دکتر محمود خاقانی*
قطع گاز صادراتی روسیه به اوکراین و عدم وفاداری برخی از اعضای اوپک به کاهش تولید نفت خام حاکی از آن است که نفت و گاز بیش از هر زمان دیگری در سیاست خارجی کشورهای تولیدکننده، صادرکننده و مصرفکننده این کالا نقش ویژهای یافته است. تردیدی نیست که اقتصاد کشورهای صادرکننده نفت و گاز در اثر فشار مالی در بازار تجاری آمریکا مشهور به وال استریت نیویورک که موجب خسارات هنگفتی به اقتصاد جهان شده با خطر تورم و رکود جدی مواجه خواهد بود. واقعیت این است که با توجه به شرایط کنونی اقتصاد بینالملل، هزینه تولید نفت و گاز کاهش نیافته و بهای امروز نفت و گاز نمیتواند سرمایهگذاری برای تولید منابع جدید و در عین حال ادامه تولید نفت از بسیاری از چاههای نفت و گاز کنونی را توجیه کند. بنابر این کاهش بهای نفت و گاز در شرایط فعلی به نفع چه کسانی است؟ به نظر میرسد، حتی با در نظر گرفتن رکود کنونی اقتصاد در جهان، بهای نفت در سطح 200 دلار میتواند سرمایهگذاری و توسعه در صنعت نفت را توجیه کند و نه قیمت فعلی. برخی از کشورهای تولیدکننده و صادرکننده نفت که حکومتهای دیکتاتوری و پادشاهي دارند، افزایش قیمت نفت خام را موجب افزایش قدرت اقتصادی و منطقهای کشورهایی نظیر ایران میدانند، زیرا کشور ایران دارای حکومت و دولتی مردمسالار است. رژیم اشغالگر قدس، نیز همواره از افزایش قدرت اقتصادی و منطقهای اینگونه کشورها نگران بوده و از همکاریهای آشکار و پنهان رؤسای جمهور مادامالعمر و دولتهای پادشاهي منطقه بهرهمند بوده است. در واقع تصمیم حمله به نوار غزه و بهوجود آوردن هولوکاست غزه زمانی طراحی شد که مقامات مهمترین تولیدکننده عضو اوپک و ثروتمندترین دولت عرب، در واشنگتن با مقامات آمریکا گیلاس به گیلاس یکدیگر کوبیدند.
دیروز جمعه، مملو از تظاهرات مردمی در جهان عرب و اسلام در واکنش به اقدامات وحشیانه رژیم اشغالگر قدس در نوار غزه بود، اما عکسالعمل رؤسایجمهور مادامالعمر کشورهای عرب، فقط دستیگری تظاهرکنندگان، مجازات کردن آنها و همچنین عدمرعایت کاهش تولید نفت خام برای جلوگیری از افزایش قدرت اقتصادی و منطقهای دولتهای ضداشغالگر قدس بود.
سوال این است که دولتهای حامی رژیمصهیونیستی متوجه اشتباهات گذشته و حال خویش نبوده و آیا نمیدانند که در ایامی با رژیم اشغالگر قدس همراهی میکنند که تاریخ این ایام را به پیروزی خون بر شمشیر قلمداد میکند.
* کارشناس ارشد انرژی