پروانه حسین‌زاده:
نشست نقد و بررسی مجموعه تلویزیونی «طفلان مسلم» روز گذشته با حضور مجتبی یاسینی (نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده) و محمود جعفری، بازیگر این سریال و با حضور محمد تقی فهیم (منتقد) در انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان برگزار شد. مجتبی یاسینی نویسنده و کارگردان این مجموعه در آغاز و در پاسخ به این سؤال که انگیزه و دلیل ساخت این سریال چه بوده است گفت: قصه دوطفلان مسلم یک قصه تاریخی کهن و جانسوز است و از این منظر ساخت آن هم ریسک بزرگی بود اما به دلیل علاقه‌ای که به ساخت سریال‌های تاریخی دارم، کارگردانی این مجموعه را پذیرفتم. یاسینی موفقیت ساخت سریال را استفاده از تجربه‌های قبلی و محتاط بودن در نگارش متن دانست و گفت: من جزو اولین کسانی هستم که ساخت سریال‌های تاریخ صدر اسلام را شروع کردم و نخستین کارم را هم در این زمینه در سال 1364 با عنوان پیر وفا ساختم.
بعد از آن هم چندین سریال ساختم از جمله مجموعه «همراه آفتاب» در سال 80 و پس از هفت سال هم «دو طفلان مسلم» را کارگردانی کردم. محمود جعفری بازیگر نقش مشکور هم با احساس رضايت از همکاری با یاسینی گفت: من شخصیت آقای یاسینی را دوست دارم و در دوطفلان مسلم هم سعادت همکاری با ایشان را داشتم، نقش مشکور را خود ایشان به من پیشنهاد دادند و پس از مطالعه، این شخصیت را بسیار پسندیدم و پیشنهادشان را قبول کردم.
در ادامه محمدتقی فهیم در نقد این سریال از یاسینی پرسید؛ چرا جنبه‌هایی را اضافه کردید تا سریال را جذاب جلوه دهید، این قصه نیازمند به تحریف نیست چون خود قصه حساسیت‌هایی داشت که مخاطب را جلب کند، دلیل این کار چه بود؟ كه وي در پاسخ به این سؤال گفت: دید من نسبت به دو طفلان مسلم این بود که چه چیز موجب می‌شود این دو کودک با وجود این همه آزار باز هم تحمل می‌کنند، اما واقعیت این است که آنها پایبند به جد خود بودند و من در به تصویر کشیدن شخصیت دوطفلان مسلم تلاشم بر این بود که دید مخاطب، دید ترحم‌آمیزی نباشد بلکه نگاهی که به آنها می‌شود همراه با غرور و مقاومت باشد و در فیلمنامه هم شخصیت دو کودک را به گونه‌ای به نگارش در آوردم که ترحم برانگیز جلوه نکند. یاسینی نویسنده و کارگردان این سریال، دوطفلان مسلم را همانند آتش زیرخاکستر دانست و گفت: حضور بچه‌ها در کوفه یک نوع قیام به پا کرد و حضور آنها برای همه اهمیت بسیاری داشت، برای همین هم انتهای سریال را به مختار ختم کردم چون می‌خواستم بگویم مسیر قصه فقط عذاب‌های بچه‌ها نبود بلکه کشته شدن عبیدالله به دست مختار بود. مجتبی یاسینی در پاسخ به این سؤال که بحث‌های حاشیه‌ای در سریال بیشتر دیده می‌شد تا شخصیت دوطفلان، گفت: اگر منظور از بحث‌های حاشیه‌ای عشق بین سلافه و فولی بود باید بگویم این عشق، عشق آسمانی و زمینی‌‌ای بود که آخر به شهادت ختم شد و من هم سعی کردم شخصیت طفلان را به بهترین شکل به تصویر بكشم و هدفم را کوچک کردن آنها نگذاشتم بلکه کودکان را با وجود سن کم طوري به تصویر کشیدم که نماد مقاومت و ایثارگری باشند.
به نظر من در این سریال به صورت یکسان به شخصیت‌ها پرداخته شده بود.
یاسینی مخاطبان این سریال را تمامی گروه‌های سنی دانست و خاطر نشان کرد: با وجود اینکه این سریال برای گروه سنی خاصی ساخته نشده بود اما در نهایت در بخش برنامه‌های کودک آرشیو شد. جعفری هم درباره شخصیت مشکور گفت: مشکور یکی از نقش‌هایی بود که دیالوگ‌های خوبی داشت و از نخستین نقش‌هایی بود که خیلی زود متحول شد و با وجود داشتن ظاهری خشن، قلبی مهربان داشت.
یاسینی شکنجه‌های کنیز قاضی شریح را جزو مستندات تاریخی ندانست و گفت: در تمامی قصه‌های تاریخی نمی‌توان براساس همان رویداد پیش رفت و برای جذابیت سریال باید از تحریفاتی کوچک استفاده کرد ولی نه برای اینکه مخاطب آزار ببیند بلکه برای اینکه مخاطب قصه را دنبال کند. محمود جعفری آگاهی یاسینی را در نگارش قصه موثر دانست و معتقد بود او دو طفلان را که جزو نوادگان پیامبر هستند زیر سوال نبرده و توانسته در تصویر این را بیان کند که خاندان پیامبر تحمل رنج‌ها را دارند. یاسینی یادآور شد که هر نویسنده‌ای باید در رسیدن به اهدافش در ساخت سریال تاریخی وفادار به اصل قصه بماند.