اصلا از شاخه‌بندی بازیگران، تئاتر، تلویزیون و سینما خوشم نمی‌آید، گفت: هرچند سینمایی‌ها اغلب این کار را می‌کنند و نگاهی از بالا به پایین به تلویزیونی‌ها دارند؛ این در حالی است که الان در تلویزیون کارهایی که ساخته می‌شوند، خیلی بهتر از کارهایی هستند که در سینما ساخته می‌شوند. جعفری در این زمینه ادامه داد: روزی خبرنگاری از من پرسید، چرا سینما شما را نمی‌خواهد؟! من گفتم سینما مرا می‌خواهد، من این فیلمنامه‌ها را نمی‌خواهم. از عید به این طرف شاید 10 فیلمنامه در خانه من باشد، اما حتی ارزش خواندن را هم نداشتند؛ نمی‌گویم من کار بد نکرده‌ام، من هم کار بد کرده‌ام اما در شرایطی که به خاطر قضیه مالی مجبور شدم. ترجیح می‌دهم در تلویزیون و تئاتر بمانم و کار خوب بکنم. اگر این سینماست، من این سینما را دوست ندارم و نمی‌خواهم.