آخر هفته گذشته «دیه‌گو آرماندو مارادونا»، اسطوره و سرمربی تیم ملی آرژانتین در دور جدیدی از سفرهای شبه دیپلماتیکش در قلمروی دشمنان قسم خورده آمریکا راهی کاراکاس پایتخت ونزوئلا شد. بهانه این سفر ظاهرا دیدار تازه کردن مارادونا با دوست جدیدش «هوگو چاوز»، رئیس‌جمهور چپگرای ونزوئلا و البته شرکت در جشن فارغ‌التحصیلی نخستین دانشجویان دانشگاه ورزش ونزوئلا در شهر سان کارلوس در غرب این کشور یعنی در چند قدمی مرزهای کلمبیا بود.
اتفاقا محتوای سفر ال دیه‌گو به زادگاه آزادیبخش بزرگ آمریکای لاتین «سیمون بولیوار» چه در ظاهر و چه در باطن به شکل عجیبی با موضوعی به نام «کلمبیا» گره خورد.
«هوگو چاوز» زرنگ در اوج روابط خصمانه کشورش با دولت آمریکایی کلمبیا از حضور چهره‌ای محبوب مثل مارادونا در کاخ ریاست‌جمهوری ونزوئلا نهایت استفاده را برد و در حضور او مقابل دوربین‌های پخش زنده تلویزیونی پیام سیاسی قهرآمیزی را البته از موضع مثبت برای طرف کلمبیایی ارسال کرد و با این کار 2 دولت قدیم و جدید کلمبیا را به قول شطرنج‌بازها در پیشگاه افکار عمومی جوامع لاتین آچمز کرد.
در حالی که ونزوئلا توسط کلمبیایی‌ها به حمایت از چریک‌های شورشی و ضدآمریکایی «فارک» متهم می‌شود، چاوز هم در حضور مارادونا، کلمبیایی‌ها را تهدید به بستن کامل مرزهای ونزوئلا کرد که این می‌تواند به معنای قطع ارتباط کلمبیا با نزدیک‌ترین بندر بین‌المللی در ونزوئلا باشد.
از طرف دیگر مارادونا هم که در اصل برای تاسیس یک آکادمی پرورش بازیکنان فوتبال به نام خود به ونزوئلا رفته بود برای آنکه ثابت کند در رفاقت کم نمی‌گذارد کاملا با موضع چاوز هماهنگ شد و در این مخاصمه سیاسی طرف ونزوئلایی‌ها را گرفت.
سرمربی ماجراجوی آرژانتین در همان کنفرانس خبری پس از چاوز پشت تریبون قرار گرفت و از دوست سیاستمدار خود پرسشی معنادار کرد که نوعی کسب تکلیف سیاسی از رهبر چپ‌های لاتین محسوب می‌شد: «آقای رئیس‌جمهور، آیا خوآن مانوئل سانتوس همان راه آلبارو اوریبه را نمی‌رود؟» این پرسش بموقع مارادونا که موجب شد چاوز آن را با لفظ «روزنامه‌نگاری» ستایش کند در واقع اشاره به خط مشی رئیس‌جمهور تازه انتخاب شده کلمبیا «سانتوس» داشت که به عنوان وزیر دفاع دولت قبلی به ریاست «اوریبه» ارتباطات نزدیکی با ایالات متحده دارد.
البته چاوز هم در پاسخ به مارادونا سخنی از اعتماد نسبی خود به سانتوس راند. مارادونا هم در ادامه سخنرانی‌اش سعی کرد حساب محبوبیت خود بین مردم کلمبیا را داشته باشد و گفت: «مردم کلمبیا را نباید سرزنش کرد. آنها مقصر رفتار دولت نیستند».
در آخر او به تمجید از میزبان خود پرداخت؛ مردی که در کاخ «میرافلورس» پذیرای اسطوره محبوب جهان فوتبال بود توسط مارادونا «رهبر سوسیالیسم در قرن بیست و یکم» لقب گرفت: «او برای مردم می‌جنگد و برای کشورش و برای آرمان‌هایش. من افتخار می‌کنم که تا پای مرگ با او باشم و بشنوم که او چگونه به دفاع از آرمان‌هایش می‌پردازد. فکر می‌کنم او آدم جذابی است و به همین خاطر ستایشش می‌کنم».