رئیس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران معتقد است، در سینمای ایران برنامه خاصی که در شأن نظام و انقلاب اسلامی باشد، وجود ندارد. سعید مستغاثی درباره اکران فیلم‌های سطحی و مبتذل و ساخت اینگونه فیلم‌ها گفت: علت اصلی این روند، بی‌برنامگی مسؤولان و مدیران سینمایی است. مهم‌ترین کمبودی که در دوره‌های گذشته معاونت سینمایی بوده و هنوز هم وجود دارد، این است که آنها هیچ‌گونه هدف، استراتژی، چشم‌انداز و افقی را برای سینمای ایران تعیین نکرده‌اند، نمی‌کنند و الان هم این اتفاق نیفتاده است. وی افزود: معلوم نیست سینمای نظام جمهوری اسلامی که از انقلاب اسلامی برآمده و ترسیم شده، در این میدان و عرصه فرهنگی به کجا می‌رود و به کجا می‌خواهد برسد؟ آیا باید به لحاظ امکانات و ابزار به سینمای دیجیتال برسیم؟ آیا باید به سینمای دالبی سراوند و سینمایی که بازارهای جهانی را تسخیر کند، برسیم؟ آیا باید به سینمای دینی برسیم؟ به چه نوع سینمایی قرار است برسیم؟! مستغاثی تصریح کرد: هیچ وقت برای سینمای ایران استراتژی، هدف، چشم‌انداز تعیین و برنامه‌ریزی نشده است. به هر صورت سینمای ما درون یک نظامی کار می‌کند و جلو می‌رود که یک انقلاب فرهنگی است، این سینما تا چه اندازه باید از این نظام و انقلاب تاثیر بپذیرد. آیا چشم‌اندازهایی که برای این انقلاب ترسیم شده، این سینما نیز دارد یا خیر؟! این سینما به کدام سمت و نقطه که قرار است هدف باشد، باید حرکت کند. به گزارش برنا، این منتقد تشخیص و ارزیابی نوع فیلم‌ها اعم از هنری، سطحی، مبتذل و... را منوط به تعیین هدف و ترسیم چشم‌انداز سینمای ایران دانست و در ادامه گفت: اگر اهداف سینمای ایران مشخص شود، آن موقع است که می‌توانیم در مسیر، هدف و استراتژی‌ای که تعیین کرده‌ایم، بگوییم کدام فیلم مبتذل، فیلمفارسی، فرهنگی، مثبت، منفی و... است. اما تا زمانی‌که این راه و هدف مشخص نشده‌است، هیچ چیزی را نمی‌توان تحلیل کرد. مثل این است که بی‌هدف در یک بیابان در حال حرکت هستید و حالا بگویید که راه کدام است؟ تا وقتی که راهی در پیش نداشته باشیم، چگونه می‌توانیم بیراهه را تشخیص دهیم، پس اول باید راه مشخص شود. وی اظهار داشت: یکسری موارد کلی گفته می‌شود؛ اینکه ما می‌خواهیم به سینمای فرهنگی برسیم. ما می‌خواهیم به سینمای فلان برسیم، اما اینها مشخص نیست. ما انقلابی داریم که هدفش مشخص و برای آن، حداقل برای یک دوره‌ای سند چشم‌انداز ملی طراحی شده است. یک تفکر، فرهنگ و دینی داریم که اهدافش مشخص است. ما یکی از معدود ادیان و مذاهب دنیا هستیم که برای آینده‌مان چشم‌انداز داریم و مشخص است که به کدام سمت حرکت می‌کنیم، یعنی باید همه کار، زندگی، هدفمان و... به سمت آن چشم‌انداز باشد.