در مدل اتروسکو اونیکوی جام‌جهانی ایتالیا 90 یک لایه داخلی فوم پلی‌اورتان سیاه تعبیه می‌شود. این نخستین توپ کاملا ضدآب است.
برجستگی‌های لاستیکی رفته‌رفته روی قسمت فوقانی چرمی کفش‌ها خودنمایی می‌کنند تا قابلیت پیچش
(کات) و کنترل توپ را افزایش دهند. در مدل پریدیتور (یا صیاد) آدیداس میخ‌های متعارف با تیغه‌های نازک‌تری جایگزین می‌شوند که برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی‌ها طراحی شده‌اند.
در مدل «کوئسترا»ی جام آمریکای 94 آن لایه فوم فوم سیاه با یک لایه فوم سفید با خاصیت فوق بازتاب‌دهندگی انرژی جایگزین می‌شود. در نتیجه توپ نرم‌تر شد، کنترلش آسان‌تر و زیر پا سریع‌تر به حرکت درآمد.
نایک هم با معرفی مدل سبک 200 گرمی مرکوریال (مریخی) در آستانه جام‌جهانی 1998
وارد بازار فوتبال می‌شود.
طراحان شروع به ارائه قالب‌هایی شابلنی می‌کنند که
به بازیکنان امکان می‌دهند به طور اختصاصی کفش‌های مورد علاقه‌شان را متناسب با سبک‌های مختلف بازی سفارش بدهند.
مدل پریدیتور ایکس آدیداس در هفدهمین سالگرد ورود پریدیتورها به بازار معرفی می‌شود که به یک ترکیب سیلیکونی-لاستیکی به منظور افزایش توامان کنترل و قدرت ضربه به توپ مجهز شده است.
در مدل «کوئسترا»ی جام آمریکای 94 آن لایه فوم فوم سیاه با یک لایه فوم سفید با خاصیت فوق بازتاب‌دهندگی انرژی جایگزین می‌شود. در نتیجه توپ نرم‌تر شد، کنترلش آسان‌تر و زیر پا سریع‌تر به حرکت درآمد.
در مدل «تری‌کولور» جام فرانسه 98 یک لایه فوم مصنوعی متشکل
از بالون‌های بسیار ریز مجزا (در حد میلیونیم متر)
موجب بهبود چرخش توپ، واکنش‌پذیری و بازتاب‌دهندگی انرژی وارده به آن می‌شود.
در مدل 14 تکه «پلوس تیم گایست» نقاط جوش تکه‌ها 60 درصد کاهش می‌یابند تا توپ گردتر شود و انعطاف بیشتری برای ضربات دقیق‌تر و کنترل بهتر از خود نشان دهد.
جابولانی شامل 8 صفحه کروی قالب‌ریزی شده حرارتی که در یکدیگر جوش خورده‌اند، نخستین توپ کاملا مدور نام می‌گیرد
شیارهای آیرودینامیکی حساب نشده که در ضمن موجب جذب قطرات ریز آب میان خود می‌شوند، مشکلاتی را در حرکت پیش‌بینی نشده توپ می‌آفرینند.
پیش از نخستین جام‌جهانی در 1930، کفش‌ها رویه‌های سخت چرمین، پنجه‌گیر و میخ‌های چرمی یا فلزی داشتند.
با مواد سبک‌وزن‌تر مصنوعی در طراحی کفش‌های فوتبال شاهد رشد در این سال هستیم. میخ فلزی یا چرمی هم با مواد لاستیکی جایگزین می‌شود.
مدل سامبای آدیداس:
نخستین کفش فوتبال با میخ‌های لاستیکی چندگانه و کف لاستیکی یکپارچه.
در این سال مدل «پوما اتم» در آستانه جام‌جهانی 1954 سوییس معرفی می‌شود که میخ‌هایش قابل تعویض هستند.
برای نخستین‌بار پلاستیک در مدل‌های جدید به کار می‌رود در حالی که لبه کفش‌ها تا زیر قوزک پا پایین آمده است.
ظهور کفی‌های پلاستیکی یک‌تکه از جنس پلی‌اورتان.
نخستین کفش با کفی غنی شده و همراه با 2 حجم متفاوت از میخ‌ها (استوک‌های
کم و زیاد) به بازار عرضه می‌شود.
در دهه 1930 تیم‌ها خودشان توپ‌هایشان را تهیه می‌کردند که در واقع عمدتا چیزی جز گوی‌های چرمین پر از هوا نبودند.
بندهای روی توپ‌ها برداشته می‌شوند و حالا یک دریچه کوچک برای تلمبه کردن هوا به داخل توپ تعبیه می‌شود.
فیفا سرانجام اندازه، وزن و قطر توپ را مدون می‌کند. برای مشاهده آسان‌تر توپ در زمین‌های برفپوش جام‌جهانی 1954 سوییس یک نسخه
نارنجی توپ پدید می‌آید.
نخستین توپ‌های ساخته شده از مواد سبک‌تر مصنوعی در دوخت و تیوپ به بازار می‌آیند.
«تل استار» آدیداس به عنوان نخستین توپ رسمی فیفا معرفی می‌شود که از 32 صفحه پنج‌ضلعی دست‌دوز سفید و سیاه تشکیل شده. از آن به بعد آدیداس برای هر دوره جام‌جهانی یک مدل رسمی تولید می‌کند.
مدل «تانگو اسپانیا» با شیارهای آب‌بندی شده به بازار می‌آید که در نتیجه جذب آب توسط توپ محدود شده و افزایش وزن ناشی از شرایط مرطوب به حداقل می‌رسد.
«آزتکا» نخستین توپ رسمی جام‌جهانی است که در آن به جای چرم طبیعی، مواد مصنوعی به کار می‌رود. توپ‌ها به سرعت در حال حساس‌تر شدن به ضربه، آب‌بندی شدن و دوران بیشتر هستند.