سعدالله زارعی*
موضوع اعزام کشتی‌ها از سوی کشورهای اسلامی و غیراسلامی برای کمک به مردم غزه بیش از آنکه برای رساندن مواد غذایی و دارویی به مردم غزه صورت بگیرد، برای شکستن محاصره این باریکه انجام می‌شود چرا که اگر مردم غزه در محاصره نباشند نیازی به کمک‌های خاص ندارند و خودشان می‌توانند نیازهای غذایی، دارویی و... خود را تامین کنند. اگر محاصره غزه برداشته شود، مردم توانایی این را دارند که زندگی خود را اداره کنند و اگر صرفا مواد غذایی و دارویی به دست آنها برسد و محاصره پابرجا بماند، در واقع این کمک‌های دارویی و غذایی در حکم یک مسکن کوتاه‌مدت و گذرا عمل خواهد کرد و دردی از این مردم دوا نخواهد شد. بر همین اساس هم باید گفت که اقدام کشورها به اعزام کاروان‌های حامل کمک به سمت غزه عمدتا برای شکستن محاصره ظالمانه و غیرعادلانه‌ای است که مردم مظلوم نوار غزه بیش از 3 سال با آن دست به گریبان بوده‌اند. این اقدام تاکنون هم تاثیرات مهمی بر جای گذاشته است. از یک طرف شور و نشاطی را در بین مردم غزه ایجاد و آنها را نسبت به آینده و شکستن این محاصره ظالمانه کاملا امیدوار کرده و از طرف دیگر صهیونیست‌ها را دچار آشفتگی و دستپاچگی کرده است به شکلی که آنها اساسا نمی‌دانند تا چه زمانی قادر خواهند بود این محاصره را که به قصد شکستن مقاومت منطقه کوچک غزه انجام می‌شود ادامه دهند. هم‌اکنون هم زمزمه‌هایی از داخل رژیم صهیونیستی به گوش می‌رسد مبنی‌بر اینکه صهیونیست‌ها به 2 دسته بر سر همین امر تقسیم شده‌اند. یک دسته آنهایی هستند که معتقدند با ادامه این محاصره، در واقع این اسرائیل است که در یک محاصره بین‌المللی قرار می‌گیرد. بنابراین باید به نحوی این محاصره برداشته شود و فشار علیه مقاومت از راه‌ها و مجاری دیگر پیگیری شود. دسته دیگری از صهیونیست‌ها معتقدند که برداشتن محاصره غزه به معنای پذیرش شکست اسرائیل در مواجهه با مقاومت فلسطین است و این مساله می‌تواند جنبش مقاومت را در سطح کل منطقه اشغال‌شده فلسطین (که شامل سرزمین‌های 1948 و 1967 می‌شود) نیز فعال کند و یک انتفاضه سومی در کل این سرزمین‌ها به وجود بیاورد که در نتیجه این امر فشار بر اسرائیل را افزایش می‌دهد. این دودستگی در داخل محافل سیاسی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نشان‌دهنده این است که اعزام کشتی‌های امید توانسته شکاف عمیقی را در درون جامعه اسرائیلی ایجاد کند. به همین دلیل هم باید با قاطعیت گفت که اعزام کشتی‌ها به هدف خودش نزدیک شده و قطرات خونی که در کاروان اول روی دریای مدیترانه پاشیده شد، اثر خود را در جهت شکستن محاصره ظالمانه غزه بر جای گذاشته است. این در حالی است که اعزام کاروان‌ها متوقف نشده بلکه کشورهای دیگر آمادگی خود را هم در سطح ملت‌ها و هم در سطح دولت‌ها برای اعزام کاروان‌های کمک و کشتی‌ها به غزه اعلام کرده‌اند و گواه این امر هم کشتی لیبیایی است که هم‌اکنون در بندر العریش مصر در نزدیکی‌های غزه پهلو گرفته و کاروان‌های دیگری هم از اروپا و منطقه شمال مدیترانه و جنوب اروپا در حرکت هستند. به همت ملت‌های دیگر از جمله اندونزیایی‌ها، مالزیایی‌ها، هندی‌ها، پاکستانی‌ها و همچنین در ترکیه، ایران، اردن و در مصر و سوریه آمادگی‌های بسیاری برای اعزام کاروان‌های آزادی فراهم شده است. خبرها بیانگر این امر است که در یک ماه آینده کاروان بسیار بزرگی از منطقه جنوب‌شرق آسیا یعنی کشورهای مالزی و اندونزی به غزه اعزام می‌شود و در مسیر خودش، کشتی‌ها و اتباع ملت‌ها و کشورهای دیگر نیز به این کاروان ملحق می‌شوند که این امر، موج جدیدی از اعزام کشتی‌ها به قصد مواجه کردن صهیونیست‌ها با شرایط بدتر را به وجود می‌آورد و صهیونیست‌ها باید منتظر فوج دیگری از اعزام کمک‌ها به غزه باشند. در پایان باید گفت که شرایط بسیار سخت‌تری برای رژیم صهیونیستی و اسرائیلی‌ها در راه است.
* كارشناس ارشد مسائل خاورميانه