ظهر 26 آبان‌ماه سال 88 ماموران کلانتری 101 تجریش با بلندشدن صدای شلیک گلوله با تعجب به بیرون از ساختمان رفتند و صحنه حیرت‌آوری را دیدند. پسر جوانی با مرد سالخورده‌ای دست به یقه شده بود و در کنار خودرویی با درهای باز همدیگر را روی زمین می‌کشیدند و مرد جوان سعی داشت اسلحه را از دستان خود جدا نکند. کارآگاهان با دیدن این صحنه وارد عمل شده و با صدای بلند دستور ایست دادند و 2 مرد که در محاصره گرفتار شده و چاره‌ای جز تسلیم نداشتند، اسلحه را روی زمین انداخته و دستانشان را بالا بردند. وقتی پلیس به آنان نزدیک شد، پسرجوان با صدای بغض‌آلودی گفت که پدرش داخل خودرو از سوی دوست قدیمی‌اش مورد حمله قرار گرفته و با اصابت گلوله نیمه‌جان روی صندلی افتاده است. مرد 53 ساله با نام «محمدحسین» به بیمارستان انتقال یافت و روی تخت جراحی به کام مرگ فرورفت. همزمان با مرگ این مرد، پسر وی و عامل شلیک مرگبار بازداشت شدند و تحت بازجویی قرار گرفتند. پس از افشای راز اختلافات 2 دوست قدیمی، پسر محمدحسین(مقتول) به بازپرس هنرمند از شعبه چهارم دادسرای جنایی تهران گفت: پدرم محمدحسین و علی‌اصغر (عامل شلیک مرگبار) از دوستان قدیمی بودند که با هم اختلافات مالی داشتند. پدرم تاجر آهن بود اما علی‌اصغر ورشکست شده بود و 2 کودک بیمار داشت. وی افزود: روز حادثه با تهدید اسلحه از پدرم خواست که طلبش را بدهد اما با هم درگیر شدند و علی‌اصغر گلوله‌ای شلیک کرد. اسلحه را گرفتم و با هم درگیر شدیم. پسر مقتول در ادامه گفت: علی‌اصغر پس از کشتن پدرم می‌خواست فرار کند که گلاویز شدیم و از خودرو بیرون افتادیم. در همین لحظه پلیس سر رسید و هر دو بازداشت شدیم. با این ادعاها، مرد سالخورده تحت بازجویی قرار گرفت و گفت: در سال 52 وضع مالی «محمدحسین» بسیار بد بود، در آن زمان 150 هزار تومان به او قرض دادم. با این پول چند خانه و خودرو می‌شد خرید. با هم به ایتالیا می‌رفتیم و تجارت آهن می‌کردیم. مرد تیرانداز افزود: از چند سال پیش وضع مالی من رو به وخامت گذاشت، ورشکست شدم و چون 2 پسر مریض دارم، مخارجم خیلی زیاد شد. به یاد محمدحسین افتادم که پولدار شده و تاجر آهن بود. با توجه به اینکه 150 هزار تومان در سال 52 پول زیادی بود، او باید 300 تا 500 میلیون با توجه به این شرایط و درآمدهای امروزی به من می‌داد. سراغش رفتم اما اعتنایی نکرد. می‌دید در چه شرایطی هستم اما انگارنه انگار که مدیون من است. خیلی از دستش ناراحت شدم و کینه به جانم نشست. پدرم اسلحه‌ای داشت که با تهیه فشنگ آماده شلیک گذاشتم. با او قرار گذاشتم و اصلا تصور نمی‌کردم در مقابل کلانتری هستم، ناگهان تیراندازی کردم و.... این مرد کینه‌جو صبح دیروز در شعبه 71 دادگاه کیفری پای میز محاکمه رفت و ادعا کرد که قصد قتل نداشته و برای ترساندن دوست قدیمی‌اش اسلحه را با خود برده است. مرد تیرانداز درحالی این ادعا را مطرح کرد که اسلحه جنگی پدرش را روغن‌کاری کرده و با تهیه فشنگ آن را آماده شلیک کرده بود. پسر مقتول نیز با درخواست اعدام قاتل پدرش گفت: آن روز داخل خودرو به همراه پدرم و متهم‌به‌قتل بودیم که او اسلحه‌ای به سمت پدرم نشانه گرفت و گفت اگر پولم را ندهی می‌کشمت، او قصد کشتن مرا هم داشت که پلیس سررسید. عامل شلیک مرگبار با مقتول فرضی صحنه جنایت را در برابر قضات دادگاه کیفری بازسازی کرد و گفت که درکش‌و‌قوس با مقتول، ناگهان گلوله شلیک شده است. قضات شعبه 71 دادگاه کیفری ادعای این مرد تیرانداز را نپذیرفتند و وی را به اعدام محکوم کردند.