الهام صالح:
یک پنجره باز می‌شود، پنجره‌ای سپید رو به آسمان، « از این ستاره تا آن ستاره». ستاره‌های کادر سپیدرنگ کنار هم قرار گرفته‌اند و واژه‌هایی از جنس شعر ساخته‌اند، مجموعه شعری با نام «از این ستاره تا آن ستاره» به قلم سلمان هراتی.
نام کتاب، همنام است با نخستین شعر. و این شعر، حسن مطلع کتاب است به حقیقت: «پدرم کارگر است/ به مزرعه می‌آید با آخرین ستاره از آسمان صبح و بازمی‌گردد با اولین ستاره در آسمان شب/ پدرم خورشید است»، « از این ستاره تا آن ستاره» اینچنین آغاز می‌شود تا آغازی باشد در آموزش روابط اجتماعی و پیش از آن آموزش روابط خانوادگی. قرار نیست مخاطب به سادگی از کنار شعرها عبور کند. او باید مطلبی بیاموزد و مخاطب کودک با خواندن نخستین شعر به صورت غیر مستقیم احترام به پدر را می‌آموزد و در پس آن، احترام به همه مشاغل را یاد می‌گیرد. قرار نیست مطلبی به اجبار یا اکراه در ذهن کودک نقش ببندد. این اتفاق آرام آرام رخ می‌دهد، بی اجبار، بی اکراه.
رنگ ها، واژه‌ها را زیباتر می‌کنند و واژه‌های زیبا بهتر بر صفحه سپید ذهن کودک نقش می‌بندد. او در « از این ستاره تا آن ستاره » با تفاوت زندگی شهری و روستایی هم آشنا می‌شود:
« فصل‌ها در شهر یکسان است/ زندگی در شهر ماشینی است/ بستگی دارد به بنزین/ بستگی دارد به نفت/ زندگی در روستا اما/ بستگی دارد به اسب». آموزه‌های کودک آنقدر پیش می‌رود تا او را با مفاهیمی مانند شهادت و جنگ هم آشنا کند: «ساعت انشا بود و چنین گفت معلم با ما: بچه‌ها گوش کنید نظر من این است شهدا خورشیدند.» هراتی، حتی در برخی شعرها نکاتی را در کنار مفهوم شهادت آموزش می‌دهد: «و نهاد، بخشی از جمله که درباره آن خبری می‌شنویم و گزاره خبر است مثل این جمله: شهید، رود سرخی است که تا ابدیت جاری است.» پنجره‌ای بسته می‌شود. پنجره‌ای سپید رو به آسمان، «از این ستاره تا آن ستاره.» از این ستاره تا آن ستاره/ شاعر: سلمان هراتی/ نشر: سوره مهر/ قیمت: 2000 تومان.