حسین جوادی
وقتی با خبر انتقال اسطوره شماره 7 روی خروجی اکثر خبرگزاری‌های اسپانیایی مواجه می‌شویم، ناخودآگاه چرايی بزرگی فضای ذهنمان را پر می‌کند. واقعاً چگونه می‌شود رائول، سمبل تعصب رئال مادرید جاده سانتیاگو برنابئو را ترک کند؟ چرا در آخرین فصل بازیگری او باید با فصل طلاقش از رئال مواجه شویم؟ آیا حرف‌های ضدونقیضی که درباره او شنیده می‌شود صحت دارد؟ واقعا فکر می‌کنید این مقاله را با چند علامت سوال دیگر باید آغاز کرد؟ شاید از همه دردآورتر این باشد که اسطوره رئال در رقابت پایاپای تعصب با دل‌پیرو، توتی، جرارد و گیگز کم می‌آورد و باز هم شاید اگر رائول تصمیم به بازنشستگی می‌گرفت به مراتب قابل تحمل‌تر بود تا اینکه به سرزمین ژرمن‌ها و مجموعه شالکه کوچ کند. راستی اگر روزی روزگاری دست قرعه‌کشی لیگ قهرمانان و آن سیدبندی معروف اروپایی نماینده آلمان را در گروه رئال مادرید قرار داد، چگونه باید باور کرد که رائول گونسالس، پسر محبوب برنابئو می‌تواند دروازه قوهای سفید را باز کند. واقعا آیا او بعد از به ثمر رساندن گل بازهم به رسم همیشگی به آن حلقه معروف ازدواجش بوسه می‌زند و باز هم می‌تواند گل‌هایش را تقدیم مامن سانس کند؟ باید در کمال احترام به این موضوع اشاره کنیم که رائول علت جدایی‌اش را وجود شبکه‌های مافیایی در رئال مادرید عنوان می‌کند و برخلاف تمام شایعاتی که از اختلافات او با مورینیو خبر می‌دهد، رائول فضای مادرید را مسموم تشریح می‌کند. اما حقیقت اصلی در این نکته نهفته است که آیا این خود رائول گونسالس نبود که موجب جدایی دل‌بوسکه، پس از آن همه افتخار شد؟ آیا رائول در پرونده جدایی هلندی‌ها و برزیلی‌ها دست نداشت؟ آیا این گونسالس متعصب نبود که وسیله جدایی مورینتس از سانتیاگو برنابئو را مهیا کرد؟ آیا آنهایی که در گوش مورینیو درباره شبکه مافیایی رائول در مادرید پچ‌پچ می‌کردند، زخم خورده این اسطوره شماره 7 بودند؟ و تمام اما و اگرهای دیگری که نمی‌توان خیلی‌راحت درباره آن نوشت و شمایل سمبل تعصب را بیش از این خدشه‌دار کرد. در این موضوع که رائول سال‌های درخشانی را با رئال‌مادرید سپری کرد و گل‌های با ارزش فراوانی برای کهکشانی‌ها به ثمر رساند هیچ شکی نیست و ما نیز مجبوریم در کمال احترام تنها به روزهای خوشی که او با رئال سپری کرد اشاره کنیم. خاطرات نوستالژیکی که حالا باید تنها در دفترچه خاطرات ثبت شود. بله، رائول در حال جدا شدن از باشگاهی است که سال‌های سال با افتخار پیراهن آن را به تن کرد ولی حالا فصل طلاقش از این مجموعه رسیده تا او برای همیشه به خاطره‌های هواداران سنجاق شود.
نامه‌ای به هواداران
کاپیتان متعصب تیم فوتبال رئال مادرید در نامه‌ای خطاب به هواداران از آنها خواست درباره شماره 7 مادریدیسمو به جوسازی روزنامه‌ها اهمیت ندهند. رائول گونسالس بلانکو در نامه‌ای نوشت: شماره 7 رئال مادرید همیشه شماره 7 است؛ شماره‌ای که یادآور تعصب، تلاش و عشق به مردم خواهد بود. شماره 7 را به اسطوره تبدیل نکنید. هرگز شماره 7 را در موزه نگه ندارید چرا که با این کار احترام به همسر، تعصب در فوتبال، احترام به مردم و تلاش برای بازی خوب را در موزه نگه خواهید داشت. اجازه بدهید این معانی در زمین حضور داشته باشد اما کسی این شماره را بر تن کند که چنین ویژگی‌هایی را داشته باشد.
رائول و مافیا
کاپیتان دلخور رئال مادرید سرانجام سکوت خود را شکست: «مشکل من فقط مورینیو نیست. وقتی پرس بار دیگر به رئال مادرید آمد، تصور کردم که برای اصلاح ساختار مدیریتی در باشگاه آمده اما دلالی و باندبازی‌ها همچنان در رئال مادرید ادامه دارد. مورینیو مربی سختگیری است اما من با کاپلو هم کار کرده‌ام، مشکل اصلی این است که دیگر نمی‌توانم فضای واسطه‌گری رئال مادرید را تحمل کنم».