پونه؛ چای زمستانی

نام‌های دیگر آن پودنه، پودنج، غاغ، غاغه، راخونه و... است. این گیاه دارای طبیعت گرم و خشک است.

خواص: پونه ویتامین‌هایی چون C، گروه A و B دارد. پونه کوهی، دارای آنتی‌بیوتیک بوده و در درمان عفونت‌های ریوی، سینوزیت و سردردها موثر است.

پونه دافع بلغم بوده و در درمان سوءهاضمه، ضعف معده، نفخ و دل درد نقش موثری دارد.

همچنین پونه دافع سوداست، به همین دلیل از انواع ناراحتی‌های سوداوی مثل انواع سرطان‌ها، جنون، مالیخولیا، انواع خال‌ها، لک‌ها و سیاهی زير چشم، هموروئید (بواسیر) و ... پیشگیری می‌کند. پونه خاصیت نشا‌ط‌آوری دارد و مصرف آن موجب آرامش و شادمانی می‌شود. پونه کوهی برای درمان ناراحتی‌های کبدی بسیار موثر است و از آن می‌توان به‌عنوان داروی کمکی استفاده کرد. خوردن پونه موجب از بین رفتن بوی بد سیر می‌شود. همچنین پونه یک داروی انگل‌زدای قوی محسوب می‌شود.

پونه در تقویت اعصاب نقش موثری داشته و تقویت‌کننده حافظه سالمندان است. در زمستان‌های سرد، چای پونه از بیماری‌های عفونی و ریوی پیشگیری می‌‌کند و در سرمازدگی‌ها و سرماخوردگی‌ها، دارویی شفا‌بخش است. دم‌کرده‌ پونه، ضدسرماخوردگی قوی و ضد سیاه‌سرفه است. کافی است هنگام سرماخوردگی روزانه 3 تا 5 لیوان چای پونه میل کنید. مصرف چای پونه بی‌اختیاری ادرار را درمان کرده و در جلوگیری از پیشرفت آلزایمر موثر است. همان‌طور که در ضرب‌المثل آمده، پونه ضدسم جانوران گزنده‌ای همچون مار است.

موارد منع مصرف این گیاه

1- مصرف پونه موجب ازدیاد تعریق در بدن انسان می‌شود و برای کسانی که زیاد عرق می‌کنند، مفید نیست.

2- استفاده از پونه در بعضی افراد موجب تشدید سردرد آنها می‌شود.

در صورتی که جزو 2 دسته بالا نیستید، مصرف این چای را به شما توصیه می‌کنیم.

چای پونه

مواد لازم: یک قاشق غذاخوری پر پونه خشک خردشده، (یا چند پر پونه تازه)، 2 لیوان آب سرد، یک تکه کوچک نبات.

طرز تهیه: پونه، آب و نبات را در ظرف درداری ریخته، با شعله تند می‌گذاریم به جوش آيد. سپس شعله را ملایم كرده و به مدت3 تا 5 دقیقه چای را دم‌ می‌کنیم. سپس شعله را خاموش کرده، پس از آنکه کمی سرد شد، از صافی رد کرده و میل می‌کنیم.

* پژوهشگر طب سنتی