مرتضي رضايي:
هنوز چهره علی پروین در آخرین روزی که در ورزشگاه آزادی گریه می‌کرد و می‌گفت دیگر به میادین ورزشی و بویژه پرسپولیس برنمی‌گردد از ذهن کسی پاک نشده است. خیلی‌ها می‌دانستند که سلطان در آن زمان جوگیر شده بود و شاید هم بی‌جهت اشک می‌ریخت! چند فصلی از آن اتفاق می‌گذرد و پروین در این چند ساله تلاش زیادی کرد تا راهی برای نفوذ به پرسپولیس پیدا کند اما هیچوقت آنها را علنی نکرد تا حرفی را که در استادیوم آزادی زده بود و اشکی را که آن روز ریخته بود ضایع نشود. در این میان واسطه‌ها و بویژه آنهایی که دوست داشتند تا سلطانشان بار دیگر به قدرت برسد بیکار ننشستند. پروین قبل از برکناری مصطفوی، با یکی از روزنامه‌های ورزشی مصاحبه و اعلام کرد که به خاطر اشک‌های هواداران حاضر است به پرسپولیس برگردد. این مصاحبه را خود پروین انجام داده بود یا نه، مهم نیست، مهم این است که کسی آن را تکذیب نکرد تا مشخص شود که سلطان دلش هوای تیمداری آن هم در پرسپولیس را کرده است. برنامه ورزش و مردم آخرین نمونه‌ای بود که می‌توان از آن به عنوان یک برنامه سازماندهی شده برای روی کار آمدن پروین نام برد. در آن برنامه که فرخزادی میهمان آن بود، یکی از مجریان برنامه مدام از فرخزادی درباره به‌کارگیری پیشکسوتان برای کمک به پرسپولیس سوال می‌کرد که پس از چند بار پرسش بالاخره حرفش را زد و از علی پروینی نام برد که قسم خورده است دیگر به میادین فوتبال برنمی‌گردد، اما حتی بردن نام پروین هم نتوانست فرخزادی را از چارچوبی که مشخص بود برایش تعیین کرده‌اند خارج کند تا اینکه با اصرار مجری برنامه سخنگوی هیات مدیره پرسپولیس آب پاکی را روی دست همه ریخت و با گفتن چند کلمه کوتاه اعلام کرد که پرسپولیس و اعضای آن هیچ نظر مثبتی روی پروین ندارند. وقتی آدمی
رک و بی‌پرده حرف می‌زند رک و بی‌پرده هم جواب می‌شنود. جواب فرخزادی به مجری برنامه ورزش و مردم جوابی بود به پروین، پروینی‌ها و همه کسانی که به ذهنشان خطور داده بودند که این مربی کهنه‌کار می‌تواند دوباره به پرسپولیس برگردد. «نه» فرخزادی آنقدر قاطع و محکم بود که شاید دیگر پروین بی‌خیال اشک‌های هواداران شود و اصلا فراموش کند که چه زمانی این حرف را در مطبوعات زده است، هنوز از یاد کسی نرفته است. آقای پروین آن زمانی که از پله‌های ورزشگاه آزادی پایین می‌رفتی را به یاد بیاور. حتی تمام آن کسانی هم که علی‌آقا، علی‌آقا از دهانشان نمی‌افتاد روی سرت پوست موز پرتاب می‌کردند. آن زمان را به یاد بیاور که خیلی‌ها برای همدردی با تو که سلطانشان بودی اشک ریختند و بعضی از آنها هم از فوتبال و هر کاری که به فوتبال ربط داشت فاصله گرفتند. باید باور کرد که هر آدمی دوره‌ای دارد و هیچکس نمی‌تواند همیشه در اوج باشد. بگذارید هنوز که خیلی از مردم لقب سلطان را از روی شما برنداشته‌اند با همین طرز تفکر باقی بمانند تا اینکه دیگر سلطانی وجود نداشته باشد. حتی اگر خود شما هم بخواهید، در مقابل مربیانی چون بوناچیچ، برانکو، قطبی و حتی پیروانی که شاگرد خود شما بوده، شانسی دارید؟