افغانستان شاهد نهمین کنفرانس بزرگ در نهمین سال اشغالش است. در حالی که امروز سه‌شنبه تمام کشورهای حاضر به همراه همسایگان افغانستان در کابل میهمان حامد کرزی هستند در این کشور تعطیلی عمومی اعلام شده و نیروهای امنیتی در تمام نقاط شهر حضور دارند. رسانه‌های آمریکا حامل یک خبر خوب بودند. دولت صد‌ها شغل جدید ایجاد کرده اما نه برای شهروندان ایالات متحده بلکه برای افغان‌ها این امکان وجود دارد که برای حفاظت از امنیت کنفرانس کابل در نیروهای پلیس استخدام شوند. ژنرال پترائوس امیدوار است بتواند با این مشاغل جدید با طالبان که در روستاهای افغانستان مخفی شده به مبارزه بپردازد و این شبه‌نظامیان را که در طول 9 سال اشغال افغانستان هر روز قدرتمند‌تر شده‌اند مجبور به عقب‌نشینی در بخشی از جبهه‌های خود کند.
پترائوس تنها بعد از 2 هفته حضور در افغانستان به عنوان فرمانده نیروهای متحد و آمریکا توانست حامد کرزی را راضی کند تا بخشی از جبهه‌های نبرد با حضور نیروهای افغان مدیریت شود. این طرح تازه‌ای نبود و نیروهای شوروی با ایجاد ارتش خلق افغانستان این گزینه را نیز یکبار مورد آزمایش قرار داده بودند که نتیجه چندان مطلوبی از آن دریافت نکردند. آنچه آمریکا اکنون برایش تلاش می‌کند، ایجاد یک همگونی و توازن در جبهه‌های نبرد علیه طالبان است. مساله این است که نیروهای محلی قدرت کافی برای مقابله با طالبان را دارند در حالی که ناتو در بخش‌هایی از افغانستان در مقابله با شبه‌نظامیان ناتوان است. در آمریکا بسیاری بر این باورند که جنگ فراموش شده افغانستان با حضور نیروهای محلی جان تازه‌ای خواهد گرفت و موفقیت‌های سریع‌تری را برای نیروهای ضدطالبان به‌وجود می‌آورد. این موفقیت‌ها می‌تواند روند بسیار کند پیشروی در افغانستان را دستخوش تغییر کند. این ایده در میان نیروهای خارجی هواداران بسیاری دارد و این مهم در آینده نه چندان دور به عنوان یک دستور کار برای جبهه جنگ افغانستان مبدل خواهد شود. نیروهای بریتانیایی اعلام کرده‌اند تا سال 2014 افغانستان را ترک می‌کنند. این مساله می‌تواند جایگاه نیروهای بومی در این کشور را ارتقا بخشد. نیروهای خارجی با واقعیتی در افغانستان رو‌به‌رو هستند که آن حقیقت «نفرت از طالبان» نام دارد. میزان حمایت از طالبان در بسیاری از بخش‌های افغانستان به مقدار زیادی کاهش یافته و افغان‌ها مانند سابق از طالبان پشتیبانی نمی‌کنند. باج‌گيران طالبان با شبیخون زدن به روستاها مردم را مجبور به ترک خانه‌های خود می‌کنند؛ این مساله نگرانی‌هایی را در میان مردم این کشور ایجاد کرده و میزان حمایت از طالبان در بخش‌های مانند مرجاه به مقدار زیادی کاهش یافته است. اقدامات اینچنین طالبان فرصتی را در اختيار نیروهای خارجی قرار داده تا از خشم افغان‌ها در مقابل شبه نظامیان نهایت استفاده را ببرند و با مسلح کردن این ناراضیان ضربه دیگری را به طالبان وارد کنند. مردم در بسیاری از بخش‌های افغانستان به این باور رسیده‌اند که برای مقابله با شبه نظامیان باید از خود دفاع کنند و نیروهای خارجی و دولتی از این فرصت ایجاد شده بسیار خرسند هستند. ژنرال پترائوس با حمایت کرزی توانست لایحه ایجاد ارتشی قدرتمند برای افغان را به تصویت برساند. این ارتش مجموعه‌ای خواهد بود از 130 هزار نیرو که یکصد هزار نیروی پلیس نیز از آنها پشتیبانی خواهند کرد. در مقابل این طرح، افرادی در آمریکا بر این باورند که نیروهای جدید توان جذب شدن در گروه‌های شبه‌نظامی را دارند و این مهم می‌تواند برای نیروهای خارجی بسیار خطرناک باشد اما در پنتاگون برخی می‌گویند این افراد تنها گروهی از پلیس‌های محلی خواهند بود که می‌توانند برای حفظ امنیت افغانستان بسیار مفید باشند. قرار نیست این سربازان به شبه‌نظامیان بپیوندند.جدول زمان‌بندی پترائوس برای نشان دادن موفقیت در افغانستان با سرعت زیادی در حال گذر است و این ژنرال فرصت زیادی برای نمایش پیروزی‌های سریع خود ندارد. حفاظت از امنیت اجلاس کابل می‌تواند برای پترائوس بسیار مفید باشد و او با این حرکت نشان خواهد داد توانایی برقراری امنیت را دارد. بحث‌های قبیله‌ای و حمایت‌های گروه‌های قومی در افغانستان از دیگر مشکلات ناتو در این کشور است. باراک اوباما اعلام کرده خواستار خروج از افغانستان است اما این خروج با توجه به نبود مرجعی برای کنترل اوضاع و وجود وابستگی‌های قومی بحران دیگری را در این کشور ایجاد خواهد کرد که حل آن نیازمند یک استراتژی تازه است.