آنتونیو مرینو
مورینیو عجله دارد چهره مادرید را تغییر دهد. جادوگر جدید فلورنتینوپرس از همان روز نخست در نقش بادیگارد به هر سو سرک میکشید و هر مزاحمتی را برای نجات تیم دفع میکرد.
«دوبرابر شدن جلسات تمرین، ریتم و توپ و تلاش حداکثری»؛ «مو» پس از دیکته کردن قوانینش به بازیکنان، بلافاصله کار را آغاز میکند و حتی یک ثانیه را برای پخش کردن کاورها بین 10 بازیکنی که فعلا از تیم اصلی در اختیار دارد هدر نمیدهد.
در تمرین عصرگاهی هم «پدرولئون» که دیروز رونمایی شد به دیگران ملحق میشود. درست همان روزی که پرس به دلبوسکه به خاطر فتح جامجهانی تبریک میگفت، مورینیو داشت خستگی 2 جلسه تمرین را از تن بیرون میکرد. تردیدی نیست که مربی پرتغالی برای فوتبال زندگی میکند. تمرین صبح برای ساعت 9:30 برنامهریزی شده بود ولی 20 دقیقه پیش از آغاز تمرین، او وارد زمین چمن «بالده بباس» شد و توپها را مقابل چشمهای حریص صدها روزنامهنگار وسط زمین جمع کرد.
بدون شک کهکشان همین است؛ نه به خاطر اینکه مادرید بازیکنان صاحبنام حواسپرت را جمع کرده که به همين خاطر هر فرد کمکاری را به توالتهای «بالده بباس» خواهد فرستاد. او از همان لحظه نخستین برخورد داشت لباس بازیکنانش را با کنجکاوی بررسی میکرد. سرمربی جدید رئال یک پیراهن پولو پوشیده بود با حروف مخفف JM روی سینهاش. با این تفاسیر او فقط ستاره کلانتر را کم داشت.
دستورات رئیس
پس از سخنرانی و دویدن دور زمین، سروکله توپها سر تمرین ظاهر شد. با یک تخته یادداشت در دست، مرد پرتغالی یک لحظه از دستور دادن بازنمیایستاد. صدایش با نهایت قدرت مستقیم بر سر بازیکنان آوار میشد: «همینطوری بازی کن... لاسانا بیا... یک توپ دیگر... پرس کن، پرس کن... محمد عالیه!...». او در حاشیه تمرین که شامل وسطی 8 نفره هم میشد اینچنین فریاد میکشید.
کارافکا، بازیکن سابق رئال جلوتر از او ایستاده بود و به بازیکنان کمک میکرد دستورات رئیس را بهتر درک کنند. او هم یکی دیگر از تسخیرشدگان مورینیو به نظر میآمد. از این به بعد اگر بازیکنی یک دقیقه دیر برسد و توجیهی جدی نداشته باشد، نمیتواند با دیگران تمرین کند. خوشبختانه گوتی دیگر در مادرید نیست چون آن وقت دور زمین بالده بباس حسابی تنها میماند. بهعنوان مثال روز جمعه به محض اینکه بازیکنان فهمیدند مربی داخل زمین است 10 دقیقه پیش از موعد وارد شدند.
اضافه وزن
روز قبل «مو» مارسلو را مجبور به رژیم گرفتن کرده بود و حالا در حالی که بازیکنان و کادر فنی بین 2 جلسه تمرین صبح و بعدازظهر با هم ناهار میخوردند، کسی از غیبت بازیکن برزیلی شگفتزده نمیشد. یک روز قبل جعبه «پدرو لئون» در برنابئو بهعنوان ستارهای برای 6 سال آینده رئال باز شده بود. فلورنتینو جشن را با این آرزو افتتاح کرد که رویاهای رئالمادرید برآورده شوند: «ما همیشه میخواستیم بازیکنان اسپانیایی بزرگی داشته باشیم و پدرو هم یک بازیکن اسپانیایی است که شخصیت پوشیدن پیراهن ما را دارد». سپس بازیکن سابق ختافه که تازگیها با بکام مقایسه میشود به حرف آمد: «من مفتخرم که مربیای مثل مورینیو درخواست امضا با مرا کرده است». هافبک مورسیایی لحظاتی بعد پیراهنش را تحویل گرفت، پیراهنی که به تازگی روی آن قوانین جدید رئیس پرتغالی نوشته شده بود.