در روزهای رکود نسبی مجموعههای تلویزیونی شهرام شاهحسینی توانسته است با نخستین تجربه مجموعهسازی خود رضایت نسبی مخاطبان را جلب و امتیازی مثبت به کارنامه هنری خود اضافه کند. کارگردان مجموعه تلویزیونی «تاوان» در نشست نقد و بررسی این مجموعه، درباره اینکه چطور شد پس از ساخت چند کار ویدئویی، مجموعه تلویزیونی «تاوان» را کارگردانی کرده و از فضای کارهای سینماییاش فاصله گرفته است، گفت: هر قصهای ساختار خودش را میطلبد. من نمیتوانستم از داستان «آقای هفترنگ»، «تاوان» بسازم یا از «زنها فرشتهاند»، «گامهای معلق» را. شاید مجموعه «تاوان» به جنس کارهای مورد علاقهام نزدیک باشد اما آنچه مرا برای کارگردانی جذب کرد قصه خوب آن بود. شاید آرش برهانی (نویسنده مجموعه) همین الان به من یک قصه کمدی بدهد که آن را دوست داشته باشم، حتما آن را هم کار میکنم. شاهحسینی در ادامه با اشاره به 3 تجربه سینمایی خود و حس فعلیاش نسبت به آنها افزود: مسلما کاری که ساختهام مورد علاقهام بوده زیرا در غير این صورت آن را نمیساختم. اما من از 3 فیلمی که مورد علاقهام بوده و ساختهام ناراضی هستم، حتی 8 قسمتی که از پخش مجموعه «تاوان» گذشته و آن را دیدهام غصهدار میشوم چون فکر میکنم میتوانستم بهتر از این بسازم. الان وقتی مجموعه را میبینم متوجه نقاط ضعفم میشوم چرا که میدانم چهکار کردهام. اگر قرار باشد کمدی دیگری بسازم دقت بیشتری میکنم. اگر کمدی «آقای هفترنگ» جواب نداده به دنبال اشکالات کارم میگردم که چرا این اتفاق افتاده است یا ممکن است سراغ یک اثر فانتزی صرف بروم، ولی دقت میکنم فیلمنامه زیربنای محکم و درستی داشته باشد.کارگردان «تاوان» در ادامه صحبتهای خود درباره نگاهش به این مجموعه تصریح کرد: اگر کلمه غصهدار را استفاده کردم به خاطر این نبود که کار خوب نشده اما من همیشه به این فکر میکنم که میتوانستم بهتر از این هم بسازم. شاهحسینی در بخش دیگری از این نشست گفت: در این نشست جای آقای مولایی (تهیهکننده) خالی است. در قصه «تاوان» ما سعی کردیم در کنار ستونهای اصلی که «پویان» و «مرجان» بودند، شخصیتهای دیگری را هم قرار دهیم؛ کاراکترهایی که هر کدام قصه خودشان را داشته باشند نه اینکه به موتور اصلی قصه کمک کنند. مثلاً «بهرام»، «هومن» و... هر کدام قصه مستقلی را به تصویر بکشند. وی افزود: ما یک سال و نیم روی فیلمنامه «تاوان» کار کردیم تا اینکه تلویزیون به ما گفت باید کار را شروع کنیم. با توجه به اینکه آرش برهانی باید بقیه قصه را مینوشت فرصت نداشت دیالوگها را هم بنویسد. به همین دلیل این موضوع را با او مطرح کردم و برهانی هم استقبال کرد. آرش برهانی، فیلمنامهنویس این مجموعه هم در این نشست گفت: ما انتهای قصه را میدانستیم اما نه با همه جزئیات. وقتی فیلمنامه نوشته میشد آقای شاهحسینی مرتب در جریان کار بود و با هم به نتیجه میرسیدیم به همین دلیل در اجرا کمترین تغییرات را داشتیم. ما قبلا فیلم «گامهای معلق» را با هم کار کرده بودیم، بنابراین به روحیات یکدیگر در کار آشنایی داشتیم و میدانستیم از قصه چه میخواهیم. البته بخش عمده قصه نوشته شده بود و مابقی هم در طول کار انجام شد. وی افزود: قصد داشتیم در کنار شخصیتهای اصلی کاراکترهای فرعی را قرار دهیم که قصه زندگی آنها زندگی چند نفر دیگر را تحتتاثیر قرار دهد، به همین دلیل به مرور این شخصیتها به قصه اضافه شدند. البته فرم قصه پازلگونه نیست، بلکه قصهها به موازات یکدیگر پیش میروند. برهانی ادامه داد: طرح اولیه این مجموعه را حسین آبکنار نوشت که ما فقط از داستان یکخطی آن که یک جوان شهرستانی به تهران میآید و با خانمی پولدار ازدواج میکند، استفاده کردیم. قصه آدمهای «تاوان» واقعی است. علاوه بر آن انتخابهای شهرام صحیح بود. هر کس که این مجموعه را ببیند متوجه میشود کار برای شهرام شاهحسینی است.