دنیا خمامی
از مرگ احمد آقالو آنقدر متأثر بود که یک ماه‌و‌نیم قرار مصاحبه را به تعویق انداخت و بالاخره پس از پیگیری‌های فراوان توانستیم گفت‌وگو‌یی با هم داشته باشیم. آنچه در زیر از نظرتان می‌گذرد نتیجه گپی است که با «آشا محرابی» در اداره تئاتر زدیم. بهانه گفت‌وگوی ما با او بازی در سریال «مسافرخانه سعادت» بود که به‌تازگی پخش آن به اتمام رسیده است.
از مرگ احمد آقالو آنقدر متأثر بود که یک ماه‌و‌نیم قرار مصاحبه را به تعویق انداخت و بالاخره پس از پیگیری‌های فراوان توانستیم گفت‌وگو‌یی با هم داشته باشیم. آنچه در زیر از نظرتان می‌گذرد نتیجه گپی است که با «آشا محرابی» در اداره تئاتر زدیم. بهانه گفت‌وگوی ما با او بازی در سریال «مسافرخانه سعادت» بود که به‌تازگی پخش آن به اتمام رسیده است.
اول به ما بگویید «آشا» یعنی چه؟
ریشه اسم «آشا» از «اشو» می‌آید و به معنای «راستی» است.
این اسم شمالی است؟
نه، اسم اصیل ایرانی است.
چه شد که بازیگر شدید، آیا در این رشته تحصیل کرده‌اید؟
خیر. مدرک کارشناسی‌ام را در رشته مترجمی زبان و ارشد را هم در رشته ارتباط بین الملل گرفتم. دوره بازیگری را نزد استاد سمندریان و سینما را در انجمن سینماگران جوان گذراندم. نخستین کار جدی‌ام در حوزه تئاتر بود آن‌هم با نمایش «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان که به سال 76 یا 77 برمی‌گردد.
از نخستین کار تصویری‌تان بگویید؟
نخستین کار تصویری‌ام را در سن 13 سالگی بازی کردم اما به‌طور جدی تله‌تئاتر «زمستان 66» را با محمد یعقوبی کار کردم. بعد از آن هم سریال «توی گوش سالمم زمزمه کن» را با آقای محمد رحمانیان کار کردم. این اواخر هم در «مسافرخانه سعادت» حاضر شدم، ضمن اینکه چند تله‌فیلم و سریال «مرگ تدریجی یک رویا» را هم کار کردم.
چه ویژگی‌ای در کارگردانی محمد رحمانیان وجود دارد که کار کردن با او برایتان دلچسب است؟
واقعیت این است که ایشان مرا در تئاتر «پرتره» به کارگردانی محمدرضا خاکی دیدند و پیشنهاد همکاری برای بازی در مجموعه «توی گوش سالمم زمزمه کن» را به من دادند، بعد هم که تئاتر «عشقه» پیش آمد و «مسافرخانه سعادت». آقای رحمانیان چه به لحاظ اخلاقی و چه در کار، حرفه‌ای هستند و بازیگر با او راحت است.
قرار نیست همکاری جدیدی با هم داشته باشید؟
نه، فعلا که قرار نیست.
در مسافرخانه سعادت مجبور بودید در هر قسمت کاراکترتان را عوض کنید، چطور به این نقش‌ها می‌رسیدید؟
جدا از راهنمایی‌های کارگردان، با بیشتر بچه‌ها آشنا بودم. چون کل مجموعه تئاتری بودند و قبلا با هم همبازی بودیم و نبض بازی یکدیگر را می‌شناختیم و همین موضوع به من و دیگر بچه‌ها خیلی کمک کرد، چرا که می‌توانستیم اتودهای مناسب بزنیم. جدا از همه اینها هر بازیگری برای خود یک آرشیوی از همه شخصیت‌ها دارد. ضمن اینکه تئاتر به بازیگر یکسری جسارت‌ها می‌دهد که بتواند طرح بزند و باز هم تکرار می‌کنم واقعا وجود آقای رحمانیان این شجاعت را به بازیگر می‌بخشد.
خیلی‌ها معتقدند مجموعه مسافرخانه سعادت به این دلیل موفق بوده است که گروه بازیگرانش همگی تئاتری بودند، این موضوع را قبول دارید؟
حقیقت این است که من این موضوع را قبول ندارم و حساسیتی هم ندارم. من معتقدم کار خوب همیشه از ساختار خوبی برخوردار است و بازیگر خوب هم همیشه می‌تواند بازیگر خوبی باشد و خلاف این موضوع هم صادق است. شاید من یک کار خوب رادیویی را به یک کار تلویزیونی یا یک کار خوب تلویزیونی را به یک کار سینمایی ترجیح دهم ولی به طور کل فیلمنامه و عوامل پروژه بیشتر برای من مهم است. به همین خاطر معتقد نیستم که لزوما بچه‌های تئاتری می‌توانند بهتر کار کنند. اما این را قبول دارم که بچه‌های گروه عالی هستند، از افشین هاشمی که جایزه جشنواره را از آن خود کرده است گرفته تا خسرو احمدی و...
هر شخصیتی در این سریال نیازمند یکسری ویژگی‌های ظاهری و آوایی بود، مثل گویش و لهجه. چطور در این مدت زمان اندک توانستید این قدر ماهرانه لهجه‌ها را یاد بگیرید. نمونه‌اش گویش شمالی است که شما خیلی خوب با این لهجه صحبت کردید؟
(می‌خندد) اگر بخواهم به طور موضوعی درباره لهجه شمالی صحبت کنم باید بگویم که مادرم شمالی و متولد رشت است و یادم است همیشه من بهتر از او شمالی حرف می‌زدم. من شمال و فرهنگ مردم عزیز شمال را خیلی دوست دارم.
درباره لهجه‌های دیگر چطور. آیا فقط با مشاهده و شنیدن به این گویش‌ها رسیدید؟
گاهی در لحظه به آنها می‌رسیدم. این صداها و لهجه‌ها برای خیلی‌ها سوال است. چند هفته پیش، خودم یکی از قسمت‌ها را دیدم و از لهجه خودم خنده‌ام گرفت. وقتی دوستانم از من خواستند دوباره با آن لهجه صحبت کنم، نتوانستم و فکر می‌کنم این موضوع هم به الهام‌بخش بودن محمد رحمانیان و گروه بازی برمی‌گردد. ضمن اینکه بازیگر باید کنجکاو باشد و خوب ببیند.
بپردازیم به سریال «مرگ تدریجی یک رویا»؛ چه شد که نقش مهری را پذیرفتید؟
در تئاتر «عشقه» با ستاره اسکندری آشنا شدم و او مرا به فریدون جیرانی معرفی کرد. این اتفاق برای من بسیار خوشایند بود که کسی به فکر من است و آن موقع به این موضوع فکر کردم که آدم در این دنیا آنقدرها هم تنها نیست.
ستاره اسکندری می‌توانست برای ایفای نقش مهری هم برای شما الهام‌بخش باشد بویژه در سکانس دعوای دادگاه؟
او قبل از اینکه همکار خوبی باشد برای من دوست خوبی است. ما هم برای آن صحنه چند اتود زدیم و بعد به آقاي جیرانی نشان دادیم. در آن صحنه فیلمبرداری خوب آقای عبدلی هم به ما کمک بسیاری کرد ضمن اینکه از تدوین خوب کار هم نباید بگذریم. بازتاب مردم برایم خیلی جالب بود که مثلا می‌گفتند، خیال‌مان راحت شد زدی تو گوشش!
در نقش مهری و آنچه که در فیلمنامه برای شما آمده بود چقدر دخل و تصرف کردید؟
من هر نقشی را که می‌پذیرم آن را از فیلترهای خودم عبور می‌دهم. مثلا ژولیتی که من بازی می‌کنم همان ژولیت تاریخی است اما ژولیتی که آشا محرابی آن را بازی می‌کند. مثلا درباره همان صحنه دادگاه ممکن است آن را هر بازیگری جز من بازی می‌کرد، آن قسمت جور دیگری از آب درمی‌آمد.
از پایان سریال به‌عنوان یک بیننده راضی بودید؟ انتقادهای زیادی درباره پایان این سریال وجود داشت.
متاسفانه من قسمت پایانی را ندیدم اما شنیدم که قصه چطور تمام شد. به نظر من قسمت آخر به خاطر غیرقابل حدس بودنش جالب بود، هیچکس تصور نمی‌کرد که سریال به این صورت تمام شود و از نظر من این یک موفقیت است در حالی که شاید آن پایان را خیلی‌ها دوست نداشته باشند.
و اما دوبله، چطور شد که دوبلور شدید؟
مرضیه صدرایی، یکی از دوستانم، به من اطلاع داد که رادیو دارد تست می‌گیرد و من هم تست دومرحله‌ای دادم که خانم رفعت هاشمی و آقای افشاریه، استادان آموزش ما بودند و بعد هم دوره کارآموزی را گذراندم و وارد کار شدم.
کارهای شاخص‌تان در حوزه دوبله را نام مي‌برید؟
چند تا فیلم سینمایی کار کردم و نقش یک هم بوده‌ام، می‌توانم بگویم 90درصد کارهایم خوب بوده‌اند و چیزی که باید اضافه کنم این است که قبل از اینکه وارد دوبله شوم به من می‌گفتند دوبله، مافیاست اما اینطور نبود و خیلی خوب هم مرا پذیرفتند.
دوبله به بازی شما در مسافرخانه سعادت کمکی کرد؟
این باور غلط جا افتاده که وقتی اسم دوبلور می‌آید می‌گویند چه صداهایی بلدی دربیاوری، یا به بازیگر می‌گوییم یه تیکه بازی کن. اما در کار دوبله من بیشتر از صدای خودم استفاده کردم، کم پیش آمده که صدایم را عوض کنم اما در سریال «مسافرخانه سعادت» تیپ‌ها خودشان صدایشان را تعیین می‌کردند.
چرا از سینما دورید؟
من امسال سه تا کار برای جشنواره فجر آماده دارم که نمی‌دانم کدام‌یک می‌رسد.
فکر می‌کنی «پاداش» کمال تبریزی برسد؟
بله پاداش می‌رسد، به هر حال من از سینما دور نیستم، سینما کمی از من دور است، من تازه کار تصویری را شروع کردم. افراد سینمایی تئاتر کمتر می‌بینند. یادم است دفتر تولیدی رفتم که مدیر آنجا خندید و گفت، من اصلا تئاتر نمی‌بینم، من هم گفتم که خب اینکه تئاتر نمی‌بینید مساله‌ای ندارد اما چرا اینقدر خوشحالید، در هالیوود هم حتی وقتی بازیگرانشان اسکار می‌گیرند، باز هم دغدغه‌شان توجه به تئاتر است.
نقش‌تان در فیلم آقای تبریزی چیست؟
من سه تیپ را بازی کرده‌ام.
چطور برای این کار معرفی شدید؟
جالب است بدانید آقای رحمانیان مرا به کمال تبریزی معرفی کردند.
تئاتر «شهر شطرنجی» به کجا رسید؟
فعلا مشغول تمرین هستیم.
با چه بازیگرانی همبازی هستید؟
رضا حامدی‌خواه کارگردان نمایش است و سهیلا ضیایی، قربان نجفی، مهرداد صالحی و فروغ قجابگلو بازیگران آن هستند. البته قرار است که برای جشنواره فجر آماده شود و به امید خدا اجرای عمومی‌اش برای سال بعد است.
غیر از این تئاتر، در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟
در سریال «آشپزباشی» به کارگردانی محمدرضا هنرمند حضور دارم اما فعلا نوبت بازی من نشده است. صحبت چند تله فیلم هم شده که هنوز مشخص نیست.
نمی‌خواهم با پرسیدن این سوال ناراحت‌تان کنم. مرگ احمد آقالو همه را متاثر کرد اما شما را خیلی بیشتر. چرا؟
فقط یک جمله می‌گویم که «دنیا برای من رنگ دیگری شده است».
خاکستری؟
نمی‌دانم چه رنگی اما کاش هیچ‌وقت این رنگی نبود.