سمیرا اصلان‌پور*
همه جا حرف و تصویر غزه است، حتی وقتی خبری درباره آن نمی‌خوانی و تصویری درباره‌اش نمی‌بینی، باز هم در دل و ذهنت به یادش هستی، خواسته یا ناخواسته.
همه جا حرف و تصویر غزه است، حتی وقتی خبری درباره آن نمی‌خوانی و تصویری درباره‌اش نمی‌بینی، باز هم در دل و ذهنت به یادش هستی، خواسته یا ناخواسته.اما با تمام گفتنی‌هایی که درباره این واقعه جانسوز و غم‌انگیز وجود دارد، نمی‌خواهم درباره آن بنویسم. شاید از آن رو که بحث کردن درباره موضوعی همه‌گیر و داغ را، مفید نمی‌دانم چرا که، قلم‌ها و زبان‌های زیادی با انگیزه‌های مختلف به آن می‌پردازند...
دلم می‌خواهد غزه را بهانه کنم و درست مثل مداح‌ها به صحرای کربلا بزنم. مثل مجالس عزاداری که نوحه‌خوان پس از ذکر سجایای اخلاقی تازه درگذشته و یادآوری تالمات روحی بازماندگان، به جا ماندگان واقعه کربلا را به یادها می‌آورد که کسی نبود تا درد جانسوز آنها را تسلی دهد، سینه‌ای نبود تا سر بر آن بگذارند و بگریند و زبانی نبود که به تسلیت گفتن گشوده شود. حال خوش به حال بازماندگان متوفی که تسلی‌دهندگان و تسلیت‌گویانی دارند...
دلم می‌خواهد از مجلس عزاداری غزه سری به وادی خرمشهر، هویزه، حلبچه، سردشت و شلمچه بزنم و از درد رنج‌کشیدگانی بگویم که قلمی نبود تا از آلامشان بنویسد، دوربینی نبود تا مرگ‌هایشان را به تصویر کشد، حتی تشییع‌کنندگانی نبودند تا در مراسم خاکسپاری غریبانه‌شان حاضر شوند. می‌خواهم از مدافعان خرمشهر در پاییز سال 59 شمسی بگویم، از قربانیان نخستین بمباران شیمیایی یک شهر در تاریخ دنیا در تابستان تف زده سال 66 شمسی سردشت بنویسم... آنانی که داستان مرگ های بی‌صدا و رنج‌های باورنکردنی‌شان حتی تا سال‌ها به گوش کسی نرسید و جهان حتی هنوز هم ندانسته است که بر آنها چه رفت. از پوست نازک کودک در محاصره خرمشهری که با ترکش خمپاره ارتش بعثی پاره شد، از زن بی‌دفاع هویزه‌ای که پس از بارها مورد تجاوز واقع شدن با دیگر زنان همشهری‌اش به گور دسته‌جمعی سپرده شد، از دخترک سردشتی که حین آب بازی در حیاط سقف خانه‌اش شکافت و دیو سپید خردل گلوی نازکش را فشرد... از اینها می‌خواهم بنویسم اما هجوم کلمات و دردهای به ارث مانده از سال‌های دفاع مقدس توانم را می‌گیرد. می‌خواهم از زنان و کودکانی بنویسم که مرگشان در نبود دوربین‌های خبرساز، حتی در خاطره برخی از هموطنانشان نیز حک نشد.
غم‌انگیز است دیدن بدن بی‌روح کودک غزه وقتی روی دست انبوه تشییع‌کنندگان جابه‌جا می‌شود و موهای افشان و قشنگ سیاهش دل را به لرزه می‌اندازد؛ صحنه‌ای که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان می‌بینند، می‌گریند، برمی‌آشوبند، به خیابان‌ها می‌ریزند و فریاد می‌زنند... مرگ دخترک هموطن مرا که دید؟ که او را تشییع کرد؟ که او را باور کرد؟ چه کسی باور کرد چشم‌های روشن نابینا شده از گاز خردل را که حتی نتوانستند مرگ پدران و مادرانشان را ببینند؟ برای کودکان در محاصره خرمشهر چه کسی تظاهرات به راه انداخت؟ چه کسی دید گیسوهای بافته دخترک هویزه‌ای را که چگونه زیر خاک رفت؟
افسوس آن که حتی برخی از هموطنانش هم ندیدند و چون ندیدند باور نکردند. برخی هم دیدند و نخواستند که باور کنند. سال‌ها بعد وقتی زمان بازگویی دردها و ناگفته‌ها فرا رسید، از آنانی که دست به قلم بردند برخی باز هم زن و کودک و رزمنده هموطنشان را ندیدند و دردهای آنان را نگفتند. و حالا حرف، حرف داستان است و داستان، داستان دفاع مقدس است. اگر روزی جهان چشم خود را بر هویزه و حلبچه بست، حال نوبت نویسنده هموطن است که چشم جهان را روی آنچه گذشت باز کند. امروز در کنار خیل داستان‌نویسانی که بازگویی حقایق دفاع مقدس را وظیفه فراموش‌نشدنی خود می‌انگارند، هستند عده‌ای که نه‌تنها چشم بر واقعیت‌ها و حقایق می‌بندند، بل چنان وارونه‌نویسی می‌کنند که می‌پنداری ستون پنجم دشمن در عرصه فرهنگ و هنر هستند. آیا غم‌انگیزتر از این هم هست که نویسنده‌ای، رزمنده دفاع مقدس را که مدافع سرزمین خود بوده همسان سرباز متجاوز بعثی به تصویر بکشد؟ مگر داستان‌های زنان، مردان و کودکان خرمشهری و آبادانی و تمام آنانی که از سراسر این سرزمین به سوی خطوط دفاعی شتافتند تمام شده که عده‌ای داستان‌های دروغین ساخته ذهن متوهمشان را روایت می‌کنند؟ و غم‌انگیزتر از آن ماجرای آنهایی است که همچون پادوهایی گوش به فرمان، خود را به آب و آتش می زنند تا چنین کتاب‌هایی را به جشنواره‌های مختلف ادبی حقنه کنند. آیا تصویر دختر جوان به اسارت درآمده خرمشهری همانی است که او را به هرزگی متهم می‌کند؟ در کدام باغ سبز را به چنین نویسنده‌ای نشان داده‌اند؟ آیا داستان رزمنده مسلمان ایرانی همانی است که او را متهم به قتل همسنگرش می‌کند؟ و ماجرای شهادت جوان بسیجی همان است که با گلوله‌ای از خاکریز خودی به پایان می‌رسد؟ پاداش کسانی که در برابر تحریف تاریخ و خیانت به وطن سکوت می‌کنند، چیست؟
* نویسنده و مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی