دوشنبه صبح «آلبرتو کنتادور» در میان استقبال کم‌نظیر اسپانیایی‌ها به فرودگاه باراخاس مادرید وارد شد و خود را شتابان به کاخ مونگلوآ، مقر نخست‌وزیر رساند تا پیراهن زرد توردو فرانس را همراه یک پیام مهم به او هدیه کند: «اسپانیا حالا امپراتوری ورزش است!»
از شامگاه یکشنبه گذشته به مدت 48 ساعت تلویزیون TVE، رسانه ملی اسپانیا در بخش‌های خبری‌اش به طور مداوم یک آنونس کوتاه را با پس‌زمینه موسیقی ملی بدون کلام دولت پادشاهی فدرال پخش می‌کرد که روی سکو رفتن 3 سلطان فعلی دنیای سرعت را در یک روز یعنی یکشنبه 25 جولای 2010 نشان می‌داد: آلبرتو کنتادور فاتح سه‌باره دور فرانسه، معتبرترین رقابت رکابزنی جهان، فرناندو آلونسو فاتح گرندپری فرمول یک آلمان و سرانجام خورخه لورنسو که در گرندپری موتوجی‌پی آمریکا قهرمان شده بود. این آنونس گاهی هم با صحنه‌هایی از قهرمانی فوتبال و هندبال اسپانیا در جام‌های جهانی اخیر همراه می‌شد تا همان پیغام بالا را به مخاطبان اسپانیایی‌زبان TVE در سراسر جهان القا کند که اسپانیا تبدیل به امپراتوری ورزش‌های مهم جهان شده است. ماتادورها که به خاطر اختلافات و چنددستگی‌های قومی و سیاسی همیشه به داشتن سندروم تیمی متهم می‌شدند حالا در ورزش‌های تیمی هم به جایگاهی بی‌نظیر رسیده‌اند. به قهرمانی جهان در فوتبال و هندبال، نخستین حضور موثر والیبال آنها در لیگ جهانی و آماده شدن بسکتبال‌شان برای حضور در جام‌جهانی به عنوان مدعی قهرمانی را هم اضافه کنید. نخست‌وزیر «خوسه لوئیس رودریگس ساپاترو» بدش نمی‌آید که این شکوفایی ورزشی بی‌سابقه را جزو دستاوردهای حزب سوسیالیست حاکم (PSOE) برشمارد که خود اول همین هفته دهمین سال ریاستش بر آن را به طور رسمی جشن گرفته بود.
او که دوشنبه صبح پذیرای «کنتادور» بود وقتی پیراهن طلایی را از فاتح سه‌باره توردو فرانس دریافت می‌کرد چنان به وجد آمده بود که انگار پیشاپیش خبر سومین پیروزی پیاپی حزب سوسیالیست در انتخابات آینده اسپانیا را به او داده‌اند. ساپاترو دست در دست کنتادور پشت میکروفن گفت: «ورزش اسپانیا تبدیل به محرکی چشمگیر شده است».
البته این محرک مورد اشاره سال‌هاست مورد توجه سیاست‌مداران اسپانیایی قرار گرفته اما به نظر می‌رسد شکوفایی فوق‌العاده ورزش این کشور و نقش باورنکردنی‌اي که در اتحاد مردم 15 ایالت فدرال یا نیمه خودمختار کشور بازی می‌کند پیش از آنکه مرهون توجه سیاسی باشد ناشی از رقابت دموکراتیک ورزشی میان همین ایالت‌هاست. نه‌تنها باشگاه‌های فوتبال، بسکتبال و هندبال لیگ‌های برتر اسپانیا تبدیل به تیم‌های شبه ملی ایالت‌های خود شده‌اند و در یک فرآیند رقابتی فشرده زمینه پیشرفت تیم‌ملی اصلی را فراهم کرده‌‌اند که حالا داشتن قهرمان یا قهرمانی ملی در هر رشته ورزشی برای شهرها و ایالات مختلف تبدیل به یک هدف حیاتی برای ابراز وجود شده است.
مثلا تا پیش از آنکه کنتادور برای سومین‌بار دور فرانسه را فتح کند در خود اسپانیا هم کمتر کسی نام شهر «پینتو» را شنیده بود اما وقتی مردم «پینتو» برای استقبال از قهرمان‌شان آذین‌بندی می‌کردند بسیاری از شبکه‌های جهان دوربین‌هایشان را به میدان مرکزی این شهرستان کوچک که بیشتر به یک دهکده بزرگ شباهت داشت، بردند. کنتادور که خود را به سرعت از کاخ مونگلوآ به زادگاهش رسانده بود پس از پیاده شدن از اتومبیل به زحمت راهش را به سوی ایوان ساختمان شهرداری باز کرد و آن بالا به پایکوبی پرداخت و گفت: «چه زیباست که این لحظه را در ورزش اسپانیا معرفی می‌کنیم که در قالبی مسالمت‌آمیز کشورمان را بر بسیاری از کشورهای دیگر برتری می‌دهد».
روزنامه «ال‌موندو» مهم‌ترین روزنامه سیاسی اسپانیا هم تیتر زد: «یک جولای اسپانیایی» و به سیاهه افتخارات ورزشی اين کشور که از قهرمانی همزمان فوتبال اسپانیا در جام‌جهانی و رافائل نادال در گرنداسلم تنیس ویمبلدون آغاز می‌شد و به 3 قهرمانی یکشنبه گذشته توسط کنتادور، آلونسو و لورنسو ختم می‌شد اشاره کرد و در آخر نوشت: «حیف که بزرگ‌ترین ماه ورزشی تاریخ اسپانیا به پایان رسید».
البته شاید منتقدانی بویژه در کاتالونیا باشند که به این تعبیر خرده بگیرند چون آنها سرآغاز شکوفایی ورزش اسپانیا را نه ماه جولای 2010 که ماه جولای 1992 می‌دانند؛ ماهی که در آن بارسلونا رقابت‌های المپیک تابستانی را میزبانی کرد و اسپانیا برای نخستین‌بار صاحب مدال‌های رنگارنگ در رشته‌های مختلف شد، اتفاقی که به عنوان مثال با میزبانی نه‌چندان موفق جام جهانی فوتبال در 10سال پیش از آن قابل قیاس نبود.
از 1992 بارسلونا بود که فوتبال مجبور شد با ورزش‌های دیگر اسپانیا به رقابت برخیزد.
آنچه در هفته اخیر شاهدش بودیم از یک نظر دیگر هم قابل تامل است، اسپانیا نه یک کشور صنعتی است و نه جزو پیشروان مدرنیته در جهان اما 3 قهرمانی همزمان در 3 رشته ورزشی که معمولاً قلمرو خاص کشورهای صنعتی هستند، یعنی موتورسواری، اتومبیلرانی و دوچرخه‌سواری یک پیام ویژه دارد. امپراتوری ورزشی اسپانیا به ورزش‌های صنعتی هم سرایت کرده؛ چیزی که ثابت می‌کند جامعه و اقتصاد اسپانیا نیز در آستانه رشدی سریع‌السیر است.