هنگامى که امام حسین(ع) وارد سرزمین کربلا شد، عمر‌بن سعد، قره بن قیسحنظلى (خواهرزاده حبیب بن مظاهر) را نزد امام فرستاد تا از نزدیک اوضاع را بررسى کند. قره نزد امام آمد و پیغام سعد را به ایشان داد. حبیب در دفاع از امام در مقابل قره بپاخاست تا به رسالت خویش که همان یارى ابا عبدالله(ع) بود، جامه عمل بپوشاند، رو به فرستاده
عمر بن سعد کرد و گفت: اى قره واى بر تو، به کجا بازمىگردى آیا به سوى گروه ستمگر؟ بیا و این «مرد» را یارىکن، مردى که به برکت پدرانش، خداوند تو را کرامت بخشید. قره در پاسخ گفت: باید به صاحب پیام برگردم و آنگاه بیندیشم. اما سرانجام دستش را به خون دایی‌اش آغشت. مردى از قبیله تمیم به نام بدیل بن صرکم، به یاری قره بن قیس، به سوی حبیب حملهور شد و ضربه‌ای با شمشیر به سر حبیب وارد کرد و مرد تمیمى بلافاصله سر حبیب را از بدنش جدا و بر نیزه کرد...