سرخیو رومرو (3 از 10):
دروازه‌بان بلندقامت آرژانتینی از همان ثانیه اول بازی متزلزل و نامطمئن بود. او حداقل روی 2 گل از 4 گلی که تیمش دریافت کرد مقصر بود. بی‌تردید آرژانتین اگر دروازه‌بان بهتری داشت این چنین تحقیر نمی‌شد.
مارتین دمیکلیس (2 از 10): دفاع میانی تیم بایرن مونیخ در خدمت هم‌تیمی‌های باشگاهی‌اش بود و بارها و بارها مقابل مثلث تهاجمی آلمان تسلیم شد. او یکی از بدترین بازیکنان زمین بود.
نیکولاس بوردیسو (3 از 10):
این مدافع که جانشین والتر ساموئل شده بود به هیچ‌وجه نمایش خوبی نداشت و ضعف‌های دفاعی‌اش بویژه روی گل سوم آلمان به چشم آمد.
نیکولاس اوتامندی (2 از 10):
او هم یکی از بدترین‌های میدان بود که گل اول آلمان را به دلیل یک خطای نه چندان لازم پایه‌گذاری کرد. اوتامندی نشان داد که قواره ملی ندارد.
آنخل دی‌ماریا (5 از 10):
او یکی از بازیکنان خوب آرژانتین بود که در فاز تهاجمی چندین‌بار دروازه حریف را با خطر مواجه کرد اما در روزی که شاگردان مارادونا بسیار بد بودند او به تنهایی کاری از پیش نبرد و در نهایت تعویض شد.
خاویر ماسچرانو (4 از 10):
چیزی که از او دیدیم خطاهای پرشمار و ضعف مفرط در نبرد تن به تن مقابل شوآین اشتایگر بود. ماسچرانو به عنوان کاپیتان آرژانتین چیز خاصی نشان نداد.
ماکسی رودریگز (3 از 10):
ماکسی یکی از ضعیف‌ترین بازیکنان آرژانتین در طول تورنمنت بود و گزینه عجیب مارادونا برای حضور در بازی مقابل آلمان. او هرگز نمایش خوبی نداشت.
لیونل مسی(3 از 10):
لئو حتی سایه‌ای از بازیکن بزرگ و گلزن بارسلونا نیست و مارادونا با تمام تلاشی که برای او انجام داد نتوانست از وی جانشینی برای خود بسازد. آلمان‌ها با بستن عرض زمین او را خلع سلاح کردند.
کارلوس ته‌بس (3 از 10):
ته‌بس پرتلاش بود اما امروز در شرایط خوبی بازی نکرد. او اسیر 2 مدافع میانی آلمان بود و تکنیک لازم را برای عبور از آنها نداشت.
گونسالو ایگوآین (2 از 10):
گرچه تصمیم داور در نیمه دوم مانع از این شد که او با دروازه‌بان حریف تک به تک بشود اما ایگوآین به طور کلی بسیار ضعیف بازی کرد و شاید اگر میلیتو با آن کلاس بازی جای وی بازی می‌کرد نتیجه بهتری نصیب آرژانتین می‌شد.