همین چند روز پیش بود که دکتر خبیری، عضو کمیته انتقالی فدراسیون فوتبال در آخرین گفتوگویی که انجام داد، اختصاص 4 سهمیه لیگ قهرمانان به فوتبال ایران را زیر سوال برد و حرفی زد که موج جدیدی از انتقادات را به همراه داشت. خبیری در آن مصاحبه با صراحت اعلام کرد: «اختصاص 4 سهمیه به فوتبال ایران با جعل اسناد انجام شده، اگر نه با این وضعیتی که فوتبال ما دارد حتی یک تیم هم نمیتوانست در لیگ قهرمانان شرکت کند». این اتفاق خوشایندی نبود. خبیری تهمتی را زده بود که برای اثبات آن شاید مجبور شود هزینههای سنگینی را بپردازد. این حرف آنقدر در زیر پوست فوتبال اثر کرد که هر کس به نوبه خودش نسبت به این اتفاق واکنش نشان داد. استارت را هم عزیز محمدی زد. رئیس سازمان لیگ برتر که ثابت کرده در از دست دادن کنترلش آدم مستعدی است، نخستین مصاحبه علیه خبیری را انجام داد. او در مصاحبهاش مدعی شد که چطور آقایان میگویند برنامههای AFC حساب و کتاب دارد و بعید است که اتفاقی غیرمعقول در این نهاد بیفتد اما تا بحث فوتبال ایران مطرح شده آنها فریب خوردهاند و به همین دلیل به ایران چهار سهمیه دادهاند؟! این حرفهای عزیز محمدی که مخاطبش صفایی فراهانی و دکتر خبیری بودند، شرایط را تا جایی پیش برد که روز گذشته مسؤولان فدراسیون فوتبال را هم مجبور کردند تا نسبت به این اتهام واکنش نشان دهند. در بیانیه فدراسیون فوتبال آمده است: «برخی از آقایان در هفتههای اخیر، طی یک هجمه برنامهریزی شده، مبانی اخذ 4 سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را زیر سوال بردهاند که تمامی این شایعات پاسخهای متعدد محکمی دارد. بسیاری از این افراد که در هفتههای اخیر درباره تجاریسازی باشگاهها و اخذ 4 سهمیه لیگ قهرمانان آسیا شبههافکنی میکنند، خود به قوانین ابلاغ شده کمیته لیگ حرفهای AFC به وضوح آشنا هستند. تجاریسازی باشگاهها در حوزه محوری سرفصل باشگاهها، هدف کمیته لیگ حرفهای AFC در فرآیند حرفهایسازی بوده که به عنوان یکی از شاخصهای مهم ارزیابی فوتبال برای لیگ قهرمانان آسیا در نظر گرفته بودند. طی ابلاغهای کتبی متعدد کمیته مربوطه در AFC که اسناد آن در فدراسیون موجود است، مقرر شد تا باشگاهها به صورت یک بنگاه تجاری انجام وظیفه کنند. بر این اساس هر باشگاه با برخورداری از اساسنامهای با ماهیت تجاری و نه غیرانتفاعی، یک ترازنامه مشخص سود و زیان داشته باشد، به صورت هیات مدیرهای اداره شده و با داشتن سهامداران مشخص دارای حساب معین بانکی، داراییهای معلوم و بازرس و حسابرس قانونی باشد. به نظر میرسد بحث دو مورد تجاریسازی و خصوصیسازی برای گلآلود کردن فضا و ناموفق جلوه دادن این موفقیت بینالمللی فوتبال است وگرنه خود این افراد به درستی میدانند که در این اسناد اشارهای به تکلیف خصوصیسازی نبوده و یک باشگاه دولتی،خصوصی یا سهامی و یا عمومی میتواند به صورت تجاری اداره و تغییر اساسنامه دهد». این بیانیه در حالی منتشر شده است که محسن صفایی فراهانی هم حرفی مشابه حرف دکتر خبیری زده است. او در مصاحبهای گفته است که در این چهار، پنج ساله جز کاغذبازی از طرف ایران چیز دیگری ندیده است. به همین دلیل هم است که فدراسیونیها مدعی شدهاند با این اتهامات آبروی فدراسیون را نبرند و بیجهت به تلاش و زحمات آنها افترا نزنند. در ادامه بیانه فدراسیون فوتبال آمده است: «این موفقیت بینالمللی متعلق به همه افراد زحمتکش در عرصه فوتبال بوده و از این افراد میخواهد با به کارگیری تعابیری نظیر ارائه مدارک دروغین، تقلب، کلاه گذاشتن، ورود غیرقانونی به عرصه این مسابقات، از دیوار پریدن، از روی دست دیگری نوشتن و... ، به فهم و شعور اعضای کمیته لیگ حرفهای AFC و جامعه فوتبال توهین نکنند.
روند مقایسهای و تطبیقی مصاحبهها و نقطه نظرات اینان در طول 8 ماه گذشته در رسانههای مکتوب، دیداری و شنیداری در تاکید بر این نکته که امکان تحقق اخذ 4 سهمیه برای فوتبال ایران وجود ندارد، فهم و درک این مخالفتها را آسان میسازد. گمان میرود که دارند چوب لای چرخ فدراسیون میگذارند. در حالی که بسیاری از کشورها نظیر امارات و ازبکستان که سطح بسیار پایینتری از فوتبال ما دارند، برای افزایش حتی یک سهمیه در تلاش و رایزنی هستند و تضعیف ایران و تشویش اذهان عمومی در این فضا کمک به این کشورهاست، چطور این افراد در جهت حفظ منافع ملی و مساعدت فوتبال کشور حرکت، فکر، اندیشه و تلاش نمیکنند». احتمالا منظور آنها هم خبیری و صفایی فراهانی هستند که بیش از این بهانه دست خارجیها ندهند تا آنها هم روی این نکته که ایران 4 سهمیه دارد، زوم نکنند و ایراد بیخود نگیرند.