شاید بیراه نباشد اگر او را به‌عنوان آغازگر موج تازه خوانندگی پاپ در ایران بخوانیم. چه آنکه تا پیش از پخش آثار متفاوت او از صداوسیما چیزی به‌عنوان آنچه امروز موسیقی پاپ می‌خوانیم، فرصت عرض‌اندام در برابر موسیقی سنتی را نیافته بود. با این حال خشایار اعتمادی هم چندین سال پس از پخش ترانه «ناز انگشتای بارون» به منتقدان موسیقی پاپ پیوسته است و می‌گوید: چارچوب‌ها در موسیقی پاپ مشخص و متعارف نیست و حیطه فعالیت هنرمندان در این حوزه تعریف مشخصی ندارد و خطوط قرمز و مرزها مشخص نیستند. اعتمادی در گفت‌وگویی با سایت خبری «شبکه ایران» در پاسخ به اینکه دلیل سکوت 4 ساله‌اش چه بوده و چرا این وقفه طولانی در حضورش در عرصه موسیقی به‌وجود آمده، گفت: معتقدم تنها برای «بودن» نباید حضور پیدا کنم چرا که در کار فرهنگی هیچ‌وقت نباید نگران سکوت بود، بلکه نگرانی آنجا ایجاد می‌شود که کسی بدون تاثیرگذاری حضور پیدا کند. من هم از خودم توقعاتی دارم، مخاطب نیز توقعات خاصی دارد و توجه به اینها بسیار حائز اهمیت است، دلیل دیگر اینکه به نظر من بازار موسیقی در شرایط فعلی بیمار است و این دلایل متعددی دارد. وی درباره فضای موسیقی پاپ گفت: «فضای موسیقی غبارآلود و در عین حال بیمار است که از نظر من به شرایط عرضه و تقاضا بازمی‌گردد. اعتمادی افزود: مساله دیگر اینکه قانون کپی‌رایت در کشور رعایت نمی‌شود. تهیه‌کننده سرمایه هنگفتی را برای ساخت اثر هنری می‌گذارد ولی مخاطب غیرحرفه‌اي از طریق کپی غیرقانونی یا دانلود موسیقی از طریق اینترنت اقدام به تهیه اثر می‌کند و حاضر نیست بهای اندکی برای اثر مورد علاقه خود بپردازد، بنابراین تهیه‌کننده هم متضرر می‌شود. این خواننده پاپ با اشاره به جشنواره فجر گذشته تصریح کرد: حضور موسیقی پاپ در جشنواره موسیقی فجر احترام خاصی به اهالی این حوزه بود که مسؤولان برای فعالان این موسیقی قائل شدند و همانطور که می‌بینید کنسرت‌های متعددی در این حوزه در کشور برگزار می‌شود و این توجه و حضور جای خوشبینی و قدردانی از وزارت ارشاد دارد اما هنوز چارچوب‌ها مشخص و متعارف نیست و حیطه فعالیت هنرمندان حوزه موسیقی پاپ تعریف مشخصی ندارد و خطوط قرمز و مرزها مشخص نیست. اعتمادی تاکید کرد: شما این حرف‌ها را از زبان کسی می‌شنوید که همواره مورد حمایت و لطف وزارت ارشاد قرار گرفته چرا که همواره قانو‌نمدار بوده و به قانون احترام گذاشته است. اگر اختلاف نظری هم داشته‌ایم در مسیر تعامل و گمانه‌زنی و آسیب‌شناسی بودیم.