۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۵:۰۷
بودای کوچک تیمارگر آخرین قربانی

بورگونوو: عضلاتم را از دست داده ام

روزهای نخست ماه اکتبر ورزشگاه آرتمیو فرانکی با حضور 30 هزار تماشاگر شاهد برگزاری یک دیدارخیریه و دوستانه بود. استفانو بورگونوو، مهره سابق تیمهای میلان و فیورنتینا یکی از مبتلایان بیماری لوگريك است. به همین دلیل روبرتو باجو با همکاری مسوولان تیم کیه‌وو و ستاره های سابق فوتبال کشورش برای دوست و همتیمی سابقخود، یک دیدارخیریه ترتیب داد تا به این چهره بیمار کمی روحیه و انگیزه تزریق كند. بودای کوچک که محبوبیت خاصی در کشور ایتالیا دارد در روز برگزاری مسابقه خیریه با بیان این نکته که استفانو فردی قدرتمند و بزرگ است، سخنان خود را آغاز کرد و گفت: باید از استفانو متشکر باشیم. شجاعت او تحسین برانگیز و زیباست. او شجاعت به خرج داد، زیرا بیماری خود را پنهان نکرد و در میان مردم و هواداران ماند. استفانو یک قهرمان مدرن است. او با سختیهای بیماریاش کنار آمده و در کنار یک بیماری که شناخت کمی از آن وجود دارد زندگی میکند. او میخواهد شرایط را تغییر دهد و ما اینجا هستیم تا به او کمک کنیم. امیدوارم که بتوانم استفانو را از این اوضاع نجات دهم. وی به دوران بازیگریاش در فیورنتینا و بازی در کنار بورگونوو اشاره می‌کند: ممنونیم از بورگو به دلیل گلی که برابر یوونتوس در سال 91 به ثمر رساند. او یک مهره استثنایی و خوب بود که در کنار یکدیگر روزهای خوبی را پشت سر گذاشتیم. 20 ساله بودیم که به عنوان زوج حمله یاسهای بنفش در میدانها حاضر میشدیم یا زمانی که فیورنتینا در سری B بازی میکرد در کنار هم برای پیروزی تیم میجنگیدیم و هواداران را خرسند میکردیم. در آن روزها تصوری از آینده نداشتیم، به آینده فکر نمیکردیم. انتظار بیماری و روزهای سخت را نداشتیم. استفانو که لحظات سخت و تلخی را سپری میکند از برگزاری این دیدار دوستانه، بیاندازه خوشحال و خرسند است و در بیان احساسات خود میگوید: میخواهم شرایط و وضعیت زندگی خود را بهتر کنم، بیماری لوگریک یک بیماری سخت و طاقت فرساست. باور کنید زندگی سختی را تجربه میکنم. عضلات بدن خود را از دست دادهام، قادر به حرکت نیستم. زندگی برايم تلخ و سیاه شده، اما از بودن در این ورزشگاه احساس بسیار خوب و زیبایی دارم. ممنونم از استادیوم فرانکی، ممنونم از باجو، از حاضران و تمام عوامل برگزار کننده، از میلان و فیورنتینا ممنونم، از گالیانی و دلا واله سپاسگزارم،احساس جالب و عجیبی دارم. او تاکید میکند تمام بیماران مبتلا به این بیماری خواستار بهتر شدن کیفیت زندگی خود هستند. اما هجوم بیماری به اعصاب بدن زندگی را مختل میکند و ادامه حیات را با سختی و مشکل روبهرو میسازد. بورگو که شدیدا بیمار است، قادر به ادامه صحبت نیست، او از ناحیه ریه نیز با مشکلات زیادی روبهرو است، اما با چشمانش صحبت و نظرهای خود را ادامه میدهد، در چشمان او امید و نگرانی در کنار یکدیگر موج میزند. او میخواهد زندگی خود را ادامه دهد، اما زندگی او با بیماری لوگریک در هم آمیخته شد و او به خوبی میداند مرگ و پایان زندگی نزدیک است.

فوتبالیست های قربانی بیماری لوگریک

1 - جیانلو کاسیگنورینی، کاپیتان سابق جنوای ایتالیا که در سال 2002 در سن 41 سالگی جان باخت.

2 - آدریانو لومباردی، هافبک سابق «کومو» که سال گذشته در سن 62 سالگی جان سپرد.

3 - جیمی جونستون، فوروارد سابق سلتیک که سال 2006 در سن 61 سالگی جان باخت.

4 - دن رویه مربی سابق لیدز یونایتد که در سال 1989 در سن 61 سالگی در اثر این بیماری جان سپرد.

5 - راب هیندمارک، بازیکن سابق دربی کانتی و ساندرلند، او نیز در سال 2002 در سن 41 سالگی جان سپرد.

ارسال نظر
captcha
پربیننده