لانس آرمسترانگ که حالا با جدیت هرچه بیشتر برای رسیدن به توردوفرانس رکاب می‌زند دیروز سرانجام در نخستین اظهارنظر رسمی درباره سطح آمادگی‌اش، خود را در بهترین شرایط بدنی از زمان خداحافظی با دوچرخه‌سواری (2005) تا سلام دیگر باره امروزش توصیف کرد. با این وجود رکابزن آمریکایی معتقد است فعلا شانس چندانی برای خود در تورنمنت هفته آینده آدلاید استرالیا قائل نیست. این تورنمنت نخستین محک جدی او، سه سال و نیم پس از هفتمین قهرمانی پیاپی‌اش در دور فرانسه بود که با خداحافظی‌اش کامل شد اما حالا این تگزاسی 37 ساله در جاده‌های جنوب استرالیا تنها هدف آمادگی را دنبال می‌کند و تا روزی که بزرگ‌ترین تورنمنت دوچرخه‌سواری تاریخ در ماه جولای (حدود 5 ماه دیگر) کلید بخورد در هیچ مسیر دیگری به دنبال عنوان نخواهد بود: اگر از آماده‌سازی ماه‌های نوامبر، دسامبر و ژانویه بپرسید به شما خواهم گفت که در این ماه‌ها خیلی بیشتر از گذشته آمادگی‌ام را به دست آوردم، حتی نسبت به زمانی که تور (فرانسه) را فتح می‌کردم اما تا زمانی که یک رقابت حقیقی را آغاز نکرده باشی نمی‌توان درباره رسیدن به آمادگی لازم برای تورنمنتی که حتی از این تور (استرالیا) هم بزرگ‌تر است صحبت کرد. فکر می‌کنم از واقع‌نگری به دور باشد که در اینجا به دنبال پیروزی باشم بویژه اگر به فاتحان قبلی چنین تورنمنتی نگاه کنید. بارها سرنوشت این رویداد به آخرین کورس یا مزیت زمانی کشیده شده است. این مسیرها شاید برای یک رکابزن سرعتی مناسب‌تر باشد یا برای یک ابر رکابزن که در حال حاضر هم فوق‌العاده آماده باشد ولی اگر من فکر کنم که هم‌اکنون از یکی از این دو ویژگی بهره می‌برم، احتمالا اولین کسی خواهم بود که از رقابت کنار خواهم کشید. او یک توصیه حرفه‌ای هم برای رکابزن‌های تازه‌کار دارد: من امروز به یکی از جوان‌ها گفتم که وقتی تنها یکی از 200 شروع کننده مسابقه هستی، شرایط واقعا دشوار است چون احتمال دارد 199 مرد دیگر روز تو را به تو دیکته کنند. در چنین مسابقه‌ای فقط شرایط فیزیکی مطرح نیست بلکه باید در نظر گرفت که چگونه 200 رقیب از جاده سرازیر می‌شوند و در پیچ‌های خطرناک در سرعت 40 تا 50 مایل در ساعت چطور کنار می‌آیند. برای آرمسترانگ که 12 سال پیش بر سرطان فائق آمد و بعد هفت توردوفرانس متوالی را فتح کرد مبارزه با شرایط بدنی یک مبارزه قدیمی اما شیرین و دوست‌داشتنی است. او هفته پیش اعلام کرد که قطعا در دور فرانسه شرکت خواهد کرد اما پیش از آن باید در «جیرو ایتالیا» خود را به طور جدی محک بزند. برگزارکنندگان دور فرانسه 2009 از سازمان ورزشی آمائوری (ASO) نیز بازگشت لانس را دلگرم کننده دانسته‌اند اما هنوز سوالاتی جدی از سوی رسانه‌ها و هواداران وجود دارد که آیا این رکابزن 37 ساله از پس چنین آزمون دشواری برخواهد آمد یا نه. من داوطلبانه بازگشته‌ام و فقط به خاطر عشق به دوچرخه‌سواری. اما آیا عشق به رکابزنی به تنهایی عاملی برای هشتمین فتح بزرگ لانس خواهد بود؟ فرانسوی‌ها در سال 2005 قول دادند که به پاس اقتدار مرد آمریکایی لقب توردولانس را روی بزرگ‌ترین تورنمنت ورزش کشورشان بگذارند اما پس از رسوایی دوپینگ، این نامگذاری افتخاری به تعویق افتاد. آیا آرمسترانگ این بار عنوان توردولانس را روی تابلوی خط پایان تورنمنت و زیر طاق پیروزی پاریس نقش خواهد کرد؟