روزنامه کیهان در ستون خبر ویژه روز گذشته خود با درج مطلبی از سایت نوروز به نقل‌قول مشارکتی‌ها در توجیه کشتار هموطنانمان در زاهدان پرداخت. به نوشته کیهان، سایت صهیونیستی «بالاترین» و سایت مشارکتی «نوروز» در تحلیل‌های مشابه به توجیه جنایت اخیر مزدوران آمریکا در زاهدان و کشتار شهروندان بی‌گناه پرداختند. گروهک مشارکت که زمانی از شعار ایران برای همه ایرانیان دم می‌زد، به سادگی از خون 27شهید و 306 مجروح جنایت هفته پیش تروریست‌ها گذشته و به جای متهم کردن آمریکا و تروریست‌های مزدور، به تخطئه جمهوری اسلامی پرداخت. در بیانیه منتشره به نام گروهک مشارکت که در سایت نوروز بازتاب یافته، ادعا شده که عملیات تروریستی اخیر «حاصل تبعیض در منطقه سیستان و بلوچستان بوده» و «چاره کار نه مشت آهنین بلکه رأفت و حسن‌نیت با ساکنان آن خطه است. به نظر ما این بحران‌ها ریشه در سیاست درجه‌بندی نامساوی ایرانیان دارد»! کیهان افزود: سایت وابسته به گروهک مشارکت- گروهک فعال در آتش‌افروزی خیابانی سال گذشته- توضیح نداده که کجای دنیا بمبگذاری و به خاک و خون کشیدن صدها شهروند بی‌گناه توسط یک گروهک مزدور بیگانه در پوشش مخالفت با تبعیض توجیه می‌شود و چرا با چنین جنایتکارانی باید با رأفت و حسن‌نیت برخورد کرد؟! در عین حال قابل فهم است که گروهک تروریستی ریگی همان جنایت دیکته شده از خارج را در زاهدان انجام داده که مشابه آن را مشارکتی‌ها در تهران. در همین حال سایت صهیونیستی بالاترین با لحنی صریح‌تر، از جنایت تروریست‌ها دفاع کرد و نوشت: «افرادی که مبارزات جندالله (گروهک ریگی) را محکوم می‌کنند، بگویند مبارزات جنبش سبز چه دستاوردهایی داشته است؟ آیا با پشت‌بام رفتن، یاحسین میرحسین و الله اکبر گفتن رژیم سرنگون شد. من نمی‌گویم برویم و بمب به خودمان ببندیم ولی حداقل می‌توانیم اسلحه به دست بگیریم و برای سرنگونی رژیم به میدان برویم.» نویسنده این مطلب اضافه می‌کند: «من هر چند با عقاید اسلامی مخالفم و یک بی‌خدا هستم ولی به گروه اسلامی (؟!) جندالله به خاطر این عملیات موفقیت‌آمیز (!) تبریک می‌گویم و برایشان آرزوی موفقیت در عملیات‌های بعدی را دارم»! در جریان آشوب‌آفرینی سال گذشته ضدانقلاب، 2 گروهک مشارکت و سازمان مجاهدین (انقلاب) با گروهک‌هایی نظیر منافقین، بهائیت، پژاک، تندر (انجمن پادشاهی)، نهضت آزادی و بقایای گروهک‌های مارکسیست استحاله شده همکاری داشتند و بخشی از پازل سازمان‌های جاسوسی آمریکا، انگلیس و اسرائیل (موساد) قرار گرفته بودند.
پروژه بی‌ثبات‌سازی با دستکش مخملی
روزنامه جوان در گزارشی از راهبردهای آمریکا برای بی‌ثبات‌سازی ایران پرده برداشت. به نوشته این روزنامه، برخی تحلیلگران عرصه سیاست و دیپلماسی روز 20ژانویه 2009 که در ایالات متحده آمریکا شعار «تغییر» باراک اوباما جای ادبیات «تهدید» جورج بوش پسر و تیم تندرو‌یش را گرفت را با ذوق و شوق فراوان فرصتی طلایی برای شکستن دیوار بلند بی‌اعتمادی بین ایران و آمریکا می‌شمردند و با مقاله و مصاحبه‌های خود نظام و دولت را برای استفاده از این پتانسیل بی‌نظیر تحت فشار قرار می‌دادند اما خیلی زمان نیاز نبود تا به قول رهبر فرزانه انقلاب «دست چدنی در زیر دستکش مخملی» بیرون افتد و مشخص شود همه این به ظاهر تغییرات گفتاری سناریوی جدید صهیونیسم است که نسخه آن را برای کاخ سفید بسته‌اند تا بتوانند منفوریت روزافزونی را که در دوران جمهوریخوا‌هان از آمریکا در جهان به‌وجود آمده بود، جبران کنند. به نوشته این روزنامه، ایجاد تقابل میان نظام و مردم از نخستین راهبردهایی بود که طی دوران جدید حاکمیت ایالات متحده بسیار پررنگ شد و با استفاده از رسانه‌های خود و رسانه‌های نواحداث همچون بی‌بی‌سی فارسی به آن دامن زدند. راهکار دیگری که کاخ سفید همیشه از آن بهره برده و در این برهه تشدید شده، استفاده از ظرفیت شورای امنیت در مسأله هسته‌ای ایران است که هر از گاهی به عنوان مترسک از آن بهره می‌برد که تصویب قطعنامه اخیر در این راستاست. همچنین انتخابات سال 88 ریاست‌جمهوری ایران فرصت دیگری را پیش پای پنتاگون و سیا قرار داد تا با اتخاذ سیستمی پیچیده و کنترل نامحسوس اغتشاشات بدون اینکه اثری از خود بر جای بگذارند خط بی‌ثبات‌سازی را ادامه دهند اما ظاهرا غلو بیش از حد رسانه‌های غرب از اغتشاشات ایران حتی حاکمان کاخ سفید را نیز دچار این توهم کرد که دیگر کار حکومت ایران تمام است و باید هر چه سریع‌تر دست دوستی خود را به سوی کاندیدای ناکام انتخابات و هم‌پیمانانش دراز کنند و با حمایت بی‌سابقه از اقدامات غیرقانونی سران فتنه آنقدر افراط کنند که پل‌های پشت سر خود را برای اعتماد‌سازی دوباره در صورت به نتیجه نرسیدن این انقلاب رنگی خراب کنند. جوان ادامه داد: با فروکش کردن موج اول اغتشاشات در 3-2 ماه اول پس از انتخابات، مشاوران کارکشته سیا به این نکته پی‌بردند که انقلاب رنگی طراحی شده به تنهایی قادر به پیاده کردن منویات آنان نیست و باید راه‌های دیگری را نیز همزمان با اغتشاشات برای بی‌ثبات‌سازی ایران آزمایش کنند. این بود که گروهک‌های محارب نظام از جمله جندالله و پژاک ماموریت یافتند خط ترور را در استان‌های مرزی گسترش داده تا از این طریق نارضایتی عمومی، ایجاد اختلاف میان اقوام و مذاهب مختلف و به تبع آنان بی‌ثبات‌سازی را تئوریزه کنند. این سناریو موجب شد سردار شوشتری و ده‌ها تن از عناصر خدوم سپاه سیستان و جمعی از مردم محلی در گردهمایی اقوام شیعه و سنی منطقه به شهادت برسند و به خیال خود پروژه وحدت را ناکام بگذارند اما گمان نمی‌کردند که این عملیات تروریستی آغاز پاتک‌های اطلاعاتی ایران به آنان باشد که در نخستین مرحله جمعی از عناصر جندالشیطان از جمله برادر عبدالمالک ریگی و در مرحله بعدی در یک عملیات بسیار پیچیده شخص عبدالمالک ریگی به‌رغم حمایت کامل اطلاعاتی غرب از وی، زنده در چنگال نیروهای اطلاعاتی کشورمان بیفتد. آنگونه که سیمور هرش، تحلیلگر برجسته نیویورکر فاش کرد، سیا پس از تحمل ضربه اطلاعاتی ايران درباره «شهرام اميري» سعی می‌کند با خلق رویدادهای خبری موازی، اذهان عمومی را از ناکامی در پیشبرد طرح‌هایش منحرف کند و در نخستین مرحله، 400میلیون دلار در اختیار سیا قرار داده شد تا برای اجرای طرح‌های بی‌ثبات‌سازی که حتی ربایش و ترور مقام‌های موثر ایران هم در آن گنجانده شده است، هزینه شود.