سمانه فخار:
امروزه استفاده از لنز به جای عینک در میان افراد جامعه بویژه جوانان بسیار متداول شده است. لنزها انواع گوناگونی دارند که یک نوع آن کاشتنی و نوع دیگر آن تماسی است که مصرف آن در نوع دوم بسیار شایع‌تر است. لنزهای تماسی برای اولین‌بار در سال 1960 از ماده پلی‌متیل ساخته شدند. اما امروزه جهت استفاده راحت‌تر، این لنزها را از مواد مختلف پلاستیکی با کیفیت بهتر می‌سازند. لنزهای تماسی به 2 دسته عمده نرم (Soft) و سخت (Hard) تقسیم می‌شوند. گفت‌وگوی ما با مهدی آیتی، متخصص و جراح چشم، درباره بررسی انواع لنز و مضرات و معایب آن است.
استفاده از لنز تماسی چه معایب و مزایایی دارد؟
یکی از مزایاي آن این است که بسیاری از خانم‌ها از نظر زیبایی و تیپ ظاهر دوست دارند به جای عینک از لنز استفاده کنند. در بسیاری از موارد، دیدی را که لنز به مریض می‌دهد بهتر از دید با عینک است. از طرفی چون معمولاً افراد با عینک، اشیا را مقداری کوچک‌تر از اندازه واقعی می‌بینند، ولی با لنز همه چیز را در اندازه واقعی می‌بینند، ترجیح می‌‌دهند به جای عینک از لنز استفاده کنند. با این حال لنز یک جسم خارجی در چشم است و ممکن است چشم را دچار عفونت کند و اگر فرد مسائل بهداشتی و طرز استفاده از لنز را نداند، ممکن است عوارض بعدی ایجاد شود.
ویژگی لنزهای نرم چیست؟
لنزهای نرم حالت ژلاتینی دارند تا بتوانند در اشک چشم شناور باقی بمانند. این لنزها از پلاستیک‌های نرم انعطاف‌‌پذیری ساخته شده‌اند که قابلیت جذب آب را دارند. لنزهای نرم بسیار آسیب‌پذیرتر از لنزهای سخت هستند.
لنزهای تماسی چه ويژگي‌هايي دارند؟
این لنزها برای افرادی که عمل جراحی آب‌مروارید را انجام داده‌اند، استفاده می‌شوند. این لنزها به این دلیل تماسی نامیده می‌شوند که به طور مستقیم درون چشم، روی لایه نازکی از اشک چشم که قرنیه را می‌پوشاند، قرار می‌گیرند.
اصولاً لنز برای چه کسانی مناسب نیست؟
اگر کسانی که بیماری خاصی مثل دیابت، پرکاری تیروئید، حساسیت، آسم یا اختلال مزمن دستگاه تنفسی دارند، استفاده از لنز ممکن است برایشان پردردسر باشد و کسانی که از لنز استفاده می‌کنند نباید دچار خشکی چشم یا مشکلات قرنیه باشند.
در چه مواردی استفاده از لنزهای تماسی مجاز نیست؟
در مواردی که چشم دچار التهاب لبه پلک (بلفاریت) باشد یا مریضی که به دنبال استفاده از لنز دچار قرمزی شدید چشم می‌شود یا خارش چشم پیدا می‌کند.