گروه فرهنگ و هنر:
يك رمان‌نويس فرانسوي با انتشار مقاله‌اي، به تعدادي از دعواها و نزاع‌هاي ادبي نويسندگان اين كشور از زمان «ويكتور هوگو» و «مارسل پروست» تا «املي نوتومب» اشاره كرده است. از ديرباز نويسندگان بزرگ دنيا نظرات متناقض و گاه غضبناكي درباره نويسندگان بزرگ پيش از خود داده‌اند كه منتقدان ادبي از آن با عنوان «دعواهاي ادبي» نام مي‌برند. به گزارش فارس، «لوپوان»، نشريه فرانسوي، در مقاله‌اي به قلم «ژان پل آنتوان» رمان‌نويس اين كشور، به تعدادي از مهم‌ترين دعواهاي ادبي اشاره كرده و عنوان مقاله منتشره خود را «من از تو متنفرم، پس هستم» گذاشته است. اين رمان‌نويس معتقد است كه همين دعواهاي ادبي و نظرات متناقض در باب نويسندگان پيشين موجب پيشرفت ادبيات شده و ناگزير تأثير تقريبا مثبتي بر روند ادبيات دنيا گذاشته است. «ميله» نويسنده معاصر فرانسوي در اظهار نظري درباره «ميشل ولبك» نويسنده رمان «ذرات بنيادين» مي‌گويد: «ولبك فاجعه‌اي در ادبيات است.»
«لويي فردينان سلين» نويسنده شاهكار «سفر به انتهاي شب» و «مرگ قسطي» درباره «ژان پل سارتر» روشنفكر بنام فرانسوي گفته است: «حالم از سارتر به هم مي‌خورد، اين موجود كثيف كه در لجن فرو رفته است».
«مورياك» نيز درباره «كولت» گفته است: «آثار كولت بوي عرق انسان را مي‌دهد».
«فيليپ سولر» نويسنده و رمان‌نويس فرانسوي نيز درباره «مارگريت دوراس» گفته است: «نوشته‌هاي دوراس مثل فيلم‌هايش زشت و ناگوار است».
دعواهاي ادبي همچنين در ميان ديگر نويسندگان بزرگ دنيا از جمله نويسندگان آمريكايي همچون ارنست همينگوي و ويليام فالكنر نيز رايج بوده است.