متین کاکویی
وقتی در روزهای آماده‌سازی تیم برای فصل جدید، ستاره‌های بزرگ لیگ یک‌به‌یک به خدمت گرفته می‌شدند، وقتی بعد از ماجراهای پر کش‌و قوس رفتن مدیرعامل و سرمربی تیم قهرمان، افشین قطبی با سروصدای زیاد به باشگاه برگشت، وقتی مدیران تیم حتی در روزهای میانی فصل از ولخرجی برای دراختیارگرفتن بازیکنان نامدار دریغ نمی‌کردند، شاید کمترکسی از هواداران پرسپولیس تصور می‌کرد تیم آنها نیم‌فصل دوم را در شرایطی آغاز کند که کمترین امید را به کسب جام در 3 میدان بزرگ پیش‌رو داشته باشد. هفته‌هایی که گذشت برای هواداران پرسپولیس که کم‌کم مجبور می‌شوند به باخت‌های بی‌سابقه عادت کنند پر از روزهای سخت بود، وقتی هیچ‌کدام از اعضای باشگاه درمیان تعجب ناظران هیچ واکنشی به باخت به تیم بحران‌زده ملوان در ورزشگاه آزادی نشان نمی‌دهد، وقتی باخت‌های پرگل برای تیمی که ادعای قهرمانی دارد به عادت تبدیل می‌شود و وقتی که حتی در این‌روزها کسی مسؤولیت این وضعیت‌فاجعه‌بار را به عهده نمی‌گیرد و همه توپ را به زمین دیگری می‌فرستند، فقط هواداران هستند که باید به علت از‌دست‌دادن همه فرصت‌های موجود، حسرت روزهای ازدست‌رفته را بخورند.
وقتی در روزهای آماده‌سازی تیم برای فصل جدید، ستاره‌های بزرگ لیگ یک‌به‌یک به خدمت گرفته می‌شدند، وقتی بعد از ماجراهای پر کش‌و قوس رفتن مدیرعامل و سرمربی تیم قهرمان، افشین قطبی با سروصدای زیاد به باشگاه برگشت، وقتی مدیران تیم حتی در روزهای میانی فصل از ولخرجی برای دراختیارگرفتن بازیکنان نامدار دریغ نمی‌کردند، شاید کمترکسی از هواداران پرسپولیس تصور می‌کرد تیم آنها نیم‌فصل دوم را در شرایطی آغاز کند که کمترین امید را به کسب جام در 3 میدان بزرگ پیش‌رو داشته باشد. هفته‌هایی که گذشت برای هواداران پرسپولیس که کم‌کم مجبور می‌شوند به باخت‌های بی‌سابقه عادت کنند پر از روزهای سخت بود، وقتی هیچ‌کدام از اعضای باشگاه درمیان تعجب ناظران هیچ واکنشی به باخت به تیم بحران‌زده ملوان در ورزشگاه آزادی نشان نمی‌دهد، وقتی باخت‌های پرگل برای تیمی که ادعای قهرمانی دارد به عادت تبدیل می‌شود و وقتی که حتی در این‌روزها کسی مسؤولیت این وضعیت‌فاجعه‌بار را به عهده نمی‌گیرد و همه توپ را به زمین دیگری می‌فرستند، فقط هواداران هستند که باید به علت از‌دست‌دادن همه فرصت‌های موجود، حسرت روزهای ازدست‌رفته را بخورند.مدیری که افتخار مدیریت خود را برآورده کردن خواست مردم برای بازگشت افشین قطبی به پرسپولیس و استخدام ستاره‌های کوچک و بزرگ برای تیم (به‌جای دنبال‌کردن سیاست‌های کلان باشگاه) می‌داند، اکنون مسؤول شکست‌های اخیر تیم را همان کادر فنی قلمداد می‌کند که با حمایت‌های او و سیاست‌های نامشخص و گنگ باشگاه در جایگاهی قرار گرفته‌اند که شاید خودشان هم انتظار آن را نداشتند! این درحالی است که تجربه مدیریت‌های گذشته پرسپولیس درحالی نتیجه‌ای موفق را درپی داشت که نه‌تنها حمایت‌های مالی بی‌پایان امسال را به‌همراه نداشت، بلکه مخالفت‌های ریز و درشت مسؤولان ارشد باشگاه را هم یدک می‌کشید.
زخم عمیق مشکلات پرسپولیس در این فصل که از روز اول هم قابل پیش بینی بود از روزی سر باز کرد که افشین قطبی با بی‌اعتمادی‌ای که نسبت به سران باشگاه و صداقت آنها پیدا کرده‌بود به‌صورت غیرمنتظره‌ای با تیم خداحافظی کرد و در روزهای حساسی که پرسپولیس بیش از هروقت دیگر به «مدیریت صحیح» نیاز داشت، یکی از عجیب‌ترین تصمیمات مدیریتی چندسال اخیر باشگاه در هیات‌مدیره چندپاره به تصویب رسید و سکان تیم بحران‌زده در اختیار مربی جوانی قرار گرفت که بدون هیچ‌سابقه سرمربیگری، با پیشنهادی مواجه شد که وسوسه و جاه‌طلبی‌هایش امکان رد پیشنهاد را به او نمی‌داد. شاید در این مقطع منطقی‌ترین تصمیمی که می‌شد از سوی هیات مدیره انتظار آن‌را داشت هدایت موقت تیم به‌دست کادر فنی تا زمان مذاکره و توافق با یک مربی بزرگ بود، ولی درکمال تعجب مدیرعامل باشگاهی که باید چندماه بعد در رویداد بزرگ آسیایی مقابل حریفان قدری صف‌آرایی کند که هواداران، سال‌ها انتظار این رقابت‌ها را می‌کشند، عجیب‌ترین تصمیم ممکن را اتخاذ کرد.
باوجودی که ارزش‌های فنی و سوابق بازیگری کادرفنی کنونی قابل احترام است، اما مدیران پرسپولیس باید امروز به این سوال‌ها پاسخگو باشند که با چه برنامه و سیاستی در آستانه بازی‌های مهم باشگاه‌های آسیا که مهم‌ترین ماموریت تیم در چند سال اخیر است، رای به سرمربیگری پیروانی جوان و کم‌تجربه داده‌اند؟ برای باشگاهی که بالاترین هزینه‌های چندسال اخیر را خرج حضور ستاره‌هایی کرده که اشتباهاتشان در زمین با اعصاب میلیون‌ها هوادار بازی می‌کند استخدام یک مربی بزرگ و باتجربه پس از خروج افشین قطبی غیرممکن بود؟ تیمی که بی‌برنامگی فنی و ضعف‌های تاکتیکی‌اش در هفته‌های اخیر بدجور توی ذوق می‌زند با چه امیدی می‌خواهد در آسیا مقابل حریفان قرار بگیرد؟ چه کسی مسؤول اشتباهات ریز و درشت مدیریتی از استخدام و اخراج ستاره‌های کاغذی گرفته تا بی‌برنامگی‌های مداوم در تنظیم لیست بازیکنان باشگاه خواهد بود؟ خط قرمز باشگاه در تحمل شکست‌های بی‌سابقه و ضعف مفرط فنی و تاکتیکی تیم کجاست؟
به‌نظر می‌رسد در شرایط کنونی طرح مسائلی مانند اختلافات مدیریتی و مسائل این‌چنینی باوجودی که واقعیت دارد، تنها بهانه‌هایی برای توجیه ضعف مشهود تیم پرسپولیس در بخش فنی باشد و کمبودهای تاکتیکی و فنی به‌قدری مشخص هست که نمی‌توان آن‌را زیر چتر چنین مسائلی پنهان کرد. درچنین شرایطی آنچه بیش از همیشه ضروری به نظر می‌رسد لزوم ایجاد تغییرات اساسی در باشگاه است تا شاید بتوان اندک امیدی به بازگشت از مسیر فرعی داشت که پرسپولیس را کیلومترها از اهداف اصلی خود دور کرده است. اتفاقی که با برکناری مصطفوی رخ خواهد داد.