مهدي طاهرخاني:
باز هم چین و باز هم یک پیروزی دیگر برای تیم ملی کشورمان. آنچه قبل از دیدار روز گذشته بدیهی به نظر می‌رسید پیروزی شاگردان علی دایی مقابل چشم بادامی‌های شرق آسیا بود، انگاره‌ای که حالا تبدیل به یک عادت شیرین برای تیم ملی ایران شده است. اما به رغم این پیروزی دلچسب، نکات تلخی در این مصاف وجود داشت که تا حدودی از حلاوت این برد کاست. تبلیغ یک کارخانه صنایع غذایی روی پیراهن تیم ملی چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟ فدراسیون فوتبال از وضعیت مالی خوبی بهره نمی‌برد از این رو مردان فدراسیون‌نشین در آخرین راهکار خود دست به اقدامی محیر‌العقول زدند و حاضر شدند در یک دیدار تدارکاتی اما رسمی، روی پیراهنی که نمادی از پرچم کشورمان است ماکارونی تبلیغ کنند! جالب‌تر آنکه علی کفاشیان نسبت به جذب این اسپانسر بی‌اطلاع بود و این یعنی باید در این بین به نقش مهدی تاج اشاره کرد.
البته بی‌پولی فدراسیون که رابطه مستقیمی با عدم مدیریت اقتصادی این نهاد دارد به همین جا منتهی نشد، چرا که بودجه فدراسیونی که روزگاری کمک مالی به سازمان تربیت بدنی می‌کرد، اینک آنقدر نحیف و لاغر است که قادر نیست برای چنین دیدار‌هایی از وجود یک داور خارجی استفاده کند. سعید مظفری‌زاده روز گذشته قضاوت خوبی را به نمایش گذاشت اما استفاده از یک داور غیرایرانی به مراتب جلوه بهتری به این دیدار می‌داد.
سوای این دو نقص، از لحاظ فنی شاهد تحولات مثبتی در ترکیب اصلی تیم ملی بودیم. حضور اریش روته مولر کنار دست دایی، وزن قابل ملاحظه‌ای را به نیمکت تیم ملی بخشیده بود؛ مکانی که قبل از این تنها با نام دایی اعتبار داشت. ترکیب اصلی تیم ملی به گونه‌ای آرایش شد که می‌تواند بیانگر تحولات آتی باشد. علی دایی در غیاب پیروز قربانی که این روزها در سوگ پدر نشسته، مجددا از زوج سیدجلال حسینی و سيدهادی عقیلی بهره برد، ترکیبی که با توجه به سابقه این دو مدافع، هماهنگی بیشتری را نسبت به سایر زوج‌های امتحان شده نشان داد. اما مهم‌ترین تغییر در جناح چپ رخ داد. با توجه به نمایش متوسط و بعضا ناامیدکننده ستار زارع در دفاع چپ، سرانجام علی دایی مهره دیگری را برای این جناح در نظر گرفت. این برای چندمین بار متوالی بود که حسن اشجاری جانشین زارع شده بود و از قضا عملکرد قابل قبول‌تری را نسبت به ستار راست پا به نمایش گذاشت. زوج او و خلعتبری جان دوباره‌ای را به این جناح فراموش‌شده بخشید که این هماهنگی وام گرفته از هم باشگاهی بودن این دو بازیکن بود. البته استفاده توامان از بازیکنان یک تیم به زوج این دو محدود نمی‌شد چرا که مازیار زارع و باقری در میانه میدان و محمد نوری و غلامرضا رضایی دیگر زوج‌های هم باشگاهی بودند. کادر فنی تیم ملی که سعی می‌کرد به این دیدار به دیده یک نبرد شبیه‌سازی شده با مصاف با سنگاپور و همچنین کره‌جنوبی بنگرد، ترکیبی را در ابتدا مورد آزمایش قرار داد که به احتمال فراوان تنها با ملحق شدن لژیونرها این آرایش دستخوش تحول قرار می‌گیرد. استفاده از برهانی و غلامرضا رضایی به معنای تغییر نگرش دایی به خط حمله تیم ملی است، سرعت این دو بازیکن مهم‌ترین تاکتیک تیم ملی برای گلزنی بود اما نکته جالب این بود که تیم ملی از روی سه ضربه ایستگاهی به گل رسید. آقای گل لیگ برتر، باز در قامت یک بازیکن گلزن ظاهر شد؛ سانتر مواج اشجاری از روی نقطه کرنر با ضربه سر بی‌نقص برهانی به نخستین گل تیم ملی منتهی شد. 7 دقیقه بعد از این گل نوبت کاپیتان باقری بود که پنجاهمین گل ملی‌اش را با یک شوت از راه دور به ثمر برساند. اما مصدومیت باقری و خروج او از ترکیب اصلی نگرانی‌های زیادی را برای دایی به وجود آورد. با این وجود پزشک تیم ملی اعلام کرد، وضعیت زانوی مصدوم کریم چندان بحرانی نیست.
تیم ملی با همین دو گل نیمه نخست را به رختکن رفت اما تعویض‌های پرتعداد در دقایق اولیه نیمه دوم مجال خودنمایی را برای میهمان پدید آورد و آنها از روی اشتباه محمد نوری توانستند برای نخستین و آخرین بار دروازه رحمتی را باز کنند. اما پنالتی مشکوک روی غلامرضا رضایی و ضربه مازیار زارع پایانی بود بر آرزوی چینی‌هایی که این بار قصد شکست طلسم ناکامی مقابل ایران را داشتند. البته پنالتی مازیار علاوه بر سه گله کردن تیم ملی، پرسش ویژه دیگری را هم در بر داشت و آن اینکه چرا پرسپولیس با حضور چنین مهره‌ای باید شش پنالتی را در طول سه بازی از دست بدهد؟