گروه سیاسی:
پس از مطرح شدن تصمیم باراک اوباما برای تعیین نماینده ویژه برای کشورهای مختلف خاورمیانه از جمله ایران که ظاهرا در راستای ارتباط مستقیم با مسائل این کشورها عنوان شده، گمانه‌زنی‌‌های بسیاری درباره نماینده ویژه ایران و رویکردی که وی در قبال موضوع هسته‌ای کشورمان در پیش خواهد گرفت، مطرح شد و در نهایت روزنامه واشنگتن تایمز با انتشار خبری به نقل از افراد مطلع از روند انتقال قدرت در آمریکا مبنی بر اینکه «دولت آینده اوباما، دنیس راس را برای هماهنگی سیاست‌‌های مرتبط با ایران انتخاب کرده است» به همه این گمانه‌‌زنی‌ها پایان داد. واشنگتن‌تایمز به نقل از استیون روزن، ناشر بلاگ موسوم به «اوباما؛ نظارت بر خاورمیانه» و مدیر پیشین کمیته سیاست خارجی در امور عمومی آمریکا و اسرائیل یا همان« آیپک» مینویسد: سمت راس تمامی مسائل مربوط به ایران از انرژی اتمی تا حمایت از حماس و حزب‌الله و فعالیت‌‌های این کشور در عراق را در بر می‌گیرد. البته این نخستین بار نیست که چنین سمتی به راس واگذار میشود چراکه وی در دوران بیل کلینتون نیز فرستاده ویژه دولت وی در خاورمیانه بوده، به علاوه تجربیات راس در زمینه سیاست خارجی به این سمت محدود نمی‌شود چراکه وی عهده‌‌دار سمت دستیار ویژه جیمز بیکر، وزیر خارجه دولت جورج بوش پدر، وارن کریستوفر، وزیر خارجه دولت اول بیل کلینتون و مادلین آلبرایت، وزیر خارجه دولت دوم کلینتون نیز بوده است.
اما موضوعی که نباید از نظر دور بماند این نکته است که تحقق شعارهای انتخاباتی باراک اوباما برای ایجاد تغییر در رویکرد سیاست خارجی واشنگتن و تاکید وی بر لزوم مذاکره مستقیم و البته بدون پیش شرط با ایران، ظاهرا با انتخاب راس به عنوان فرستاده ویژه ایران به امری دور از دسترس تبدیل میشود چراکه وی هم به لحاظ دیدگاه‌‌ها و موضعگیریهای تند در قبال ایران و هم به واسطه گرایش‌‌های افراطی به رژیم صهیونیستی به عنوان «زنگ خطری» برای ایران و در عوض «زنگ تفریحی» برای رژیم صهیونیستی قلمداد میشود. چنانکه بر خلاف سایر کارشناسان و سیاستمداران آمریکایی که اوباما را به مذاکره مستقیم با تهران ترغیب می‌کنند، راس چندی پیش در مقاله‌ای در هفته‌نامه نیوزویک به این موضوع اشاره می‌کند که تاریخ نشان داده دولت ایران به «فشار بیرونی» پاسخ می‌دهد و در صورت «تهدید شدن» اقدامات خود را محدود می‌کند.
وی در ادامه تحلیل خود و توجیه صحت سازوکار پیشنهادی اش به نامه دولت اصلاحات به دولت بوش در زمان حمله به عراق استناد کرده و مینویسد: «به عنوان مثال در سال 2003، پس از اینکه ارتش آمریکا موفق به فلج کردن ارتش عراق شد، تهران فورا از طریق سفارت سوئیس در تهران نامه‌ای به واشنگتن ارسال کرد؛ نامه‌ای که در آن تهران به دنبال کاهش نگرانی‌های آمریکا درباره برنامه تسلیحاتی ایران و نیز حمایت آن از حماس و حزب الله بود که البته صادق خرازی به عنوان یکی از نگارندگان اصلی این نامه، علت نگارش آن را ترس سران ایران از سرنگونی ذکر کرد.» از این رو راهکار پیشنهادی راس برای اعمال فشار بر ایران ناظر بر مفاد نامه ارسالی دولت وقت ایران در سال 2003 به واشنگتن است؛ نامه‌ای که در آن طرف ایرانی متعهد به همکاری کامل با آژانس در زمینه هسته‌ای، کمک به برقراری امنیت در عراق، قطع هر گونه کمک مادی به فلسطینی‌ها (حماس و جهاد اسلامی و....) و تلاش برای تبدیل حزب الله به گروهی سیاسی – اجتماعی در لبنان در ازای به رسمیت شناخته شدن از سوی آمریکا به عنوان قدرت منطقه‌ای، توقف تلاش برای تغییرات سیاسی در ایران و لغو تمام تحریم‌ها شده است. از طرفی، وی در گفت‌وگو با نشریه عرب‌نیوز از رویکرد ضعیف آمریکا در قبال ایران انتقاد کرده و گفته تحریم‌های بیشتر شورای امنیت علیه ایران مفید نخواهد بود مگر آنکه این تحریم‌ها بر صنعت نفت و گاز این کشور اعمال شود. علاوه بر این، از آنجا که سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا در سال‌های اخیر به‌طور معمول از سوی کسانی طراحی شده که پیوندهای نزدیکی با لابی پرنفوذ رژیم صهیونیستی دارند، از دنیس راس نیز رویکردی جز این انتظار نمی‌رود بویژه اینکه وی در طول سالیان حضور در عرصه سیاسی آمریکا به دلیل هواداری از رژیم صهیونیستی لقب «دوست برجسته» را از سوی آیپک از آن خود کرده است.
از نمونه موضعگیریهای خصمانه راس در قبال ایران که در واقع در راستای منافع رژیم صهیونیستی صورت گرفته، می‌توان به اقدام وی در نگارش نطق سخنرانی باراک اوباما در نشست انتخاباتی وی با اعضای آیپک در ژوئن 2008 اشاره کرد که به باور تحلیلگران بی‌‌سابقه‌ترین و تندترین مخالفت علیه ایران در آن گنجانده شده بود و بر اساس همین نطق بود که اوباما ایران را بزرگ‌ترین خطر برای اسرائیل و آرامش و ثبات خاورمیانه خواند و به طور رسمی به حمله نظامی تهدید کرد و خواستار از میان برداشتن جمهوری اسلامی شد. افزون بر آن وی ریاست موسسه‌ای دیگر به نام «برنامه‌ریزی سیاسی یهودیان» را برعهده دارد که به‌وسیله آژانس یهود تاسیس شده و منابع مالی آن نیز از سوی این آژانس تامین میشود. از این روست که تحلیلگران معتقدند با توجه به موضعگیریهای تند دنیس راس، رویکرد ضدایرانی در دولت بعدی آمریکا تقویت میشود؛ رویکردی که در صورت اجرایی شدن آن تحقق وعده انتخاباتی اوباما برای تغییر، امری کاملا محال به نظر می‌رسد.