فرهاد زاهدي
خبر عجیب اما در عین حال دردناک بود. «برخی از ایرانیان در ارتباط با AFC درخواست تجدید نظر سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا را داشته‌اند و...». الو بفرمایید. آنجا کجاست؟ امارات، ازبکستان و عربستان یا گوشه‌ای از ایران. نگاهی به ملیت پاسپورت خود بیندازید. بار دیگر مرور این خبر آنچنان به غیرت ایرانی‌ام فشار آورد که بی‌تاب به یاد غربت ایام جنگ و گرای سنگرهای خودی توسط ستون پنجم افتادم، بگذریم! گویا و کوتاه.
خبر عجیب اما در عین حال دردناک بود. «برخی از ایرانیان در ارتباط با AFC درخواست تجدید نظر سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا را داشته‌اند و...». الو بفرمایید. آنجا کجاست؟ امارات، ازبکستان و عربستان یا گوشه‌ای از ایران. نگاهی به ملیت پاسپورت خود بیندازید. بار دیگر مرور این خبر آنچنان به غیرت ایرانی‌ام فشار آورد که بی‌تاب به یاد غربت ایام جنگ و گرای سنگرهای خودی توسط ستون پنجم افتادم، بگذریم! گویا و کوتاه.در دنیای احتمالات هیچ مشکلی برای تصور فرض‌های محال نیست. فرض می‌کنیم آقایان به بن همام نامه ننوشته‌اند. فرض می‌کنیم بن همام به کاواگوچی، رئیس کمیته ویژه لیگ حرفهای آسیا پی‌نوشت نکرده. فرض محال می‌گیریم که این کاپیتان ژاپنی به قائم مقام کمیته لیگ حرفهای توکاکی سوزوکی دستور بررسی این اعتراض ایرانیان برای اخذ 4 سهمیه را نداده است و فرض محال می‌گیریم که سوزوکی در پاسخ به تمام این ابهامات مطلبی درباره صحت ارزیابی خود از مدارک ایرانیان و درستی تصمیم کمیته ویژه لیگ حرفهای آسیا را برای اخذ 4 سهمیه از سوی ایران را در گزارشی به مقامات مافوق اعلام نداشته است. برمی‌گردیم به اصل مطلب. نمی‌دانیم دم‌خروس را قبول کنیم یا قسم حضرت عباس(ع) را... نشانه‌ها و علائم چون شهاب سنگ می‌آیند. پر نور اما گذرا! مدارک دروغین، تقلب، از روی دست بغلی نوشتن، سر AFC کلاه گذاشتن، از دیوار دانشگاه بالارفتن و... همگی موید یک نگاهند، یک رویکرد، یک منش، یک سیاست و یک برنامه. واضح‌تر از این چشم دل بازکن تا جان بینی. به تردید افتادم. از خودم سوال می‌کنم پی‌در‌پی. شاید اصل بر وطن فروشی است و ما اشتباه می‌کنیم. سر AFC کلاه رفته یا اخذ 4 سهمیه برایمان گران تمام شده؟ به راستی کمیته لیگ حرفهای آسیا بیکار بوده که چندین بار ایران را ارزیابی کرده یا ما برای عقده‌گشایی، بخل و کینه سیاسی این چنین می‌کنیم.
به راستی آیا همه باشگاه‌ها و لیگ برتر دروغ گفته‌اند و AFC هم نفهمیده یا ما به دنبال گل‌آلود کردن آب یا تلخ کردن شیرینی این موفقیت در کام مردم هستیم. به راستی ما از روی دست دیگران تقلب کرده و غیرقانونی از روی دیوار وارد دانشگاه شده‌ایم یا فشار آیه یأس خواندن هشت ماهه ما در عدم امکان این موفقیت به ما زور آورده؟ ماه زیر ابر نمی‌ماند. سوال پشت سوال قطع نمی‌شود. آیا اول شدن در قهرمانی زیر 16 ساله‌های آسیا برای نخستین بار پس از انقلاب دروغ است؟ آیا تغییر اساسنامه 18 باشگاه برای نخستین بار دروغ است؟ آیا برتر شدن فدراسیون فوتبال‌مان در کنفدراسیون فوتبال آسیا برای اولین بار دروغ است؟
آیا اخذ چهار سهمیه در لیگ قهرمانان آسیا برای نخستین بار دروغ است؟ آیا حل حق پخش تلویزیونی برای نخستین بار دروغ است؟ آیا و آیا و... به کجا می‌رویم؟ کمی به خود بیاییم. به ذهنم آمد اگر این فدراسیون با تمام مشکلات خود این همه موفقیت را نداشت، چگونه باید پوستش را می‌کندیم و به بهانه تسویه حساب‌های سیاسی وطن‌فروشی می‌کردیم. به چی؟ به کی؟ و برای چی؟