توپ جابولانی یازدهمین توپ تولیدی آدیداس برای جام‌جهانی است. هر یک از رنگ‌های 11گانه روی توپ جابولانی نماینده یکی از بازیکنان تیم است. طراحی توپ 2 عنصر مهم مردم آفریقای جنوبی را می‌ستاید؛ تنوع و هارمونی. آديداس ادعا مي‌كند، جابولانی مزایای بسیاری دارد. وقتی دست خود را روی توپ می‌کشید، شیار‌های بافتی نعلی‌شکل را حس می‌کنید که بالاترین میزان کنترل، پروازی محکم و مهاری کامل را در هر شرایطی به شما می‌دهد. البته فیفا سرانجام اعتراف کرد که می‌داند توپ این مسابقات موسوم به «جابولانی» دارای مشکلاتی است. اگرچه از مدت‌ها قبل بسیاری از بازیکنان مطرح دنیا از جمله لیونل مسی، ایکر کاسیاس، ژولیو سزار و... نسبت به سبک بودن توپ جام‌جهانی 2010 انتقادهایی را مطرح کردند اما فیفا این انتقادها را هیچ‌گاه وارد ندانست. با این حال در شرایطی که بیش از نیمی از این رقابت‌ها پشت سر گذاشته شده، فیفا سرانجام به مشکلات این توپ اعتراف و اعلام کرد: «پس از پایان رقابت‌ها به مشکلات جابولانی رسیدگی خواهد کرد». جرومی والکه، دبیرکل فیفا گفت:«ما کر نیستیم ضمن اینکه نسبت به صحبت‌هایی که مطرح می‌شود هم موضع داریم. ممکن است این توپ متفاوتی باشد اما درباره سایز و وزن قانون‌هایی وجود دارد. با این حال توپ باید کامل باشد». قرار است پس از بالا رفتن انتقادها راجع به جابولانی، فیفا بعد از رقابت‌ها با مربیان و بازیکنان تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها درباره وضع این توپ‌ها گفت‌وگو کند.
از دست دادن فشار: فشار باد 3 روز پس از باد کردن
توپ اندازه‌گیری می‌شود. استاندارد فیفا: نهایتا 20 درصد کاهش است. جابولانی حداکثر 10 درصد کاهش باد دارد.
جذب آب: یک توپ 250 بار در آب فشار داده شده و چرخانده می‌شود. استاندارد فیفا: در بالاترین حد 10 درصد افزایش وزن
جابولانی: صفر درصد
گردی (کرویت): قطر در 16 موقعیت اندازه‌گیری می‌شود. استاندارد فیفا: حداکثر 5/1 درصد اختلاف
جابولانی: حداکثر یک درصد اختلاف