9 سال از اشغال افغانستان می‌گذرد و راهبرد‌های نیروهای خارجی در این کشور با شکست مواجه شده است. عدم مشارکت کشورهای منطقه در پروژه افغانستان و نادیده گرفتن خواست ملت افغان عوامل اصلی این شکست شمرده می‌شوند. بحث کمک‌های خارجی برای بازسازی افغانستان بار دیگر در حالی مطرح می‌شود که کشورهای متجاوز با مشکلات مالی فراوانی روبه‌رو هستند و اعضای اروپایی ناتو همانند گذشته به افغانستان نگاه نمی‌کنند و افکار عمومی در کشورهای متجاوز خواستار بازگشت به خانه سربازان از این جنگ فراموش شده هستند. کنفرانس سه‌شنبه وزرای خارجه کشورهای همسایه و حاضر در جنگ افغانستان در کابل،
بر خلاف آنچه تصور می‌شد محلی برای تقابل 2 دیدگاه متضاد شد. بسیاری بر این باور بودند نیروهای خارجی با تعیین جدول زمانبندی به خروج از این کشور تسریع خواهند بخشد اما آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو در کابل اعلام کرد نیروهای بین‌المللی پس از واگذاری مسؤولیت کنترل امنیت افغانستان به ارتش و پلیس بازهم در این کشور خواهند ماند. راسموسن در حضور نمایندگان بیش از 70 کشور وام دهنده و سازمان‌های بین‌المللی که در کنفرانس کابل برای مذاکره درباره آینده افغانستان گردهم آمده‌اند، گفت انتقال مسؤولیت‌ها بر مبنای بررسی موقعیت سیاسی و امنیتی افغانستان و به صورت تدریجی صورت خواهد گرفت تا برای همیشه نیروهای افغان کنترل اداره کشورشان را به دست گیرند و این انتقال قدرت برگشت‌ناپذیر باشد. دبیرکل ناتو گفت: نیروهای بین‌المللی پس از اتمام مراحل انتقال قدرت از افغانستان خارج نخواهند شد و تنها به عنوان حامی در این کشور باقی خواهند ماند. به گزارش خبرگزاری فرانسه از کابل و براساس سند مقدماتی کنفرانس بین‌المللی کابل که در هفدهم جولای برای این خبرگزاری ارسال شد، جامعه بین‌المللی از اصل افزایش قدرت ارتش و پلیس افغانستان حمایت می‌کند تا خود این نیروها بتوانند تا پایان سال 2014 در سراسر این کشور جایگزین نیروهای بین‌المللی شوند. در این سند مقدماتی مشخص نیست آیا در زمینه عقب نشینی نیروهای خارجی در سال2014 نیز پیش‌بینی صورت گرفته است یا خیر. باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا جولای 2011 را به عنوان تاریخ آغاز عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان تعیین کرده است. دیوید کامرون، نخست‌وزیر انگلیس که کشورش پس از آمریکا دومین گروه نیروهای کمکی را به افغانستان اعزام کرد، ابراز امیدواری کرد نیروهای انگلیسی تا قبل از انتخابات آینده انگلیس در سال 2015 به کشورشان بازگردند اما به نظر نمی‌رسد این پروسه بتواند با موفقیت به پایان برسد. تجارت مواد مخدر به عنوان پر سود‌ترین معامله غیرقانونی در جهان نیز از دیگر علل پس پرده تعویق در خروج از افغانستان بوده و آنطور که آمار‌ها نشان می‌دهد این تجارت طی 9 سال حضور نیروهای خارجی چندین برابر شده است. تنها در سال 2009 میلادی 14 تن هروئین در افغانستان تولید شده که سوداگران خارجی بر هر گرم آن 100 دلار سود می‌کنند. سالانه 3 هزار و 500 تن مواد مخدر تولید شده در افغانستان وارد بازار‌های جهانی می‌شوند و نیروهای خارجی، دولت افغانستان را متهم به دست داشتن در این معامله پر سود می‌کنند.
این در حالی است که عبور محموله‌های مواد مخدر با حمایت پنهان نیروهای خارجی بویژه آمریکایی و بریتانیایی امری است که نمی‌توان آن را پنهان کرد. نیروهای خارجی با بهانه مقابله با القاعده و طالبان وارد افغانستان شده‌اند در حالی که اکنون زمزمه‌هایی درباره گفت‌وگو با طالبان به گوش می‌رسد. هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا در کنفرانس کابل اظهار داشت: اتحاد با طالبان باید تنها با شبه نظامیانی صورت بگیرد که آماده صلح و تقبیح خشونت و القاعده هستند و مایلند به قانون اساسی افغانستان و قوانین کشور بویژه حقوق زنان احترام بگذارند.این سخنان کلینتون در حالی است که نیروهای خارجی با مشکلات گسترده‌ای از جمله خودکشی و فرار از جبهه‌های جنگ روبه‌رو هستند. حامد کرزی، رئیس‌جمهور افغانستان نیز در کنفرانس کابل تعهد خود را نسبت به برعهده گرفتن مسؤولیت‌های امنیتی از سوی ارتش و پلیس افغانستان در سراسر کشور تا سال 2014 تکرار کرد و از شرکای بین‌المللی افغانستان خواست که پول‌های کمکی خود را صرف اولویت‌های افغانستان بکنند نه پروژه‌های کوتاه مدت. کرزی گفت: من نسبت به این موضوع که نیروهای امنیت ملی افغان تا سال 2014 مسؤول تمام عملیات‌های نظامی و اجرای قانون در سراسر کشور باشند، مصمم هستم. این در حالی است که بی‌اعتمادی به دولت کرزی به جهت فساد مالی در میان حامیان مالی دولت، چالشی است که وی طی سال‌های گذشته نتوانسته است تدبیری برای آن بیندیشد. آنچه مسلم است اینکه خروج اشغالگران می‌تواند یکی از گره‌های افغانستان را بازکند اما حضور ماشین نظامی غرب در این کشور طی سال‌های گذشته خساراتی را به افغانستان وارد کرده است که حل و فصل آن نیاز به یک وفاق ملی دارد.