در 1241 نخســتین راه‌آهن زیر زمینی دنیا در متروپولیتن لندن افتتاح شد. طول مسیر این قطار حدود 6 کیلومتر بود که آن را در مدت 33 دقیقه طی می‌کرد و در این فاصله شش ایستگاه داشت. در ساعت 6 صبح شش لکوموتیو بخار هر کدام با 4 واگن با فاصله‌های 15 دقیقه‌ای به راه می‌افتادند و در مجموع 120 سفر درون شهری در هر دو جهت رفت و برگشت انجام می‌شد. به این ترتیب نزدیک 30 هزار نفر جابه جا می‌شدند. پیشنهاد این طرح را نخستين‌بار فردی به نام چارلز پیسرسون داده بود تا از ترافیک و ازدحام لندن کم کند. شرکت راه‌آهن متروپولیتن در 1232 افتتاح شد اما نخستين تونل مربوط به این کار، 6 سال بعد حفر شد. این تونل به روش کندن و پوشاندن ساخته شد. یعنی ابتدا چاله‌ای به عمق مورد نیاز کنده می‌شد و بعد روی آن را می‌پوشاندند و سطح جدیدی می‌ساختند.
رادار ماه؛ 21 دی
در 1325 سیگنال‌های راداری بازتاب شده از سطح ماه دریافت شدند. گروهی به نام پروژه دیانا در ارتش آمریکا این سیگنال‌های رادیویی را به سمت ماه فرستاده و توانسته بودند بازتاب آنها را 4/2 ثانیه بعد دریافت کنند. به این ترتیب معلوم شد که امواج رادیویی می‌توانند از جو زمین عبور و به آن نفوذ کنند. این پروژه را یک ستاره‌شناس آماتور به نام جان دو ویت رهبری می‌کرد. ایده این کار را اولین بار خود او مطرح کرده بود اما در تلاش‌های اولیه‌اش ناموفق مانده بود. چند سال بعد طی جنگ جهانی دوم او توانسته بود رادار خود را تقویت و تجهیز کند. البته این کار برای هدایت بهتر خمپاره‌ها انجام شده بود اما به هر حال او توانست از این فرصت استفاده کند و راداری بسازد که سیگنال‌هایش به ماه برسد.
راه‌اندازی آزمایشی تلویزیون؛ 22 دی
در 1307 سه دستگاه تلویزیون خانگی به وسیله دو شرکت RCA و GE در نیویورک راه‌اندازی شدند. مخترع آمریکایی، الکساندرسون، توانست اولین تصویرها را باگیرنده‌های تلویزیون خانگی دریافت کند. این تصویرها که بسیار ضعیف و ناپایدار بودند در اندازه 5/1اینچ نشان داده می‌شدند. تصویر با 48 خط در 16 فریم بر ثانیه و صدا از طریق ایستگاه رادیویی WGY منتقل می‌شدند. این دستگاه‌های گیرنده در خانه الکساندرسون و دو عضو دیگر شرکت کار گذاشته شده بودند. چند ماه بعد تقریبا در اوایل تابستان، اولین ایستگاه تلویزیونی WGY پخش مرتب برنامه‌های تلویزیونی را در روزهای سه‌شنبه،پنجشنبه و جمعه هر هفته از ساعت 1:30 تا 3:30 عصر آغاز کرد. تلویزیون‌های خانگی را شرکت جنرال الکتریک ساخته و بین مردم پخش کرده بود.
مرگ گودل؛23 دی
کرت گودل،ریاضیدان، منطقدان و نویسنده اثبات گودل، در 1357 در سن 72 سالگی از دنيا رفت. او اصلیت اتریشی داشت و در آمریکا زندگی می‌کرد. مهم‌ترین کار او اثبات نظریه ناتماميت است. او نتایج بنیادینی درباره سیستم‌های اصل موضوعی به دست آورد که نشان می‌داد در هر دستگاه ریاضی اصل موضوعی، قضایایی هست که نمی‌توان آنها را اثبات کرد و نمی‌توان غلط بودن‌شان را هم ثابت کرد.او نشان داد که به طور خاص، سازگاری اصول موضوعه با هم را نمی‌توان اثبات کرد. به این ترتیب او به یک تلاش صد ساله برای ایجاد سیستم اصل موضوعی که تمام ریاضیات را در بربگیرد، خاتمه داد. قبل از آن ریاضیدانان فکر می‌کردند که با سیستم اصل موضوعی می‌توان تمام ریاضیات را ساخت و دیگر تنها کار باقیمانده این است که تمام نتایج ممکن را بر اساس اصول موضوعه بنویسند تا تمام ریاضیات عالم ساخته شود.
ساخت آسانسور؛ 24 دی
در 1240 گواهی اختراع آسانسوری که امنیت آن تضمین شده باشد به نام الیشا اوتیس در نیویورک صادر شد. نکته‌ای که اختراع او را از قبلی‌ها متمایز می‌کرد این بود که در مدلی که او طراحی کرده بود یک مکانیزم جلوگیری از سقوط برای مواقعی که طناب بالابر پاره می‌شود پیش‌بینی شده بود. سیستم او توانست اعتماد عمومی را جلب کند و او کارخانه‌ای برای ساخت این آسانسورها تاسیس کرد. اولین آسانسوری که برای استفاده عمومی ساخته شد با موتور بخار کار می‌کرد و ساخت برادران اوتیس بود.
افتتاح موزه بریتانیا؛ 26 دی
در 1138 موزه بریتانیا (بریتیش میوزیم)، در لندن افتتاح شد. این قدیمی‌ترین موزه عمومی ملی دنیا بود که به روی گرو‌ه‌های بازدیدکننده به همراه یک راهنما باز شده بود. 6 سال قبل از آن، این موزه با مصوبه پارلمان انگلستان و فرمان پادشاه برای نگه‌داری مجموعه سرهانس اسلون تاسیس شده بود. او در مدت عمر خود 71000 شئ تاریخی و عتیقه جمع‌آوری کرده بود و می‌خواست بعد از مرگش این اشیا در اختیار عموم قرار بگیرد. البته او در عوض برای وارثان خود مبلغ 20 هزار پوند درخواست کرده بود. ساختمان فعلی موزه متعلق به اوایل قرن 19 است. بخش مربوط به تاریخ طبیعی آن در سال 1260 به آنجا منتقل شده و آزمایشگاه آن برای مطالعات علمی روی اشیای تاریخی در سال1300 ساخته شده است.