هما نصرتی:
دوبی، ظرف 10 سال از یک بندر کوچک در حاشیه خلیج فارس به یک متروپل جهانی برای فعالیتهای ساختمانی تبدیل شد، اما به نظر میرسد که این دوران به پایان خود رسیده باشد. این دگرگونی، بسیار ناگهانی انجام شد. به گزارش دویچه وله در ماه اکتبر امسال، امیر دوبی در یک نمایشگاه ساختمانی پرده از طرح ایجاد «باغ جمیره» برداشت و اعلام کرد که «ونیز خلیج فارس» با ۷۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری، در ساحل الجمیره بنا خواهد شد. مجمعالجزایری مرکب از آسمانخراشها، پارکها و کانالهای مصنوعی که بخشی از آن در خشکی و بخشی دیگر از آن در دریا خواهد بود. همزمان با اعلام این خبر، هشت کشتی خاکبرداری عظیم در ساحل الجمیره لنگر انداختند. این کشتیها قرار بود میلیونها متر مکعب خاک و سنگ را از خشکی به دریا بریزند تا باغ جمیره بر آن بنا شود، اما در آغاز ماه نوامبر، کشتیها ناگهان در میان حیرت ساکنان مناطق ساحلی الجمیره ناپدید شدند. حدس و گمانها درباره علت آمد و رفت کشتیها ادامه یافت تا اینکه مسؤولان شرکت دولتی توسعه ساختمانی دوبی معما را گشودند. آنها اعلام کردند طرح ایجاد باغ جمیره به دلیل سرایت بحران مالی جهانی به دوبی فعلا اجرا نخواهد شد.
همراه با توقف اجرای طرح عظیم باغ جمیره، طرح ساختمان آسمانخراشی با ارتفاع یکهزار متر، یک مجموعه بزرگ هتل و بخش بزرگی از ویلاهای لوکس جزیره نخل نیز متوقف شد. شرکت ناکهید هم به عنوان مجری این طرحها، ناگزیر ۵۰۰ نفر از ۳هزار و ۳۰۰ همکار خود را اخراج کرد. دوران رونق کمنظیر فعالیتهای ساختمانی دوبی به گونهای پایان مییابد که در هیچ نقطه دیگر جهان مشابه آن دیده نشده است. ظرف 10سال گذشته، شیخهای دوبی شبانه روز چنان مشغول
ساختو ساز بودند که به نظر میرسید ذخیره سیمان، آهن و شیشه جهان بهزودی به پایان خواهد رسید اما اکنون این ذخیره پول جهان است که به پایان میرسد. بدهیهای سنگینی روی دست امیر دوبی مانده است. بحران مالی جهانی، چنان غافلگیرکننده به سراغ امارات متحده عربی رفته است که تا چند هفته پیش هیچکس آن را تصور نمیکرد. نشریه اشپیگل آنلاین اخیرا نوشت: «کسی که در سال ۲۰۰۳، 500 هزار یورو برای یک ویلای لوکس جزیره نخل پرداخت، در تابستان امسال میتوانست ۲میلیون و ۵۰۰هزار یورو بابت آن دریافت کند». هزاران ایرانی نیز توانستند با معاملات قولنامهای، در بازار مستغلات دوبی به سودهای کلان دست یابند، اما از تابستان امسال سیر نزولی قیمتها آغاز شد و آنها نیز به تدریج خطر ورشکستگی را لمس کردند.