
انتخاب شهر قزوین به جای تبریز به عنوان پایتخت ایران (952 ق)
شاه اسماعیل در طول سلطنت خود گهگاهی از قزوین دیدار میکرد و مدتی را در این شهر بسر میبرد. در زمان حکومت شاه اسماعیل و پس از او شاه طهماسب، عثمانیها و ازبکان بهطور مکرر از ناحیه شمال غرب به ایران حمله میکردند و قتل و غارت آنان گاهی به شهر تبریز هم میرسید. این درگیریها به همراه وجود تنشهای اجتماعی ناشی از دو دستگی (حیدریها و نعمتیها) در تبریز موجب شد شاه طهماسب برای انتقال پایتخت اقدام کند. پایتخت جدید باید در جایی باشد که در صورت هرگونه حمله غافلگیرانهای از سوی نیروهای عثمانی و ازبکان، هیچگاه چون تبریز مورد تهدید قرار نگیرد و در عین حال نیز از میدانهای نبرد در شرق و غرب فاصله زیادی نداشته باشد، بنابراین انتخاب قزوین با توجه به موقعیت استراتژیک آن، انتخابی منطقی به شمار میرفته است. قزوین با توجه به موقعیت ویژه جغرافیایی از دوران ساسانیان به عنوان یکی از پایگاههای مهم در برابر منطقه کوهستانی شمال ایران به شمار میآمد. با روی کار آمدن دولت سلجوقی، قزوین از رشد قابلتوجهی برخوردار شد، طوری که تا قبل از دولت صفوی، چنین رونقی نداشته است.
الحاق رسمی شبهجزیره کره به ژاپن (1910م)
در پی پیروزی ژاپن در جنگ با چین و روسیه، این کشور شبهجزیره کره را در سال 1907م، عملاً اشغال کرد و در 20 مه 1910م، آن را به طور رسمی به خاک خود ضمیمه کرد و نام آن را به «چوزن» تغییر داد اما مردم کره با استعمار ژاپن به مبارزه برخاستند. در زمان جنگ دوم جهانی، استقلالطلبان کرهای به امید استقلال کشورشان در کنار متفقین با ارتش ژاپن جنگیدند اما پس از پایان جنگ، کشور کره به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شد. کرهشمالی با حکومت کمونیستی تحت حمایت شوروی قرار داشت و کرهجنوبی نیز از حمایت نظامی و مالی غرب، بویژه آمریکا برخوردار بود. این تقسیمبندی در سال 1948 رسمیت یافت.
تولد جان استوارت میل، فیلسوف و اقتصاددان انگلیسی (1806م)
جان استوارت میل فیلسوف و اقتصاددان انگلیسی در 20 مه 1806م در شهر لندن به دنیا آمد و پس از طی دوران کودکی وارد کمپانی هند شرقی شد. وی پس از آن به شعر و ادب گرایش یافت و علاوه بر فراگیری موسیقی با آثار ادبی نویسندگان برجسته آشنایى یافت. جان استوارت میل، مؤسس مکتب سودگری یا سودخواهی بود. براساس این نظریه، آنچه متضمن و دربرگیرنده اکثر خیر و سود بیشتر برای مردم است، میزان اخلاقی بودن آن به شمار میرود. او سعادت را در لذت و سود و عدمسعادت را در اَلَم و زیان میدانست. جان استوارت میل در همین راستا، اعتقاد داشت برای رسیدن به سعادت، باید لذت را افزایش داد و از رنج و درد کاست. به عبارت دیگر وی لذت را تنها خیر ممکن و رنج را تنها شر ممکن تلقی کرده و معتقد بود وظیفه ما در جهان آن است که بزرگترین شادی را برای بیشترین تعداد ممکن از مردم فراهم سازیم. استوارت میل در فلسفه و روش علمی، معتقد به تجربه و آزمایش است. به عقیده وی، اساس دانش بشر بر دریافتهای مستقیم از موجودات خارجی است ولی بیشتر علم آن از راه استنتاج به دست میآید. از دیدگاه اقتصادی میل معتقد به اصل رقابت در اقتصاد بود و با هرگونه انحصار مخالفت میکرد. عقاید جان استوارت میل، سبب تغییرات اجتماعی و سیاسی زیادی در آن زمان و پس از آن شد و در اقتصاد و فلسفه بعد از خود نیز تاثیر نهاد. وی کتابها و رسالههای مختلفی درباره افکار خود به نگارش درآورد که اصول اقتصاد سیاسی، اصول علم اقتصاد و آزادی از آن جملهاند. استوارت میل به عنوان یک عالم برجسته علم منطق، روشهای شناسایی منطقی را در پنج مورد وضع کرده بود که عبارتند از: روش توافق در دو یا چند پدیده، روش تخالف حتی در یک عامل، روش مختلط توافق و تخالف، روش باقیماندهها و روش تغییرات همبسته. جان استوارت میل سرانجام در هشتم مه 1873م در 68 سالگی درگذشت.