«آلکساندر لاکازت»، پسر رویایی فرانسه در شب انتقام از جوانان اسپانیا بود. این مهاجم 18 ساله سیهچرده با آن موهای بافته و ریش انبوهش یکشبه تصویر یک فرشته نجات زیباروی را نزد فرانسویها یافته است.
«لاکازت» در 20 دقیقه پایانی فینال جام زیر 19 سالههای اروپا برای خروسهای فرانسه به میدان آمد و خط حمله فرانسه را از کرختی درآورد. تا پیش از آمدن او آبیهای میزبان با وجود اینکه گل زودهنگام رودریگو که در دقیقه 18 از روي یک ضربه پای چپ از زاویه بسته به ثمر رسید را با ضربه تمامکننده قوسی ژیلس سونو مهاجم جوان آرسنال پاسخ گفته بودند اما حول و حوش دقیقه 70 هنوز نتوانسته بودند از زیر سایه ماتادورهای جوان که کمابیش همان تیکیتاکای تیمملیشان و بارسلونا را به شکل خامتر پیاده میکردند بیرون بیایند. جوانان اسپانیا هم مثل تیمملیشان از یک اسکلت کاتالان ساخته و پرداخته شده در آکادمی لاماسیای بارسلونا بهره میبرند و همین به آنها اجازه میداد سبک فوتبال آبی و اناریها را با وجود تجربه اندک بازیکنانشان پیاده کنند. از میان 5 کاتالان که در دقایق پایانی تعدادشان در زمین به 6 نفر رسید، مارک بارترا دفاع راست و تیاگو آلکانترا هافبک طراح، شاخصتر از بقیه بودند. سرخیو کاناس و رودریگو هم 2 نماینده رئالمادرید در این تیم بودند که البته اولی محصول آکادمی مادریدیها نیست و هنوز با پیراهن رئال بازی نکرده. کهکو مهاجم مکمل تیم هم که پیش از تمرین بازوبند کاپیتانی را میبست ادامه دهنده راه فرناندو تورس در آکادمی اتلتیکو مادرید بود. به همه اینها دانیل پاچکو آقای گل رقابتها (با 4 گل) اضافه میشد اما برتری مطلق سرخهای جوان در نیمه دوم به دلیل خستگی و افت تحرک آنها فروکش کرد و پس از گل تساویبخش میزبان بود که لاکازت با شکل و شمایلی که بیش از هر فرانسوی دیگری ما را به یاد کریستین کارمبئو میانداخت در سمت چپ خط حمله فرانسه به زمین آمد و از آن لحظه فرانسه توانست ابتکار عمل را به دست بگیرد. تازه در 20 دقیقه پایانی بود که چشمههای تاکتیکی کائل کاکوها هافبک نفوذی فرانسویها در لابهلای تودههای دفاعی اسپانیا به چشم آمد و تازه فهمیدیم استخدام استعدادیابی مثل او که چلسی را به مدت 6 ماه از هرگونه نقل و انتقال محروم کرد چقدر برای آبیهای لندن ارزش داشته است. در دقیقه85 بود که ژیلس سونو زننده گل اول آبیها با یک پاس روی پا یانیس تافر را از جناح راست راه انداخت و او هم توپ را به تیر دوم فرستاد تا لاکازت با فرصتطلبی تمام ضربه سری هنرمندانه را به قعر دروازه آلکس سنگربان اسپانیایی بفرستد و جوانان فرانسه درسي بزرگ به ستارههای گرانقیمت تیم ملی بزرگسالانشان بدهند و آبروی برباد رفته خروسها در جام جهانی ماه گذشته را با قهرمانی اروپا بازگردانند و آیندهای روشن را برای فوتبال گلها نوید دهند. ضمن اینکه جوانان اسپانیا هم از همین حالا برای اروپا و جهان زنگ خطر را به صدا درآوردند و با سبک فوتبال نابشان با آنکه شکست خوردند اما ثابت کردند که جریان روبهجلوی فوتبال در سرزمین قهرمان اروپا و جهان ادامه دارد. تیم «فرانسیس سمرکی» سرمربی فرانسوی در شهر کائن جام قهرمانی جوانان اروپا را برای دومین بار ظرف 2 دوره بالا برد تا فرانسه در رکورد قهرماني زیر 19 سالههای اروپا با اسپانیا برابر شود. سدریک باکامبو مهاجم جوان فرانسه پس از جشن قهرمانی گفت: «این رویایی است و نیمه دوم ما به خودمان گفتیم که دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم. ما در خانه خودمان هستیم پس هرچه داریم رو میکنیم. بیش از هر چیز هواداران پشت سر ما بودند». این بازگشت رویایی، فوتبال فرانسه را موقتا زنده کرد اما شاید سهم موفقیت باشگاههای اسپانیایی بسیار بیش از همتایان فرانسویشان باشد. مثلا بارسلونا در این تورنمنت 6 استعداد تیم جوانان خود را به بهترین شکل محک زد. بازیکنانی که در آینده نزدیک میتوانند جای فوق ستارههای تیم اصلی را بگیرند.