در مسجد بودیم که رسول اکرم به علی فرمودند: «این جبرئیل است که خبر می‌دهد خدای تعالی فاطمه را به تو تزویج نمود و بر این پیمان چهل هزار فرشته به گواهی گرفت. . . ».
اهالی آسمان در آسمان چهارم گرد آمده‌اند اطراف منبری از نور. راحیل، خوش سخن‌ترین فرشته خدا بر فراز منبر می‌رود، سپاس خدا می‌گوید وسپس بهانه این اجتماع افلاکی را چنین بیان می‌کند: «خداوند جباری که فرمانروای عالمیانست برگزیده کرم و بنده عظمت خود را برای کنیزش سیده زنان عالم انتخاب فرمود.» پس از راحیل، جبرئیل پیام خداوندگار را قرائت می‌کند: ستایش ویژه من و خاص من خواهد بود و بندگان همه غلامان و کنیزان منند پس کنیزم فاطمه را برای برگزیده خلقم علی تزویج می‌کنم. ای فرشتگان گواه باشید. این تنها بخشی از آن مراسم آسمانی است. آن شب خداوند درختی بهشتی را امر فرمود تا زیور و پوشاک بیفشاند، پس فرشته‌ای که در آن مراسم بیش از دیگران گرد آورده بود تا قیامت بر آن افتخار خواهد کرد و از آن افشانده‌ها تا روز قیامت به یکدیگر هدیه می‌دهند. چنین شروعی دارد داستان زندگی علی و فاطمه. علی که به خواستگاری دخت پیامبر رفت، دارایی‌اش زره بود و شمشیر و 500درهم مهریه فاطمه (س). پول زره را به سه قسمت تقسیم کرد، یک سوم برای خرید جهیزیه، یک سوم خرید عطر و باقی نزد ام‌سلمه امانت گذاشته شد برای ولیمه شب زفاف. و عروس با 63 تکه جهیزیه راهی خانه داماد شد. زندگی آسمانی آغاز شده علی و زهرا در زمین ادامه یافت. آنها به رسم همه مردم دنیا، جشن عروسی گرفتند، ولیمه دادند، جهیزیه به خانه بخت بردند اما همگی آسمانی. در شب عروسی، پیامبر به علی فرمودند مردم را به ولیمه دعوت کن. علی (ع) به مسجد رفت از سویی از کمی غذا شرم داشت و از دیگر سو نمی‌توانست چشم بر اهل صفه و مهاجرین ببندد. برجای بلندی ایستاد و فرمود: ای مردم همه شما را به مجلس ولیمه دخت رسول خدا، فاطمه (س) دعوت می‌کنم و صدای علی به بستان‌های مدینه و مزارع آن رسید و همه مردم و حتی زارعان به میهمانی آمدند به برکت وجود پیامبر. همان پیامبری که فرزندش فرمود: از ضمانت خداوند بر تامین هزینه‌های ازدواج فرمود: «هر کس از ترس فقر ازدواج نکند نسبت به لطف خداوند بدگمان شده است. چرا که خداوند مىفرماید: اگر آنان فقیر باشند خداوند از فضل و کرم خود بى‌نیازشان مىکند.» و همسر را مایه سکون و آرامش و برکت را بر این پیوند مقدس وعده داد. فاطمه گرچه در سادگی و زیبایی به خانه بخت رفت اما شادی تمام شهر را فرا گرفت حتی قلب مسکینی که جامه‌ای نو خواست.
سنت ازدواج فاطمی از زندگی امروزی دور نیست شاید این زندگی امروزی است که از آن دور است و از برکات آسمانی آن مغفول، شاید رجعتی دوباره باید به زندگی فاطمی، به زندگی آسمانی.