اگر تصور میکنید شکل ابراز احساسات در چهره یک پیامد و نتیجه آموختههای فرهنگی است، باید بهتر و بیشتر در این باره بیندیشید، چون نتایج یک تحقیق جدید نشان داده است که این امر ارتباط مستقیم با ژنهای ما دارد. این نخستین مطالعهای است که نشان میدهد نوع تظاهرات چهره در شرایط احساسی مختلف یک امر موروثی و درونی است و ارتباطی با یادگیریهای فرهنگی ندارد. در طول این تحقیقات معلوم شد که در افراد بینا و نابینا در واکنش به محرکهای احساسی خاص نوع حرکتهای ماهیچههای صورت مشابه یکدیگر است، بنابراین تظاهرات چهره در بیان احساسات در هر دو گروه نزدیک به هم است. دیوید ماتسوموتو، محقق اصلی و استاد روانشناسی در دانشگاه سانفرانسیسکو، در این زمینه متذکر شد: مطالعات ما همچنین دیدگاه جدیدی درباره نحوه مدیریت و کنترل واکنشهای احساسی در چهره و مطابق با موضوعات اجتماعی از سوی انسانها ارائه میکند. همچنین این تصاویر شامل عکسهایی از ورزشکاران 23 کشور مختلف بوده است. با بررسی این تجزیه و تحلیلها، محققان به یک رابطه آماری میان بیانات احساسی در چهره افراد نابینا و سالم پی بردند که تقریبا کامل و بیعیب و نقص بوده است. آنها تاکید کردند: براساس این پژوهش، یک عامل ژنتیکی درون ما منبع بروز این تظاهرات احساسی مانند خشم، نگرانی یا شادمانی در چهره است.
مصرف قرصهای ضدبارداری
اثر منفی بر خلق زنان ندارد
یافتههای پژوهشگران نشان میدهد، مصرف قرصهای ضدبارداری تأثیری بر اختلالات خلقی و روحی در زنان ندارد. این پژوهش توسط لادن صمدی یگانه، کارشناس مامایی، با هدف تعیین تأثیر مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری بر خلق و روحیات زنان صورت گرفته است. یافتههای به دست آمده از این پژوهش نشان میدهد نوسانات خلقی و روحی به عنوان عارضه جانبی مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری، فاکتور مهمی در خودداری از ادامه مصرف قرصها و بروز حاملگیهای ناخواسته هستند که به تبع آن، هزینههای مادی و معنوی بسیاری را بر خانواده و جامعه تحمیل میکنند. در این پژوهش، وضعیت خلقی افراد در دو مرحله قبل و سه ماه پس از شروع مصرف قرصهای پیشگیری از بارداری با استفاده از ابزار سنجش خلق مثبت و منفی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. نتایج بررسی نشان میدهد هیچ رابطه معناداری میان مصرف قرصهای ضدبارداری و خلق زنان وجود ندارد. پژوهشگران توصیه کردهاند انجام مشاوره در مراکز تنظیم خانواده و افزایش آگاهی زنان از نحوه عملکرد کنترل یا مدیریت استرس نهتنها زمینه مناسبی را جهت پیشگیری از قطع بیمورد قرصهای پیشگیری از بارداری و مهار بروز حاملگیهای ناخواسته فراهم میکند بلکه در این راستا شیوه زندگی سالم در زنان بیش از پیش نهادینه میشود.
نشاط، با عملکرد بالای سیستم ایمنی در ارتباط است
نتایج تحقیقات نشان میدهد، نشاط با عملکرد بالای سیستم ایمنی در ارتباط است. احمدعلی نوربالا، متخصص روانپزشکی، با بیان این مطلب اظهار داشت: افرادی که هیجانهای «علاقه» و «شادابی و نشاط» را دارا هستند، دچار حالتهای خوشبینی هستند که میتواند در سلامت روان نقش داشته باشد. وی با بیان اینکه هیجانها نیازی از ضرورتهای زندگی را پاسخ میدهند و هیجان مضر نداریم، گفت: برخی از هیجانها ارتباط مشخص و مفیدی با سلامت روان دارند که به طور مشخص هیجانهای علاقه و محبت – که گاهی به عنوان عشق از آن یاد میکنیم - و شادی، شادابی، نشاط و سرور نیز در بهبود عملکرد سیستم ایمنی و سلامت روان نقش مثبت دارند. استاد گروه آموزش روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: هیجانهای ترس، خشم، غم و اندوه که از آنها به عنوان هیجانهای منفی یاد میکنیم عکس آن عمل میکنند یعنی سیستم ایمنی را تضعیف میکنند و بسیاری از آنها حالتهای بدبینی ایجاد کرده و در مجموع سلامت روان را خدشهدار میکنند.
مواد غذایی فرآوری شده
رشد سرطان ریه را تسریع میکنند
به گفته پژوهشگران، افزودنیهای مجاز معمول خوراکی که با نام فسفاتها شناخته شده هستند، رشد تومورهای ریوی را تسریع میکنند. پژوهشگران کرهجنوبی در تحقیقات اخیر خود روی موشهای آزمایشگاهی دریافتهاند، افزودنیهای خوراکی باعث میشوند، تومورهای سرطان ریه سریعتر رشد کنند و در نتیجه سرطان حادتر میشود. محققان دانشگاه ملی سئول با دستیابی به این نتایج تاکید کردند، فسفات غیرآلی که جزو مهم تشکیل دهنده افزودنیهای مواد غذایی فرآوری شده است، به شدت پیشرفت سرطان ریه را در موشها تحریک و تشدید میکند. با توجه به این یافته، محققان تاکید کردند، پرهیز از مصرف مواد غذایی که حاوی این مواد افزودنی و مصنوعی هستند، میتواند در پیشبرد درمان سرطان ریه و همچنین پیشگیری از بروز این سرطان نقش حیاتی ایفا کند. فسفاتها امروز جزو اصلی تغذیه انسان شدهاند و در ترکیباتی که غنی از کلسیم و آهن هستند استفاده میشوند و از خشک شدن یا تخریب مواد غذایی جلوگیری میکنند. بر اساس مطالعات دقیقتر، در دهه1990 مقدار افزودنیهای حاوی فسفات در رژیم غذایی روزانه هر فرد بالغ بر حدود 470 میلیگرم در روز بود، در حالی که این رقم در حال حاضر به یکهزار میلیگرم در روز افزایش یافته و این افزایش میتواند عواقب نامطلوبی برای سلامت انسانها داشته باشد.