چاه هوايي چلسي

اولیورکی

بازی من‌یو و چلسی یک تماشاگر ویژه داشت؛ ژوزه مورینیو بعد از مدت‌ها پا به جزیره گذاشت و از روی صندلی جایگاه ویژه، دیدار تیم سابقش در اولدترافورد را تماشا کرد. حضور او در جایگاه سنگینی خاصی به این نبرد بخشیده بود. وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد، دور تا دور او را در اولدترافورد گرفتند، اما مورینیو نمی‌خواست جشن پیروزی شاگردان فرگوسن را ببیند. پرنس سابق چلسی تنها حضورش برای این بود که بفهمد شاگردان او پس از دوری 16 ماهه‌اش چه احساسی دارند.

به هر حال مورینیو همان شبانه منچستر را به مقصد میلان ترک می‌کند و تنها دلیل آن مشغله فراوانی است که برایش به وجود آمده، ولی در همان مدت کوتاهی که در ورزشگاه حضور دارد با آن شخصیت خاص، نوع رفتار منحصر به فرد، هوش و زکاوتی که از خودش نشان می‌دهد، ناخودآگاه این احساس را به وجود می‌آورد که او بازگشته تا دوباره علف‌های هرز باغ را هرس کند، او بازگشته تا خرابی‌ها را تعمیر کند، اما آیا واقعا اینگونه به نظر می‌رسد؟

اگر بعدازظهر يكشنبه برای من‌یو ساعات هیجان‌انگیزی بود تنها به دلیل این است که آنها از موقعیت‌شان استفاده کردند تا با هر جان کندنی که شده خودشان را به بالای جدول برسانند. اگر آنها بتوانند ویگان اتلتیک را چهارشنبه شکست دهند و بعد بولتون را نیز در روز شنبه از پیش رو بردارند، خیلی راحت بالای سر چلسی قرار می‌گیرند. هر سه گلی که چلسی از منچستر پذیرفت خیلی هم بد نبود! ویدیچ اولی را با ضربه سر به تور چلسی کوبيد و بعد از آن وین رونی یک توپ «مرده» را تبدیل به گل کرد و در آخر نیز برباتف از همان نقطه تیر خلاص را زد و جالب اینجاست که چلسی در سه بازی گذشته خودش نیز از همین منطقه 5 گل دریافت کرده بود. چلسی در حال حاضر در شرایط مناسبی قرار ندارد، سه پیروزی در مجموعه 11 دیدار آمار جالب توجهی برای آنها نیست و به نظر می‌رسد چلسی احتیاج به ایده و روشي تازه دارد تا از کورس رقابت‌ها جا نماند. اگر به دیدار يكشنبه نگاهی بیندازید، می‌بینید منچستریونایتد نیز تا به امروز اینقدر فوق‌العاده ظاهر نشده بود. در این دیدار دفاع چلسی خیلی پراشتباه ظاهر شد و نتوانست زیر فشارهای من‌یو دوام بیاورد و سرانجام در نیمه اول تسلیم شد تا با شکست یک برصفر به رختکن برود. اما باز هم اسکولاری فکری به حال خط دفاعی بیمارش نکرد تا دوباره شاگردان فرگوسن بازی را در دست بگیرند تا گل‌های بعدی، تیم اسکولاری را له کند. در این میان جان‌تری دقیقا مانند شب لیگ قهرمانان که پنالتی را به بیرون زد، دستپاچه و پراشتباه ظاهر شد، گویی او برای اولین‌بار است که پا به اولدترافورد می‌گذارد. اما تنها نمی‌توان به خط دفاعی این تیم خرده گرفت زیرا تعویض‌های مرد پرتغالی نه‌تنها جواب مثبت نداد بلکه سبب شد تا کارش یکسره شود. تعویض دکو و جانشین کردن آنلکا به جای او فضای بیشتری را در اختیار هافبک‌های دونده من‌یو قرار داد و جالب اینجاست که خودش نیز به این مساله اعتراف کرده که اگر قرار باشد بازی را یک بر صفر ببازم، حتما یک نفر به خط هافبک اضافه می‌کنم تا اوضاع بدتر نشود، اما او بر خلاف عقیده‌اش عمل می‌کند و با کاستن یک هافبک بازیساز عملا جریان را به دست حریف می‌سپارد.

اسکولاری بعد از بازی می‌گوید: همه چیز را به خوبی می‌دانم، ولی به این تعویض احتیاج داشتم! اگر به نوع رفتار اسکولاری در این فصل نگاهی کنیم، می‌بینیم که او بازیکنان زیادی را جابه‌جا کرده و هنوز به ترکیب ثابتش نرسیده است.

منبع: Times

ترجمه: حسین جوادی