چندی است رمان‌نویسی در ایران مورد بحث و بررسی کارشناسان ادبی قرار گرفته است و از این میان رسانه‌ها به فراخور جریان رسانه‌ای خود در موافقت یا مخالفت موفقیت رمان‌نویسی در ایران یادداشت‌ها و مصاحبه‌هایی منتشر می‌کنند. خبرگزاری فارس در سلسله گفت‌وگوهایی به این مساله پرداخته و روز گذشته رضا امیرخانی، با نوشتن یادداشتی جریان رمان‌نویسی معاصر را مورد نقد قرار داده است. در زیر بخش‌هايي از اين يادداشت را می‌خوانید.
رمان‌نويس رمان مي‌نويسد براي رئيس اداره شخم آق‌قلا و جايزه هم تخم باقلا مي‌گيرد، بعد مي‌گويد چرا به من نوبل نداده‌اند و چرا مردم كار مرا نمي‌خوانند و چرا سطح مطالعه پايين است و چرا... به اين مي‌گويند رمان‌نويس مشرك! تو براي رئيس اداره شخم و تخم نوشته‌اي، كارت را هم سلف‌فروشي كرده‌اي و مزدت را هم پيش‌پيش گرفته‌اي، ديگر شريك مي‌خواهي براي چه؟! حالا به جاي رئيس اداره شخم، هر نهاد مزاحم ادبيات ديگري را جا‌يگزين كن. دولتي و انقلابي و ضدانقلابي و... رمان‌نويس مي‌نويسد براي چهار تا منتقد. چهار تا منتقد هم 40 نقد برايش مي‌نويسند در 400 رسانه. ديگر از كسي طلبي ندارد كه! مي‌نويسد براي محفل 50 نفره روشنفكري. تيراژ كتابش هم دست بالا مي‌شود 500تا! يعني هر كدام از اعضا 10 كتاب را هم هديه مي‌دهند به رفقا. 500 نسخه فروش يعني 10 برابر آرزو. مي‌نويسد براي جريان ضدانقلابي. توي چهارتا رسانه گردن‌كلفت آن‌طرف آب هم ازش تعريف و تمجيد مي‌كنند ديگر. مي‌نويسد براي جوايز ارشاد. معلوم مي‌شود براي گرفتن جايزه بايد به ما هم فحش داد! جريان غالب رمان‌نويسي در كشور ما همچه جرياني است؛ گلخانه‌اي و انكيباتوري و در حد مبتذل كلمه، آماتوري. جوايز، دولتي و غيردولتي، انقلابي و ضدانقلابي، روي همچه جرياني سوار مي‌شود. مسؤولان فرهنگي در همچه جرياني سياست‌گذاري مي‌كنند. و متأسفانه نويسند‌گان هم در چنبره مبتذل همچه جرياني گرفتار مي‌شوند. رمان‌نويسي كه براي مردم، زمان و ادبيات بنويسد، در اين سه شريكي نمي‌خواهد.
نه گرفتار نگاه مسؤول اداره شخم است، نه پريشان نگاه رسانه بيگانه. فارغ از جريان گلخانه‌اي وضع رمان و رمان‌خواني در ايران شبيه هست به بسياري جوامع ديگر. هيچ رمان خوبي نيست كه خوانده نشود و مردم آن را تشويق نكنند. جريان گلخانه‌اي البته چيزهاي ديگري خواهد گفت، كتاب‌هاي ديگري را براي جوايز انتخاب خواهد كرد و از پول پيرزن فقير «بشاگردي»، كتب منتسب به جريان خود را براي كتابخانه‌هاي عمومي خواهد خريد! تا باد چنين مبادا !