امیرمنصور رنجبرنیا:
هواداران چلسی 11 ژانویه 2009 را فراموش نخواهند کرد؛ دقیقه 45 نمانیا ویدیچ، 63 وین رونی، 87 دیمیتار برباتف و برباد رفتن رویای قهرمانی آبی‌ها در تئاتر رویاها... اکنون سرالکس فرگوسن، فیل بزرگ رامغلوب کرده و فقط به لیورپول نگاه می‌کند. آیا نوبت بعدی «بنیتس» است؟
درست قبل از بازی، «اسکولاری» مردی بود که می‌خواست با پیروزی بر یونایتد، مشکلات تیمش را حل کند. در یک اقدام کودکانه در برابر ارباب رسانه اعلام کرد که اگر منچستر را ببرند، قهرمان خواهند بود، اما مشخص نکرد که در صورت باخت چه حادثه‌ای در انتظارشان است؟ به نظر می‌رسد با این اظهارنظر ناپخته روحیه تیمش را به حداقل رساند. حالا با این باخت سنگین انگیزه‌سازی چگونه انجام می‌شود؟ سوالی که فیل بزرگ الان باید پاسخ دهد! مردی که می‌خواست خاطره باخت فصل گذشته «آورام گرانت» را از اذهان پاک کند، حالا باید چه کند؟ او باید با گروهی از بازیکنان کار کند که توسط «ژوزه مورینیو» گردآوری شدند و همگی عاشق او بودند ولی سخت است که عشق را با کسی دیگر تقسیم کرد! باید اعتراف کرد که مورینیو با خروج از چلسی روح جنگجویی را هم با خود برد. درست در همین مقطع از فصل گذشته، چلسی گرانت که هنوز پیرو مورینیو بود، امتیازات بیشتری کسب کرده بود و وضعیت بهتری داشت. همچنین بازی با بزرگان جزیره را با نتایج نسبتا خوبی پشت سر گذاشته بود. اسکولاری با کسب قهرمانی جام جهانی 2002 همراه با برزیل و مربیگری موفق در پرتغال راهی انگلستان شد. ولی همین مزایا شاید نقطه ضعفی برایش محسوب شود، چرا که هفت سال مربیگری تیم‌های ملی برزیل و پرتغال و بکار بردن همان تاکتیک‌ها و عادات در چلسی، جوابگوی رقابت‌های باشگاهی آن هم در بالاترین سطح نیست و این موضوع تاکنون به خوبی ثابت شده است. دست و پازدن چلسی در بازی رفت مقابل لیورپول در «استمفورد بریج» و متعاقب آن باخت در برابر بندرنشینان «یورکشایر» نشان از فضای باز پشت دفاع چلسی در هنگام حمله داشت و اصرار بیهوده اسکولاری بر سیستم 1-4-1-4 و بازگشت ناقص به 2-4-4 با توجه به بازیکنانی که در اختیار داشت، بی تجربگی کامل فیل بزرگ با تجربه(!) را عیان کرد. اشتباه تاکتیکی دیگر اسکولاری که در بازی یکشنبه هم تکرار شد و خودخواهی او را نمایش داد، استفاده از «دروگبا» یا «آنلکا» به صورت انفرادی در نوک حمله است، چه بسا که اگر سیستم بازی چلسی به 2-4-4 تغییر کند و هر دو مهاجم طراز اول آبی‌ها در کنار هم بازی کنند، قدرت خط آتش تیم چند برابر خواهد شد، کاری که «گواردیولا» در بارسلونا توسط «تیری آنری» و «اتوئو» انجام می‌دهد و بسیار موفق است. البته مشکل بزرگ دیگر اسکولاری نیمکت ذخیره تقریبا خالی چلسی است که در برابر رقبایی مثل یونایتد و حتی لیورپول ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. کارنامه فیل بزرگ در برابر سه رقیب دیگر لیگ برتر هم چندان جای دفاع ندارد، گرفتن یک امتیاز از منچستریونایتد و آرسنال و باخت به لیورپول که همگی در ورزشگاه خانگی اتفاق افتاده، خبر از سقوط چلسی دارد! نتیجه نگرفتن در برابر رقیبان اصلی فقط در چلسی همراه اسکولاری نبوده است بلکه دیربازی است که فیل نه چندان بزرگ (!) اینگونه در بازی‌های حساس قافیه را می‌بازد؛ شکست پرتغال در فینال یورو 2004، باخت به فرانسه در نیمه نهایی جام جهانی و شکست از آلمان در مرحله یک چهارم نهایی جام ملت‌های اروپا 2008.
باید صادقانه بگوییم تیم آورام گرانت در مقایسه با چلسی اسکولاری در فصل گذشته تا ماه مارس خوب نتیجه گرفت و فقط در هفت بازی پایانی لیگ برتر کم امید ظاهر شد ولی چلسی، امروز فقط با یک معجزه می‌تواند قهرمان شود. به هر حال باخت سنگین چلسی برابر منچستریونایتد برآیند افکار و اشتباهات اسکولاری است که در طول فصل جاری، زیر تعداد گل‌های زده بالا و گل‌های خورده ناچیز پنهان ماند و بناگاه با سه گل در «اولدترافورد» بر همگان آشکار شد. شب تلخی برای آبی‌های لندن که فیل نه چندان بزرگشان را شکار فرگوسن بزرگ دیدند.