1986- مکزیک
جام سیزدهم با نام دیه‌گو مارادونا در خاطره‌ها ثبت شده. نابغه‌ای که تا پیش از بازی فینال 5گل از مجموع 11گل زده آرژانتین و تمام 4گل این تیم از مرحله یک‌چهارم به بعد -از جمله 2گل تاریخی به انگلیس- را به نام خود ثبت کرده بود. از آن طرف صعود آلمان تا فینال، نقطه مقابل صعود قاطعانه یاران مارادونا بود. شکست 2 بر صفر مقابل دانمارک در مرحله گروهی و صعود به‌عنوان تیم دوم گروه، حذف مراکش با گل دقیقه90 لوتارماتئوس جوان و حذف مکزیک میزبان در ضربات پنالتی، صعود نه‌چندان مقتدرانه ژرمن‌ها به فینال مکزیکو را به دنبال داشت. تمام حواس آلمانها در فینال به ساق‌های مارادونا بود. کسی که اگر پایش (یا دستش) به یک‌گل دیگر باز می‌شد روی عدد6 به گری لینه‌کر انگلیسی می‌رسید و عنوان آقای‌گلی را هم در دسترس می‌دید اما اتفاق به شکل دیگری رخ داد و گل اول بازی را کسی برای آرژانتین زد که هیچکس فکرش را نمی‌کرد. خوزه لوئیس براون، مدافع جوان و بلندقدی که روی یک ارسال کرنر با ضربه سر، آلمان‌‌های سبزپوش را بازنده به رختکن فرستاد. خورخه والدانو در نیمه دوم نتیجه را 2 بر صفر کرد. نتیجه‌ای که تا 10، 15دقیقه پایان بازی پابرجا بود اما وقتی رومنیگه و رودی‌فولر طی 2دقیقه بازی را به تساوی کشیدند همگان به تحقق قسمتی دیگر از سریال «بازگشت آلمانی» فکر می‌کردند. احتمالی که البته با نبوغ دیه‌گو نقش بر آب شد. یک پاس طلایی از «اعجوبه» در دقیقه84 «خورخه بوروچاگا» را با تونی شوماخر تک‌به‌تک کرد و مهاجم آرژانتینی که بعدها در فرانسه با درگیری در پرونده رشوه‌خواری «برنارتاپی» از صحنه فوتبال محو شد، زننده گل قهرمانی آرژانتین لقب گرفت. چند دقیقه بعد جام طلایی در دستان مارادونا آرام گرفت، دستانی که خود دیه‌گو آنها را «دست خدا» لقب داده بود.
1990-ایتالیا
4سال بعد موعد انتقام برای ژرمن‌ها فرارسید. این بار ماجرا برعکس شد؛ آلمان قاطعانه و با پیروزی‌های متوالی و آرژانتین با گام‌هایی لرزان راهی دیدار نهایی شدند. «ارتش دیه‌گو» به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی، مسابقات را با شکست فاجعه‌آمیز برابر کامرون آغاز کرد و در گروه 4تیمی خود به مقام سوم رسید! اما با ظهور دروازه‌بانی به‌نام گوی‌گوچه‌آ آرژانتین به‌یکباره اوج گرفت و با شکست برزیل، یوگسلاوی و ایتالیا راهی فینال شد. اما از سوی دیگر آلمان با تکیه بر مثلث اینترمیلانی خود (ماتئوس-کلینزمن-بره‌مه) همه حریفان از جمله هلند و انگلیس را شکست داد و پا به «المپیک رم» گذاشت. این بار فینال به‌اندازه 4سال قبل پرگل نبود. آلمان هجوم می‌برد و آرژانتین دفاع می‌کرد. تساوی بدون گل و کشیدن بازی به پنالتی رویای آرژانتین بود و کابوس آلمان؛ نتیجه‌ای که تا دقیقه85 محقق شده بود تا اینکه داور مکزیکی یک خطای مشکوک روی رودی فولر را پنالتی تشخیص داد و جنجال فراوانی هم برپا کرد. حالا آلمان در یک‌قدمی گل قهرمانی بود. حساسیت این لحظه و شاید ابهت دروازه‌بان پنالتی‌گیر حریف به‌قدری بالا بود که «کاپیتان ماتئوس» پنالتی‌زن آلمانها خود را کنار کشید. او که تا آن لحظه 5گل در جام90 زده بود عطای آقای گلی را به اسکیلاچی 6گله بخشید و پنالتی را به «اندی بره‌مه» سپرد. پنالتی بره‌مه به‌رغم عکس‌العمل خوب گوي‌گوچه‌آ به تور رسید و آرژانتین در حالی که 9نفره بازی می‌کرد جام را به ژرمن‌ها پس داد. انگار فینال را تیم‌هایی می‌برند که پیراهن اصلی‌شان را پوشیده باشند، چون این بار آرژانتین با لباس دوم خود بازی می‌کرد. جالب اینکه از تصاویر پایانی این جام، گریه‌های دراماتیک مارادونا بیش از لمس جام توسط ماتئوس در خاطره‌ها مانده است!
2006- آلمان
بعد از فینال90، آلمان و آرژانتین در 3جام بعدی به پست هم نخوردند تا موعد میزبانی آلمان در سال2006 فرا رسید و جدول مسابقات این دو رقیب دیرینه را در مرحله یک‌چهارم نهایی روبه‌روی هم قرار داد. آلمانها امید چندانی به تیم جوان‌شده کلینزمن نداشتند و پیش‌بینی اکثر کارشناسان رای به برتری آرژانتین می‌داد اما گل آیالا را کلوزه در دقیقه 80 پاسخ داد تا بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. شاید به‌یادماندنی‌ترین تصویری که از این مسابقه در خاطر فوتبالدوستان باقی مانده صحنه گفت‌وگوی دونفره اولی‌کان و ینس‌لمان پیش از ضربات پنالتی است. در آن لحظه اولی‌کان چنان به لمان روحیه می‌داد و او را برای ضربات پنالتی آماده می‌کرد که انگار نه انگار این دو دروازه‌بان جنگی تمام‌عیار را بر سر تصاحب پیراهن شماره‌یک پشت سر گذاشته بودند و اصلا میانه خوبی با هم نداشتند. صحنه جالبی که انسجام تیمی آلمانها را در زمین خودشان نشان می‌داد. بالاخره با همین روحیه تیمی و با درخشش لمان که پنالتی کامبیاسو و آیالا را دفع کرد آلمان راهی نیمه‌نهایی شد تا مغلوب ایتالیا شود.