مريم ناصح: در سال 1928 باکتریولوژیست اسکاتلندی به نام «الکساندر فلمینگ» روی یک باکتری به نام «استافیلوکوکوس» تحقیق می‌کرد. وی در حین این تحقیق متوجه شد ظرف کشت میکروب به وسیله قارچ آلوده شده است و باکتری‌هایی که در اطراف آن قارچ‌ها قرار داشتند، ظاهرا مرده‌اند. فلمینگ این قارچ را که «پنی‌سلیوم نوتاتوم» نام داشت، تشخیص داد. این قارچ‌ها حاوی ماده ضدباکتری بودند که او آن را پنی‌سیلین نامید. پنی‌سیلین خالص به صورت پودر کریستالی سفید یا متمایل به زرد و بدون بو است. پنی‌سیلین‌ها برای درمان انواع مختلف عفونت‌ها به کار می‌روند. این دارو با کشتن باکتری‌ها یا جلوگیری از رشد آنها عمل می‌کند. پنی‌سیلین‌ها انواع مختلفی دارند که از هر یک برای درمان عفونت خاصی استفاده می‌شود. همچنین عفونت‌های لثه، مخملک، باد سرخ و پیشگیری از عود تب رماتیسمی از موارد مصرف آن است. این دارو در بیمارانی که طحال آنها برداشته شده یا مبتلا به کم‌خونی داسی شکل هستند، به طور درازمدت برای پیشگیری از عفونت‌ها استفاده می‌شود. کاربرد اصلی پنی‌سیلین مربوط به آنژین‌های چرکی است که در صورت بالا بودن تب و نبود آبریزش بینی و عطسه و اشک ریزش نیاز به مصرف آنتی بیوتیک و پنی‌سیلین لازم و ضروری می‌شود. پنی‌سیلین مهم‌ترین دارویی است که ایجاد حساسیت‌های جدی می‌کند. حساسیت به این دارو می‌تواند به صورت بثورات پوستی، کم‌خونی، ورم راه‌های هوایی بویژه حنجره، اسپاسم راه هوایی و مهم‌تر از همه به صورت شوک و آنافیلاکسی اتفاق بيفتد. آنافیلاکسی به صورت افت سریع فشار خون، کهیر، درد شکمی، تورم گلو و زبان یا اسهال مشخص می‌شود. این علائم معمولا نیم ساعت بعد از مصرف دارو اتفاق می‌افتند.
همچنین لازم است قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک مشورت کنید:
1- در صورت سابقه حساسیت به پنی‌سیلین‌ها، سفالوسیوین‌ها یا غذاها و مواد محافظ و رنگ‌ها.
2- در صورت بروز ابتلا به بیماری‌های حساسیتی نظیر آسم، اگزما، تب یونجه، کهیر یا هرگونه سابقه حساسیتی، بیماری‌های کلیوی، خونریزی داخلی، بیماری‌های معده‌ای و روده‌ای.
اگرچه برای مصرف زنان حامله مطالعاتی صورت نگرفته و عوارضی برای این افراد ثابت نشده است با این وجود، منافع دارو در برابر ضرر‌های آن باید سنجیده شود. در صورت مصرف، پنی‌سیلین به مقدار کم در شیر مادر ترشح می‌شود و ممکن است سبب بروز واکنش‌های آلرژیک در شیرخواران شود. بنابراین دقت داشته باشید که تست آمپول پنی‌سیلین حتما باید در حضور پزشک انجام شود و بعد از انجام تست، آمپول پنی‌سیلین هم حتما باید با دقت و در کنار پزشک تزریق شود. بعد از تزریق عضلانی یا وریدی، جذب اکثر پنی‌سیلین‌ها سریع و کامل است. بعد از تجویز خوراکی، فقط 5 تا 30 درصد دوز اکثر پنی‌سیلین‌ها جذب می‌شود که بستگی به مقاومت در مقابل اسید، اتصال به غذاها و ... دارد. بعد از جذب، پنی‌سیلین‌ها در مایعات و بافت‌های بدن به‌طور گسترده پخش می‌شوند.