بنتالهدی صدر: روزهای آغازین دیماه 57، زمزمههای مردم تبدیل به فریادهایی برای تکان دادن وضع نابسامان کشور شد. رژیم سلطنتی با زور مشت و گلوله تلاش کرد مردم را ساکت کند اما کارش به جایی رسید که در لفافه به دست و پای مردم افتاد. اواخر دیماه، شاپور بختیار، نخستوزیر وقت، برای اینکه از التهاب انقلاب مردم بکاهد، در کنار عکس بزرگی از مصدق نشست و اعلام کرد، قصد دارد سازمان ساواک را منحل کند. مردم که متوجه نفاق بختیار شده بودند، بر شدت تظاهرات و راهپیماییهایشان افزودند. بختیار در کنار انحلال ساواک، قطع صدور نفت به اسرائیل، محدود کردن اختیارات سازمان برنامه، محاکمه غارتگران و اعلام کشتهشدگان تظاهرات سیاسی بهعنوان «شهید» را هم جزو برنامههایش اعلام کرده بود، اما هیچیک را عملی نکرد و اين درحالي بود كه مبارزان تا آخرین لحظههای پیروزی انقلاب در کمیته مشترک ضدخرابکاری شکنجه میشدند.
عکس: فارس