آزاد شدن جزایر سه‌گانه – 1350
حسرت برای اعراب
37 سال پیش در چنین روزی جزایر سه‌گانه ایرانی خلیج فارس پس از سال‌ها اشغال به مام میهن بازگشت. انگلیس پس از ورود به خلیج فارس در اوایل قرن نوزدهم به بهانه مبارزه با دزدان دریایی، سال 1820 شیخ جزیره ایرانی بحرین را وادار به امضای قرارداد صلح کرد و سپس چشمش به جزایر سه‌گانه افتاد. 15 سال بعد انگلیس برای محکم کردن جای پای خود همه شیخ‌های خلیج فارس را جمع کرد تا چراغ سبز بگیرد که نه تنها به بهانه مبارزه با دزدان دریایی که برای حفظ امنیت خلیج‌فارس در همه حوادث این گوشه از دنیا مداخله کند. سال 1891 انگلیس در راستای برقراری امنیت خلیج‌فارس! جزایر سه‌گانه که از عهد باستان متعلق به ایرانیان بود را اشغال کرد در حالی که قاجار هیچ واکنشی نشان نداد. انگلیس همه شیخ‌ها را برای اجرای نقشه‌های خود به جان ایران و عثمانی و نیز به جان یکدیگر می‌انداخت تا از این راه سرزمین‌های مستعمره خود را افزایش دهد. حتی تلاش زیادی کرد تا بندر لنگه، مغو، چارک، ابوموسی و سیری را به صورت یک شیخ‌نشین در آورد. ایران سه‌مرتبه در 1305،1302 و 1307 حق حاکمیت خود بر جزایر سه‌گانه را اعلام کرد.
به دنبال بالا رفتن پرچم انگلیس در جزایر سه‌گانه در سال 1308، وزارت امور خارجه نامه اعتراض‌آمیزی را به سفیر انگلیس در تهران نوشت که هیچ نتیجه‌ای به همراه نداشت. «قوای بحریه» مجبور به واکنش شد و یک قشون را با رزمناو در تنب‌بزرگ پیاده کرد که بیشتر محض خودنمایی بود. سال بعد هم والی بندرعباس و مقامات دولتی با یک رزمناو از جزایر دیدن کردند و یک قایق اماراتی نیز در اطراف تنب بزرگ توقیف شد. این
رفت و آمدها به جایی رسید که داد انگلیسی‌ها درآمد اما ایران کوتاه نمی‌آمد.
ما مدام مدرک می‌دادیم و قشون اعزام می‌کردیم و آنها رد می‌کردند تا اینکه توافق شد که نیروهای انگلیسی جزایر را ترک و به ایران واگذار کنند اما با ورود سربازان ایرانی به تنب‌بزرگ وقتی فرمانده سربازان برای تحویل گرفتن شرطه‌خانه با سه سرباز به جلو حرکت می‌کردند به وسیله نظامیان عرب به رگبار بسته شدند و سروان «رضا سوزنچی» و 2 سرباز وظیفه کشته شدند. پاسخ متقابل سربازان ایرانی نیز کشتن فرمانده نیروهای اماراتی و برافراشتن پرچم سه رنگ ایران در جزیره بود. تصرف جزایر به دست ایرانیان واکنش‌های زیادی را از سوی کشورهای عربی برانگیخت و اوج آن تحمیل هشت سال جنگ و کمک‌های مالی فراوان به عراق برای بازپس‌گیری آنها بود.
شهادت امام محمدتقی (ع) – جوادالائمه220
میراث جعده
1209 سال پیش در چنین روزی حضرت امام‌جواد(ع) به وسیله همسرش، ام‌فضل به شهادت رسید. این فاجعه عظیم تشیع را امام رضا(ع) پس از تولد فرزندش اینگونه فرموده بود: «فرزندم به ناحق به شهادت می‌رسد. اهل آسمان برای او می‌گریند و خداوند متعال بر دشمن او و کسی که بر او ستم روا‌داشته است خشم می‌گیرد و طولی نمی‌کشد که او را به عذاب دردناکی مبتلا می‌کند.» معتصم برادر مأمون و عموی «ام‌فضل»، همسر امام‌جواد(ع) کینه شدیدی نسبت به حضرت داشت. ام‌فضل به دستور معتصم، انگور را مسموم کرد و جلوی حضرت گذاشت و بدین‌ترتیب نهمین ناخدای کشتی نجات انسان‌ها نیز مظلومانه به شهادت رسید.
اولین دولت پس از جنگ 1943
تیتو در یوگسلاوی
در 29 نوامبر سال 1943 میلادی همزمان با جنگ جهانی دوم، جبهه آزادیبخش و ضد فاشیستی یوگسلاوی به ریاست مارشال تیتو تشکیل شد. چریک‌های این سازمان، در زمان اشغال یوگسلاوی از سوی ارتش آلمان، ضربه‌های موثری بر نیروهای آلمانی وارد آوردند و در سال 1944 با کمک ارتش سرخ شوروی، نیروهای اشغالگر آلمانی را از کشورشان بیرون کردند. پس از اخراج آلمان، تیتو در یوگسلاوی به قدرت رسید و نخستین دولت پس از جنگ را تشکیل داد. حکومت تیتو در یوگسلاوی تا سال 1980 ادامه یافت.